Jak obliczać zysk i stratę z opcji

Zapisz, czy każda noga została kupiona, czy sprzedana, jej premię, strike, wygaśnięcie, liczbę kontraktów i mnożnik kontraktu. Standardowa opcja akcyjna często ma mnożnik 100 akcji, więc kwotowana premia 2.50 oznacza 250 za kontrakt przed opłatami. Mnożnik nie należy do ceny wyjścia na zero; zamienia wynik na akcję w gotówkę.

Dla pojedynczej nogi użyj tej ogólnej kontroli:

P&L gotówkowy = (wartość wyjścia na akcję − wartość wejścia na akcję) × mnożnik × liczba kontraktów

Dla długiej opcji wartością wejścia jest zapłacona premia. Dla krótkiej opcji otrzymana premia jest przepływem wejściowym, a znak odwraca się, gdy opcja zostaje odkupiona. Przejrzyj premię opcyjną i mnożnik kontraktu opcyjnego przed wykonaniem arytmetyki.

W dniu wygaśnięcia wartość wewnętrzna długiego calla na akcję wynosi max(cena akcji − strike, 0). Odejmij zapłaconą premię, a następnie pomnóż przez mnożnik kontraktu i liczbę kontraktów. Call 50 kupiony za 2.00 przy mnożniku 100 akcji traci 200, jeśli akcja kończy się na poziomie 50 lub niżej. Przy 54 wartość wewnętrzna wynosi 4.00, więc wynik to (4.00 − 2.00) × 100 = 200 przed opłatami.

Wartość wewnętrzna długiego puta na akcję wynosi max(strike − cena akcji, 0). Put 50 kupiony za 2.00 daje 2.00 wartości wewnętrznej przy cenie akcji 48 w dniu wygaśnięcia, co kompensuje premię i daje wynik zero przed opłatami. Jego próg wyjścia na zero w dniu wygaśnięcia to 48. Przeczytaj wzory progu wyjścia na zero dla opcji, aby oddzielić kierunek calla i puta.

W przypadku spreadu lub innej pozycji wielonożnej oblicz każdą nogę przy tej samej cenie instrumentu bazowego i tym samym wygaśnięciu, a następnie dodaj podpisane wyniki. Spread call 50/55 kupiony za debet netto 2.00 ma wynik w dniu wygaśnięcia równy min(max(cena akcji − 50, 0), 5.00) − 2.00 na akcję. Maksymalny zysk wynosi 3.00 na akcję, czyli 300 dla pozycji jednego kontraktu przed opłatami; maksymalna strata to debet 200.

Spready kredytowe działają tak samo po uwzględnieniu kredytu netto z przeciwnym znakiem. Nie traktuj kredytu jako darmowego zysku: krótka noga tworzy zobowiązanie, a długa noga ogranicza je tylko w ramach podanych strike'ów. Do kontroli wizualnej użyj jak czytać wykres wypłaty opcji i zweryfikuj każdą nogę, zamiast kopiować skrót dla pojedynczej opcji.

Przed wygaśnięciem bieżący P&L korzysta z wykonalnej ceny opcji, a nie tylko z wartości wewnętrznej. W przypadku długiej opcji porównaj zapłaconą cenę z ceną, po której rzeczywiście możesz sprzedać. W przypadku krótkiej opcji porównaj otrzymaną premię z ceną, po której rzeczywiście możesz ją odkupić. Następnie zastosuj mnożnik, liczbę kontraktów i koszty.

Opcja może być zyskowna przed wygaśnięciem, gdy instrument bazowy jest poniżej swojego progu wyjścia na zero w dniu wygaśnięcia, ponieważ wzrosła wartość czasowa lub zmienność implikowana. Może też tracić po korzystnym ruchu instrumentu bazowego, gdy upływa czas albo zmienność spada. Zrealizowany a niezrealizowany P&L opcji wyjaśnia, dlaczego wyświetlany mark nie jest tym samym co wykonane wyjście.

Zapisz zarówno wypłatę w dniu wygaśnięcia, jak i scenariusz wcześniejszego wyjścia. Dla wcześniejszego scenariusza podaj datę, cenę instrumentu bazowego, założenie zmienności, spread bid-ask i planowany typ zlecenia. Midpoint może być użyteczny do analizy, ale nie gwarantuje wykonania; opłaty, poślizg, częściowe wykonania i korekty kontraktu należą do końcowego wyniku gotówkowego.