Jak obliczyć średnią cenę wejścia w futures po skalowaniu pozycji

Załóżmy, że kupujesz 2 kontrakty po 5,000, a później kupujesz 3 kolejne po 5,010.

Ważona wartość wejścia wynosi 2 × 5,000 + 3 × 5,010 = 25,030.

Podziel przez 5 kontraktów. Średnia cena wejścia wynosi 5,006.

Prosta średnia 5,000 i 5,010 dałaby 5,005, co jest błędne, ponieważ drugie wejście obejmuje więcej kontraktów.

Ta arytmetyka jest podsumowaniem pozycji. Nie zastępuje poszczególnych wykonań, które pozostają ważne przy przeglądzie wykonania, opłat i uzgadnianiu wyciągu.

Dlaczego zlecenie futures może zostać wykonane po wielu cenach omawia kilka wykonań jednego zlecenia. Ten przewodnik dotyczy osobnych powiększeń istniejącej pozycji.

Załóż, że mnożnik kontraktu wynosi $20 za punkt, a rynek później osiąga 5,020.

Używając średniej, brutto niezrealizowany P&L wynosi:

(5,020 − 5,006) × $20 × 5 = $1,400.

Teraz zweryfikuj go partia po partii.

Pierwsze 2 kontrakty zyskały po 20 punktów: 20 × $20 × 2 = $800.

Kolejne 3 zyskały po 10 punktów: 10 × $20 × 3 = $600.

Łącznie ponownie jest to $1,400.

Obie metody zgadzają się, ponieważ średnia ważona zachowuje tę samą całkowitą ekspozycję cenową przed kosztami.

Jak obliczyć zysk i stratę futures wyjaśnia przeliczenie mnożnika i wartości ticka.

Załóżmy teraz, że 2 z 5 kontraktów sprzedajesz po 5,018.

Pozycja spada z 5 kontraktów do 3. Sprzedaż jest transakcją zamykającą dla 2 kontraktów, a nie nowym wejściem, które należy mieszać ze średnią otwarcia.

Przy ważonej średniej na poziomie pozycji brutto zrealizowany P&L na tych 2 kontraktach wynosi:

(5,018 − 5,006) × $20 × 2 = $480.

Jeśli pozostałe 3 kontrakty są wycenione po 5,020, ich brutto niezrealizowany P&L wynosi:

(5,020 − 5,006) × $20 × 3 = $840.

Zrealizowany plus niezrealizowany wynosi $1,320 przed opłatami.

Broker lub system księgowy może dopasować zamykaną ilość do partii otwarcia zgodnie z określoną konwencją.

Jeśli wyjście 2 kontraktów zostanie dopasowane do pierwszych 2 kontraktów po 5,000, zrealizowany P&L wynosi:

(5,018 − 5,000) × $20 × 2 = $720.

Pozostałe 3 kontrakty otwarte po 5,010 pokazują wtedy:

(5,020 − 5,010) × $20 × 3 = $600 niezrealizowanego P&L.

Łączna kwota nadal wynosi $1,320 przed kosztami.

Etykiety zrealizowanego i niezrealizowanego P&L mogą zatem różnić się przez konwencję dopasowania partii, nawet gdy całkowity ekonomiczny P&L pozostaje bez zmian.

Nie wnioskuj o podatkowej ani księgowej metodzie brokera z pola średniej ceny na platformie. Sprawdź metodologię wyciągu, która faktycznie obowiązuje.

Futures są zasadniczo wyceniane rynkowo przez dzienne rozliczenie.

Platforma może pokazywać średnią wejścia do zarządzania transakcją, podczas gdy wyciąg rachunku rejestruje również dzienną variation z rozliczenia gotówkowego.

Są to różne widoki tej samej pozycji ekonomicznej. Nie dodawaj wyświetlanego otwartego P&L do przepływów gotówkowych z rozliczenia bez sprawdzenia, czy ten sam ruch ceny nie został już uwzględniony.

Zrealizowany a niezrealizowany P&L futures wyjaśnia, dlaczego etykiety platformy mogą różnić się od księgowania wyciągu.

Zapisz dokładny kontrakt i miesiąc.

Zachowaj każde wykonanie wejścia i ilość.

Obliczaj średnią ważoną wyłącznie z transakcji otwierających, które zwiększają pozycję w tym samym kierunku.

Trzymaj transakcje zamykające oddzielnie.

Przeliczaj ilość po każdym częściowym wyjściu.

Oddziel prowizje, opłaty giełdowe, opłaty clearingowe i zmierzony poślizg od surowej ceny wejścia.

Porównaj obliczenie z wyciągiem brokera, a nie tylko z wykresem lub widżetem pozycji.

Jeśli transakcja odwraca pozycję z długiej na krótką albo z krótkiej na długą, najpierw zamknij starą pozycję w arkuszu i rozpocznij nową średnią dla przeciwnego kierunku.

Ten przewodnik wyjaśnia arytmetykę pozycji. Nie rekomenduje dodawania do tracącej ani zyskownej pozycji futures.