Jak obliczać zysk i stratę z kontraktów futures

W przypadku pozycji otwartej i później skompensowanej wpisz kierunek do wzoru, zamiast polegać na dodatniej lub ujemnej liczbie na ekranie:

Zysk brutto = (cena wyjścia − cena wejścia) × mnożnik kontraktu × liczba kontraktów

W przypadku pozycji krótkiej odwróć różnicę cen:

Zysk brutto = (cena wejścia − cena wyjścia) × mnożnik kontraktu × liczba kontraktów

Równoważna postać tickowa jest często łatwiejsza, gdy produkt jest kwotowany w minimalnych przyrostach:

Zysk brutto = podpisana liczba zmienionych ticków × wartość ticka × liczba kontraktów

Następnie oblicz wynik gotówkowy:

Zysk netto = zysk brutto − prowizje − opłaty giełdowe i rozliczeniowe − poślizg ± inne korekty rachunku

Mnożnik i wartość ticka zależą od produktu. Przejrzyj wartość ticka futures i mnożniki kontraktów i zapisz miesiąc kontraktu, zanim użyjesz znanej liczby z innego produktu.

Kwotowanie futures może być wyrażone w punktach indeksu, centach za buszel, dolarach za baryłkę, punktach bazowych albo kwotowaniu walutowym. Wyświetlany na ekranie ruch nie jest gotówką, dopóki nie zostanie przeliczony przez specyfikację.

Zapisz te pola w jednym arkuszu:

Ten sam pozornie ruch ceny może dać inny wynik w kontrakcie micro, mini, standardowym lub zmienionym. Jak czytać specyfikacje kontraktu futures to właściwy punkt kontrolny, gdy platforma skraca jednostki.

• dokładny produkt i miesiąc kontraktu,
• cena wejścia i wyjścia wraz z użytym źródłem ceny,
• minimalny przyrost ceny i wartość ticka,
• mnożnik kontraktu lub kwotowana jednostka,
• podpisana liczba kontraktów oraz informacja, czy pozycja jest długa, czy krótka,
• prowizja, opłata giełdowa, opłata rozliczeniowa i waluta rozliczenia.

Rozważ przykładowy kontrakt futures na indeks, którego specyfikacja mówi, że jeden tick to 0.25 punktu indeksu, a każdy tick jest wart 12.50 USD. Nie traktuj tych wartości jako uniwersalnych; zastąp je aktualną specyfikacją handlowanego kontraktu.

Załóżmy, że jeden kontrakt kupiono po 5,200.00, a następnie sprzedano po 5,214.00:

1. Ruch wynosi 14.00 punktów ÷ 0.25 = 56 ticków. 2. Zysk brutto wynosi 56 × 12.50 USD × 1 = 700.00 USD. 3. Jeśli prowizje i opłaty giełdowe/rozliczeniowe w obie strony wynoszą 18.00 USD, wynik przed poślizgiem to 682.00 USD. 4. Jeśli wejście i wyjście razem tracą 1 tick na spreadzie i wykonaniu, odejmij kolejne 12.50 USD; zysk netto wynosi 669.50 USD.

Przy dwóch kontraktach wynik cenowy i poślizg związany z tickiem podwajają się. Platforma może pokazywać nieco inną liczbę, jeśli używa ceny rozliczeniowej, innej ceny wykonania albo osobnej pozycji opłat, dlatego przechowuj wykonania i wiersze wyciągu obok obliczenia.

Jeśli ten sam kontrakt sprzedano po 5,200.00 i odkupiono po 5,186.00, pozycja krótka zyskała na ruchu o 14 punktów:

(5,200.00 − 5,186.00) ÷ 0.25 × 12.50 USD = 700.00 USD brutto

Jeśli zamiast tego odkupiono go po 5,214.00, wynik wynosi −700.00 USD brutto przed kosztami. Kierunek należy do arkusza; nigdy nie wnioskuj o nim wyłącznie z tego, że wykres po zleceniu poruszył się w górę lub w dół.

Futures są zwykle wyceniane rynkowo w ramach codziennego procesu rozliczenia. Dzienny kredyt lub debet może trafić na rachunek, gdy pozycja pozostaje otwarta. Po ostatecznym skompensowaniu pozycji wyciąg brokera może pokazywać kilka wpisów rozliczeniowych oraz transakcję zamykającą, a nie jedną linię równą powyższemu wzorowi.

Nie dodawaj bieżącego niezrealizowanego P&L, dziennego kredytu rozliczeniowego i końcowego zrealizowanego P&L tak, jakby były niezależnymi zyskami. Uzgodnij podpisaną liczbę kontraktów, oficjalną cenę rozliczeniową, ceny wykonań i znaczniki czasu. Zrealizowany a niezrealizowany P&L futures wyjaśnia, dlaczego widok i wyciąg mogą używać różnych etykiet.

Zamknięcie jednego miesiąca kontraktu i otwarcie drugiego to dwie transakcje z dwiema cenami. Wykres ciągły może sprawić, że rolowanie wygląda jak pojedynczy ruch ceny, mimo że spread kalendarzowy, wartości ticków, opłaty i czas decydują o rzeczywistym wyniku gotówkowym. Trzymaj stary i nowy miesiąc w osobnych wierszach i połącz je z mechaniką rolowania kontraktu futures.

W przypadku spreadu kalendarzowego oblicz każdą nogę z jej własną podpisaną liczbą kontraktów i specyfikacją, a następnie dodaj nogi w tym samym punkcie kontrolnym. Nie mnoż kwotowania spreadu przez mnożnik niewłaściwej nogi. Jeśli kontrakt rozlicza się w obcej walucie, przelicz wynik gotówkowy przy użyciu podanego czasu i kursu konwersji; ruch waluty jest odrębnym źródłem P&L.

Wzór odpowiada na pytanie, jaki wynik dałaby wybrana ścieżka ceny. Nie obiecuje, że stop zostanie wykonany po tej cenie. Dodaj wiersz stresowy dla luki, rozszerzonego spreadu, limitu ceny, wstrzymania handlu lub opóźnionego finansowania. Porównaj wynik z dostępną gotówką i bieżącymi wymogami depozytowymi, a nie tylko z wymogiem początkowym. Wielkość pozycji futures i depozyt futures a dźwignia obejmują te odrębne kontrole.

Przed otwarciem lub uzgodnieniem pozycji wypełnij kolejno te pola:

1. Kontrakt, miesiąc, jednostka kwotowania, minimalny tick i wartość ticka. 2. Podpisana liczba kontraktów i wykonania wejścia. 3. Wykonania wyjścia albo dokładny punkt odniesienia rozliczenia. 4. Zmienione ticki i zysk brutto. 5. Prowizje, opłaty giełdowe/rozliczeniowe, poślizg i przeliczenie waluty. 6. Wiersze dziennego rozliczenia i pozycja końcowa. 7. Cena stresowa, dostępna gotówka, wymóg depozytowy i działanie w razie wystąpienia scenariusza stresowego.

Jeśli którekolwiek pole jest nieznane, oznacz wynik jako szacunek. Zgrabna liczba z nieznanym miesiącem kontraktu albo źródłem ceny nie jest możliwym do audytu P&L.