Lista resetowania zabezpieczeń po wydarzeniu makro

Po pierwszym skoku zabezpieczenie może być prawidłowe co do kierunku, ale nie co do czasu.

Niech decyzję o resecie wyznacza twardy zegar, a nie elastyczna preferencja.

Użyj:

Jeśli zegar zostanie pominięty, domyślnym działaniem jest zmniejszenie złożoności i usunięcie nieaktualnych nakładek.

• T+1 minuta: sprawdź spread i głębokość bieżących odcinków zabezpieczenia
• T+5 minut: zmierz, czy współczynnik zabezpieczenia nadal odpowiada pierwotnemu celowi delty i vegi
• T+15 minut: zdecyduj, czy utrzymać, zmniejszyć, czy odbudować zabezpieczenia

Wynik netto portfela może ukrywać awarie poszczególnych odcinków.

Dla każdego odcinka zapisz:

Usuń każdy odcinek, którego jakość realizacji jest poniżej minimum sprzed publikacji albo którego wkład ryzyka implikowanego przekracza tolerancję ryzyka.

Gdy odcinki są nierówne, portfel może nadal wyglądać na zabezpieczony, podczas gdy rzeczywiste ryzyko przeniosło się w ukryty punkt.

• rzeczywiście zrealizowaną ilość zabezpieczenia wobec planowanej
• bieżący wkład ryzyka gamma przy nowej IV
• wrażliwość na upływ czasu, jeśli używasz krótkoterminowych zabezpieczeń
• ekspozycję na przydział po ponownej wycenie po publikacji

Dryf zabezpieczenia zwykle wynika ze starych warstw, których utrzymanie staje się drogie.

Przed wejściem:

Podczas resetu:

Zmniejszasz kruchość, a nie pewność prognozy.

• oznacz każdą warstwę jako „wrażliwą na czas” albo „stabilną”
• zdefiniuj próg nieaktualności w kategoriach spreadu i głębokości
• określ, które warstwy automatycznie się zamykają, gdy reżim spreadu lub IV przekroczy próg
• jeśli warstwa wrażliwa na czas przekroczy 2x oczekiwany poślizg, najpierw zamknij tę warstwę
• jeśli warstwa stabilna nadal działa, zachowaj minimalny wymagany rozmiar
• jeśli dryfują obie warstwy, przejdź do czystego stanu neutralnego

Nie używaj jednej zasady resetu zabezpieczenia dla wszystkich wyników.

Scenariusz A: potwierdzenie kierunkowe trwa

Scenariusz B: pierwszy kierunek się odwraca

Scenariusz C: brak wyraźnej kontynuacji

• utrzymuj tylko bazowe zabezpieczenie, jeśli głębokość obsługuje dodatkowe zabezpieczenie
• zmniejsz opcjonalne zabezpieczenia o wysokim koszcie ponownego zabezpieczenia
• ustaw niższy limit straty zabezpieczenia po publikacji
• zmniejsz zabezpieczenie nie tylko po stronie delty, ale również na odcinku najbardziej wrażliwym na inflację spreadu
• najpierw zamknij odcinki o słabej płynności realizacji
• ponownie uruchom cel delta-neutralny dopiero po odzyskaniu pewności realizacji
• załóż tymczasowy szum i zachowaj tylko niskokosztowe zabezpieczenie stabilizujące
• unikaj dodawania złożoności zabezpieczenia w pierwszych 15 minutach
• otwieraj ponownie dopiero po okresie stabilności spreadu i płynności

Wiele zespołów traci wartość, ponieważ zapomina monitorować moment, w którym zabezpieczenie staje się zbyt drogie.

Utwórz wyraźne „ostrzeżenie o braku zabezpieczenia”:

Po ostrzeżeniu wymuszona sekwencja działań to:

1) usuń warstwę opcjonalną, 2) zmniejsz warstwę wrażliwą na czas, 3) spłaszcz nieaktualną ekspozycję, 4) ponownie oceń tezę dopiero po przejściu kontroli spłaszczenia.

• ostrzeżenie, jeśli dwa z trzech odcinków przekroczą budżet realizacji
• ostrzeżenie, jeśli strata na zabezpieczeniu nie odrobi się po T+5
• ostrzeżenie, jeśli inflacja spreadu podniesie koszt ponownego zabezpieczenia ponad limit awaryjny

Resety po publikacji są rutyną powtarzaną przy każdym wydarzeniu.

Po każdej publikacji makro zapisz:

Używaj tej księgi jako szablonu zespołu dla następnego wydarzenia.

• które warstwy zostały zresetowane
• które ostrzeżenie uruchomiło się jako pierwsze
• jakie działanie podjęto przy każdym zegarze
• czego nie zresetowano i dlaczego