Jak zabezpieczyć portfel akcji kontraktami futures

„Zabezpiecz portfel” jest zbyt ogólne, aby stworzyć użyteczne zlecenie. Zdefiniuj ryzyko i okno czasowe:

Szeroki futures na S&P 500 może dość dobrze śledzić zdywersyfikowany koszyk akcji amerykańskich, ale może być słabym zabezpieczeniem skoncentrowanego portfela technologicznego, międzynarodowego portfela albo portfela z dużą ekspozycją na spółki o małej kapitalizacji. Instrument zabezpieczający określa, jakie ryzyko pozostaje.

Wskaźnik zabezpieczenia futures i ryzyko bazy wyjaśnia, dlaczego relacja między portfelem i futures ma większe znaczenie niż nazwa tickera.

• zmniejszyć szerokorynkową betę z 1.00 do 0.50 przez trzy tygodnie,
• ochronić portfel przed znaną datą wypłaty gotówki,
• utrzymać pojedyncze pozycje akcyjne, jednocześnie tymczasowo zmniejszając ekspozycję na indeks,
• skompensować konkretną ekspozycję sektorową lub krajową, a nie cały rynek.

Używaj spójnego znacznika czasu wyceny. Dodaj wartość rynkową akcji, funduszy i innych pozycji kapitałowych, które zabezpieczenie ma obejmować. Zdecyduj, czy gotówka, obligacje, opcje i pozycje krótkie należą do zabezpieczanego segmentu.

Beta jest szacunkiem tego, jak portfel poruszał się względem wybranego benchmarku w określonej próbie i metodzie. Zmienia się wraz z aktywami, cenami, korelacjami i benchmarkiem. Beta 1.20 nie oznacza, że portfel wzrośnie lub spadnie dokładnie o 20% więcej następnego dnia.

Udokumentuj benchmark, okno wsteczne, częstotliwość zwrotów, walutę, traktowanie dywidend i to, czy szacunek jest ważony dolarami. Jeśli pojedyncza beta ukrywa bardzo różne segmenty, oblicz każdy segment i połącz je, zamiast traktować portfel jak jedną niezmienną liczbę.

W równaniu zabezpieczenia zdefiniuj:

Materiały edukacyjne CME dotyczące futures na indeksy akcyjne przedstawiają wstępną relację wskaźnika zabezpieczenia jako:

contracts = (βtarget − βcurrent) × (Vportfolio ÷ Vfuture)

Wynik ujemny oznacza zabezpieczenie krótkimi futures; wynik dodatni oznacza korektę długimi futures. Wzór jest punktem wyjścia. Zakłada, że wybrany indeks jest użytecznym przybliżeniem, ignoruje tarcie wykonania i traktuje betę jako stabilną w oknie zabezpieczenia.

• βcurrent = szacowana beta przed zabezpieczeniem,
• βtarget = beta, którą chcesz mieć po zabezpieczeniu,
• Vportfolio = wartość dolarowa segmentu akcji,
• Vfuture = wartość nominalna jednego kontraktu futures.

W przypadku futures na indeks wartość nominalna jest zwykle iloczynem kwotowanego poziomu indeksu i mnożnika kontraktu. Załóżmy, że futures E-mini S&P 500 jest kwotowany po 5,000, a jego mnożnik wynosi 50 USD. Jeden kontrakt reprezentuje wartość nominalną 250,000 USD przed uwzględnieniem depozytu. Micro E-mini z mnożnikiem 5 USD przy tym samym poziomie indeksu reprezentuje 25,000 USD.

Sprawdź dokładną specyfikację kontraktu, miesiąc, walutę i mnożnik. Wartość nominalna futures oraz wartość ticka i mnożniki kontraktów pokazują, dlaczego punkt wykresu nie jest kwotą w dolarach, dopóki nie znamy warunków kontraktu.

Załóżmy:

Jeden futures ma wartość nominalną 250,000 USD. Wstępna liczba wynosi:

(0.60 − 1.10) × ($600,000 ÷ $250,000) = −1.20 contracts

Futures są handlowane w pełnych kontraktach, więc jeden krótki kontrakt byłby najbliższym praktycznym wyborem. Jego prosty nominalny odpowiednik bety to 250,000 USD, co może zabezpieczać więcej lub mniej niż żądana kwota, gdy uwzględni się rzeczywistą betę portfela, korelację i skład indeksu. Kontrakt Micro może umożliwić dokładniejszą korektę, ale pięć kontraktów Micro będzie miało w przybliżeniu skalę nominalną jednego E-mini tylko wtedy, gdy produkty rzeczywiście mają odpowiadający mnożnik.

Nie zaokrąglaj w górę tylko po to, aby trafić w cel. Porównaj zero kontraktów, jeden krótki E-mini i odpowiednio dobraną grupę kontraktów Micro w tych samych scenariuszach. Uwzględnij prowizje, spread bid-ask, oczekiwany poślizg i możliwość częściowego wykonania zabezpieczenia.

• wartość portfela akcji: 600,000 USD,
• szacowana bieżąca beta względem S&P 500: 1.10,
• docelowa beta: 0.60,
• kwotowanie E-mini S&P 500: 5,000,
• mnożnik: 50 USD.

Ryzyko bazy

Ryzyko bazy to możliwość, że portfel i indeks futures nie będą poruszać się razem. Portfel skoncentrowany w jednym sektorze, kraju, czynniku lub pojedynczej spółce może silnie odchylić się od szerokiego indeksu. Korelacja może także zmienić się podczas stresu, dokładnie wtedy, gdy zabezpieczenie jest najbardziej wartościowe.

Dryf bety

Beta portfela zmienia się wraz z cenami i wagami. Zabezpieczenie dobrane w poniedziałek może być zbyt duże lub zbyt małe po dużym ruchu względnym. Ustal wyzwalacz przeglądu na podstawie daty, istotnej zmiany portfela lub zakresu bety, zamiast zakładać, że początkowy wskaźnik będzie trwał wiecznie.

Ryzyko kontraktu i rolowania

Rachunek posiada konkretny miesiąc kontraktu. Zabezpieczenie trwające dłużej niż ten miesiąc wymaga rolowania z nową ceną, spreadem, ścieżką wykonania i zasadą wygaśnięcia. Wykres ciągły nie jest kontraktem możliwym do handlu. Jak wybrać miesiąc kontraktu futures i mechanika rolowania kontraktu futures oddzielają te decyzje.

Ryzyko depozytu i przepływu gotówki

Futures są wyceniane rynkowo i wymagają zabezpieczenia. Zabezpieczenie może tracić pieniądze, gdy portfel akcji zyskuje, albo zyskiwać, gdy portfel traci mniej, niż oczekiwano. Ten przepływ gotówki może nastąpić przed sprzedażą portfela albo przeglądem tezy zabezpieczenia. Wymogi depozytowe mogą się zmienić, a broker może narzucić wyższy wymóg niż minimum giełdy. Depozyt futures a dźwignia wyjaśnia, dlaczego mały depozyt początkowy nie jest limitem straty.

Przed wysłaniem zabezpieczenia zapisz:

1. dokładny segment portfela i czas wyceny, 2. benchmark, metodę bety, bieżącą betę, docelową betę i horyzont zabezpieczenia, 3. root kontraktu, miesiąc, mnożnik, typ rozliczenia i znacznik czasu kwotowania, 4. wstępną liczbę kontraktów, wybór zaokrąglenia, cenę limitu i maksymalny poślizg, 5. wymóg depozytowy, bufor gotówkowy i działanie, jeśli jedna noga się nie wykona, 6. datę przeglądu lub zakres bety, wyzwalacz rebalansowania i planowane zamknięcie lub rolowanie.

Użyj zlecenia z limitem, gdy spread i wielkość wymagają dyscypliny cenowej, i zweryfikuj wykonaną liczbę kontraktów, a nie liczbę wysłaną. Po wykonaniu uzgodnij średnią cenę wykonania, opłaty, pozostałą ekspozycję, siłę nabywczą i wskaźnik zabezpieczenia na podstawie rzeczywistej wartości nominalnej.

Śledź portfel i futures razem. Użyteczny przegląd oddziela:

• P&L akcji i funduszy,
• P&L futures i przepływy gotówkowe dziennego rozliczenia,
• ruch bazy względem wybranego benchmarku,
• finansowanie, dywidendy, opłaty i podatki właściwe dla rachunku,
• poślizg i koszt zamknięcia lub rolowania.

Przetestuj co najmniej wzrost szerokiego rynku, spadek szerokiego rynku, ruch sektorowy, lukę overnight, wzrost zmienności i podwyższenie depozytu. Jeśli zabezpieczenie działa tylko wtedy, gdy portfel zachowuje się dokładnie jak indeks, jest wąskim scenariuszem, a nie odpornym planem ryzyka.