Futures a ETF-y: na czym polega różnica?

W przypadku zarejestrowanych ETF-ów opisanych przez Investor.gov każdy udział oznacza proporcjonalny udział w portfelu funduszu i dochodzie generowanym przez ten portfel. Fundusz łączy pieniądze inwestorów i może posiadać akcje, obligacje, instrumenty krótkoterminowe, inne papiery wartościowe lub aktywa albo ich kombinację. Udział jest więc roszczeniem wobec zarządzanego portfela, a nie standaryzowaną obietnicą kupna lub sprzedaży jednego instrumentu bazowego w określonym terminie w przyszłości.

Kontrakt futures zaczyna się od przeciwnego założenia. Określa konkretny instrument bazowy, ilość, miesiąc kontraktu i proces settlement. Pozycja long i pozycja short przyjmują przeciwne ekspozycje cenowe w ramach dokładnie tego kontraktu; żadna z nich nie jest udziałem własnościowym w funduszu. Handel futures dla początkujących wyjaśnia, dlaczego sama nazwa produktu nie wystarcza do zidentyfikowania pozycji futures.

Sama etykieta ETF również nie identyfikuje jednolitego portfela. Fundusz może być szeroki lub wąski, oparty na indeksie albo aktywnie zarządzany, a jego dokumenty określają, co może posiadać i jak dąży do realizacji celu. Porównanie ETF-u z futuresem zaczyna się zatem od rzeczywistego portfela i kontraktu, a nie od motywu rynkowego zawartego w obu nazwach.

Udziały ETF są notowane na giełdzie po cenie rynkowej. Cena ta może być wyższa lub niższa od wartości aktywów netto, która odzwierciedla wartość portfela po zobowiązaniach. Zmiana ceny rynkowej może mieć związek ze zmianami w portfelu, ale cena rynkowa i wartość aktywów netto są osobnymi miarami. Prospekt i raporty ETF-u wyjaśniają, co portfel ma posiadać; sam ekran notowań tego nie ujawnia.

Cena futures jest ceną jednego konkretnego miesiąca kontraktu, a nie wartością aktywów netto funduszu. Specyfikacja kontraktu giełdy określa ilość, konwencję kwotowania i proces końcowy dla tego miesiąca. Dwa miesiące futures mogą być notowane po różnych cenach, nawet gdy odnoszą się do tego samego rynku. Rentowność rolowania futures, contango i backwardation wyjaśniają, dlaczego utrzymywana ekspozycja futures może zależeć również od relacji między miesiącami kontraktu.

Nie oznacza to, że którekolwiek z notowań jest mniej realne. Oznacza, że porównanie potrzebuje jasnego punktu odniesienia: z jednej strony portfela ETF-u i metodologii wartości aktywów netto, a z drugiej produktu futures i nazwanego miesiąca. Bez tych odniesień podobny ruch ceny może ukrywać różne źródła zwrotu i ryzyka.

Dostępna sesja handlu udziałem ETF zależy od giełdy, kwalifikacji zlecenia i dostępu brokera. Aktywa wewnątrz portfela mogą mieć inne lokalne godziny rynku niż sam udział ETF. Fundusz może mieć również własne procedury zamknięcia, połączenia lub zmiany portfela opisane w dokumentach. Nie zamieniaj znanej regularnej sesji jednego ETF-u w zasadę dla każdego produktu giełdowego.

Future ma notowane miesiące kontraktu, a giełda określa, kiedy każdy miesiąc zaczyna i kończy handel oraz jaki ma proces settlement lub dostawy. Traderzy często mogą skompensować pozycję przed końcem tego harmonogramu, ale termin kontraktu nadal jest częścią ekspozycji. Co dzieje się po wygaśnięciu kontraktu futures oddziela decyzję o kompensowaniu od końcowego procesu kontraktu.

Żadna z tych kategorii nie ma jednego uniwersalnego zegara. Niektóre produkty futures mają wydłużone sesje elektroniczne, jednak konkretna sesja, status święta, typ zlecenia lub ustawienie brokera mogą ograniczać to, co może zrobić zlecenie. Czy rynki futures są otwarte przez 24 godziny? pokazuje, dlaczego aktualny harmonogram produktu jest ważniejszy niż ogólne stwierdzenie o handlu nocnym.

Pozycje futures są zwykle wyceniane mark-to-market w ramach dziennego settlement. Zyski i straty cenowe mogą zmieniać equity rachunku, gdy kontrakt pozostaje otwarty, a właściwe wymogi margin mogą się zmieniać. Początkowe zabezpieczenie potrzebne do wsparcia futures nie równa się pełnej ekspozycji dolarowej kontraktu ani nie ustala maksymalnej straty. Wielkość pozycji futures utrzymuje stres cenowy jednego kontraktu, ilość, margin i dostępną gotówkę jako osobne kontrole.

Inwestor w ETF posiada udział, na którego wartość wpływają portfel funduszu, koszty funduszu i cena rynkowa udziału względem wartości aktywów netto. Opłaty i koszty funduszu są zazwyczaj odejmowane od wartości aktywów netto, a ich wysokość różni się zależnie od funduszu. Portfel funduszu może stracić na wartości, nawet gdy jego cena rynkowa pozostaje blisko wartości aktywów netto; to rozróżnienie nie jest gwarancją żadnego z tych wyników.

Niektóre ETF-y używają futures jako części portfela zamiast posiadać aktywo gotówkowe, akcje lub towar fizyczny, z którym czytelnik może kojarzyć nazwę funduszu. W takim przypadku inwestor nadal posiada udział ETF, a wyniki funduszu mogą odzwierciedlać również miesiące kontraktów futures, harmonogram rolowania, zarządzanie zabezpieczeniem i koszty funduszu.

Taka struktura nie czyni zwrotu ETF-u identycznym z wynikiem utrzymywania jednego kontraktu futures. Fundusz może używać wielu terminów zapadalności, stosować określoną metodologię indeksu, równoważyć portfel według własnego harmonogramu albo posiadać aktywa inne niż futures obok futures. Prospekt i raporty dla udziałowców rozstrzygają o tej konstrukcji. Określają cel funduszu, główne strategie, opłaty i istotne ryzyka; etykieta kategorii nie może ich zastąpić.