Stopa zwrotu z ceny a całkowita stopa zwrotu: dlaczego spadek ceny nadal może oznaczać zysk

Ten poradnik zakłada w pełni opłacone akcje lub jednostki funduszu, jedną walutę i dodatnią wartość początkową. Przykłady pomijają podatki, opłaty, zmiany kursów walut, splity akcji oraz zewnętrzne wpłaty i wypłaty, chyba że zaznaczono inaczej.

Niech P0 oznacza cenę początkową, P1 cenę końcową, a D całkowitą wypłatę gotówkową na jedną pierwotną akcję w okresie posiadania. Załóż, że liczba akcji pozostaje stała, a gotówka nic nie zarabia.

Price return = (P1 − P0) ÷ P0.

Holding-period return with cash distributions = (P1 − P0 + D) ÷ P0. Pomnóż dowolny z wyników przez 100, aby wyrazić go w procentach.

To wyliczenie z zatrzymaną gotówką nie jest automatycznie tym samym co opublikowany reinwestowany szereg zwrotu całkowitego. Gdy wypłaty kupują dodatkowe akcje, późniejsze zyski i straty dotyczą innej liczby jednostek.

Załóżmy, że jedna jednostka funduszu kosztuje 100, wypłaca 5, a na koniec okresu kosztuje 97. Są to pierwotne hipotetyczne wartości w dowolnej jednej walucie, a nie wynik rzeczywistego funduszu.

Wykres ceny i kompletne posiadanie opowiadają różne historie, nie przecząc sobie. Wypłata gotówkowa musi pojawić się gdzieś w uzgodnieniu.

Stopa wypłaty również nie jest zwrotem. Jeśli końcowa wartość jednostki wyniosłaby 80 po wypłacie 8, łączny wynik wyniósłby 88, czyli −12%, mimo otrzymania gotówki równej 8% wartości początkowej.

• Wynik wyłącznie cenowy: (97 − 100) ÷ 100 = −3%.
• Zatrzymana gotówka: 5, bez założenia odsetek.
• Majątek końcowy: 97 + 5 = 102; zwrot w okresie posiadania: 2%.

Oddziel wypłatę funduszu od każdego innego zdarzenia. Jednostka o wartości aktywów netto 100 wypłaca 5, pozostawiając NAV na poziomie 95. Jednostka wraz z prawem do wypłaty nadal jest warta 100 przed kosztami i podatkami.

Prawo do wypłaty może później zamienić się w gotówkę. Nie interpretuj spadku ceny przed datą wypłaty jako brakujących pieniędzy, dopóki nie sprawdzisz należnej wypłaty i harmonogramu funduszu.

Investor.gov wyjaśnia, że wypłaty funduszu zmniejszają NAV oraz że ceny funduszy ETF również zazwyczaj spadają. Kwotowania rynkowe odzwierciedlają także warunki handlu, więc obserwowana cena nie musi spaść dokładnie o wartość wypłaty.

Wypłaty funduszu mogą obejmować dochód, zrealizowane zyski albo zwrócony kapitał. Sam fakt otrzymania gotówki nie dowodzi, że cała płatność była nowo wypracowanym zyskiem.

Zobacz wyjaśnienie wypłat z funduszu.

Wróćmy do inwestycji początkowej 100, wypłaty 5 i ceny końcowej 97. Załóżmy teraz, że całą wypłatę można zreinwestować po 95, dostępne są ułamkowe jednostki, a zakup nie wiąże się z opłatą ani opóźnieniem.

Dodatkowe jednostki = 5 ÷ 95 = 0.05263158. Łączna liczba jednostek = 1.05263158, czyli dokładnie 20 ÷ 19. Zachowaj ułamek dokładny aż do ostatniego obliczenia.

Wartość końcowa = (20 ÷ 19) × 97 ≈ 102.1053. Zwrot z reinwestycji wynosi około 2.1053%, w porównaniu z 2%, gdy 5 pozostaje niepracującą gotówką.

Nie dodawaj ponownie 5: ta kwota już zapłaciła za dodatkowe jednostki. Dodanie jej do 102.1053 policzyłoby tę samą wypłatę dwa razy.

Reinwestycja nie gwarantuje przewagi nad trzymaniem gotówki. Przy cenie końcowej 90 reinwestycja daje około 94.7368, podczas gdy jedna pierwotna jednostka plus 5 gotówki daje 95 przy tych samych założeniach.

Rzeczywisty plan reinwestycji może używać późniejszej daty zakupu, innej ceny, zaokrągleń lub opłat. Użyj liczby jednostek i ceny wykonania z potwierdzenia, zamiast zakładać konwencję reinwestycji indeksu.

Indeks zwrotu cenowego akcji zasadniczo pomija zwykłe dywidendy gotówkowe. Wersja zwrotu całkowitego brutto obejmuje ich reinwestycję przed podatkiem u źródła, a wersja netto wykorzystuje założenia dostawcy dotyczące podatku u źródła.

W przypadku konkretnego przykładu przeczytaj definicje typów zwrotu S&P DJI. Inni dostawcy lub wyjątkowe wypłaty mogą stosować inne konwencje.

Indeks zwrotu całkowitego netto nie jest osobistym wynikiem twojego rachunku po podatkach. Jego model podatkowy nie uwzględnia automatycznie twoich opłat, rezydencji podatkowej, typu rachunku ani rzeczywistych cen reinwestycji.

Podobnie porównanie reinwestowanego zwrotu funduszu z benchmarkiem wyłącznie cenowym może zawyżyć pozorną przewagę. Najpierw sprowadź oba wyniki do tej samej podstawy wypłat, okresu i waluty.

Rozróżnienie reinwestycji i dochodu gotówkowego znajdziesz w FAQ S&P DJI dotyczącym indeksów dywidendowych.

Etykieta danych taka jak adjusted close nie wystarcza do ustalenia każdej korekty. Sprawdź, czy dostawca koryguje tylko splity, również wypłaty, czy dostarcza wyraźny indeks zwrotu całkowitego.

Używaj jednej spójnej metody: nieskorygowane ceny zgodne ze splitami wraz z rejestrem przepływów gotówkowych albo udokumentowany szereg zwrotu całkowitego. Nie dodawaj dywidend do szeregu, który już je uwzględnia.

Akumulujące jednostki funduszu mogą zatrzymywać dochód w funduszu zamiast wypłacać go posiadaczowi. Dochód ten może już wpływać na wartość jednostki; dodanie hipotetycznej wypłaty stworzyłoby fikcyjny przepływ gotówki.

Vanguard wyjaśnia klasy jednostek wypłacających dochód i akumulujących dochód.

W przypadku jednostek wypłacających sprawdź, czy wykres i historia wypłat dotyczą dokładnie tej samej klasy jednostek. Podobne nazwy nie potwierdzają takiego samego traktowania dochodu, waluty ani opłat.

Zanim uznasz, że jedna inwestycja lub strategia wypadła lepiej, zapisz te pola po obu stronach. Brakujące pola są powodem do zbadania liczb, a nie dowodem lepszych zwrotów.

Nowa wpłata zwiększa majątek, ale nie jest zyskiem z inwestycji. Przy zewnętrznych przepływach gotówki prosty wzór dla jednego posiadania nie mierzy samodzielnie wyników portfela; trzeba również uwzględnić czas przepływów.

Przegląd ETF-ów w Investor.gov wyjaśnia NAV, ceny rynkowe i koszty.

• Dopasuj daty początkową i końcową, czas wyceny oraz walutę pomiaru.
• Określ zwrot wyłącznie cenowy, uwzględniający gotówkę albo reinwestowany, w tym daty wypłat.
• Podaj traktowanie brutto lub netto oraz to, które opłaty i podatki już uwzględniono.
• Odróżnij wynik funduszu oparty na NAV od zwrotów po wykonalnych cenach rynkowych.
• Oddziel nowe wpłaty i wypłaty od wypłat wygenerowanych przez posiadane aktywo.

Zwrot całkowity mierzy wynik, a nie ryzyko potrzebne do jego uzyskania. Połącz go z analizą obsunięcia i odrabiania strat, zamiast szeregować aktywa wyłącznie według wypłat.

Te przykłady w pełni opłaconych aktywów nie są wzorem dla zwrotów z lewarowanego rachunku futures. Zobacz futures na indeksy i dywidendy, zanim potraktujesz instrument pochodny jak akcję wypłacającą dywidendę.

Obliczenia wyjaśniają wybory księgowe na różnych rynkach. Nie rekomendują funduszu, nie przewidują wypłat ani nie obiecują, że reinwestycja zwiększy przyszły majątek.