Order Flow Imbalance: jak odczytywać zmiany w arkuszu zleceń

Arkusz zleceń pokazuje oczekujące zlecenia kupna i sprzedaży. Najlepsza oferta kupna (bid) to najwyższa widoczna cena kupna, a najlepsza oferta sprzedaży (ask) to najniższa widoczna cena sprzedaży. OFI streszcza, czy zmiany ilości w tych dwóch pierwszych kolejkach netto wzmacniają widoczny popyt czy podaż. W powszechnej konwencji dodatni wkład ma wzmocnienie bidu albo zmniejszenie kolejki ask, a zmiany przeciwne mają znak ujemny.

Rama Cont, Arseniy Kukanov i Sasha Stoikov badali OFI na podstawie zdarzeń przy najlepszym bidzie i asku. W ich danych stwierdzili empiryczny związek między OFI a zmianami ceny środkowej w krótkich przedziałach. Nachylenie wpływu na cenę było powiązane odwrotnie z głębokością rynku. To wynik konkretnego zbioru danych i projektu badania, a nie uniwersalne prawo dla każdego instrumentu i miejsca obrotu. Artykuł Conta, Kukanova i Stoikova opisuje definicję i zakres tej obserwacji.

Określenie „order flow” bywa używane dla różnych miar. W tym przewodniku OFI oznacza konkretną miarę wyliczaną ze zmian kolejnych snapshotów najlepszych ofert kupna i sprzedaży. Nie jest stałą proporcją wszystkich zleceń kupna i sprzedaży na wszystkich giełdach. Arkusz zleceń i Time and Sales pomagają odróżnić zlecenia oczekujące od zrealizowanych transakcji.

Niech cena i ilość najlepszej oferty kupna w snapshotcie n będą oznaczone jako (P^B_n,q^B_n), a najlepszej oferty sprzedaży jako (P^A_n,q^A_n). Poprzednia obserwacja ma indeks n−1. Często stosowany wkład pojedynczego zdarzenia do OFI można zapisać tak:

e_n = 1(Pᴮₙ ≥ Pᴮₙ₋₁)qᴮₙ − 1(Pᴮₙ ≤ Pᴮₙ₋₁)qᴮₙ₋₁ − 1(Pᴬₙ ≤ Pᴬₙ₋₁)qᴬₙ + 1(Pᴬₙ ≥ Pᴬₙ₋₁)qᴬₙ₋₁

Funkcja wskaźnikowa 1(warunek) przyjmuje wartość jeden, gdy warunek jest spełniony, i zero w przeciwnym razie. Jeśli cena bidu się nie zmienia, część bidowa staje się różnicą nowej i poprzedniej ilości. Dodanie zlecenia kupna po tej samej cenie daje wkład dodatni, a zmniejszenie kolejki bidu wskutek anulowania lub realizacji — ujemny. Gdy bid rośnie do lepszej ceny, dodatni wkład ma ilość przy nowym najlepszym bidzie; gdy spada, ujemny wkład ma ilość opuszczająca dotychczasową najlepszą ofertę.

Po stronie asku znaki są odwrotne. Przy niezmienionej cenie asku dodanie ilości sprzedaży zmniejsza OFI, a anulowanie lub realizacja zmniejszająca kolejkę asku zwiększa OFI. Spadek ceny asku do korzystniejszej dla kupującego oznacza ujemny wkład nowej ilości, zaś wzrost asku pozostawia dotychczasową kolejkę i daje dodatni wkład jej poprzedniej ilości. „Dodatni” oznacza wyłącznie, że widoczne zmiany arkusza są przechylone ku stronie kupna zgodnie z tą definicją. Nie opisuje intencji uczestników ani wyniku transakcji.

OFI dla danego przedziału czasu to suma wszystkich (e_n) z tego przedziału. Jednostka wynika z ilości podawanej przez feed, na przykład liczby akcji, kontraktów lub lotów. Jeżeli badanie dzieli OFI przez głębokość, wolumen albo inną skalę, tak znormalizowana wartość nie jest tym samym surowym wynikiem. Aby obliczenie dało się powtórzyć, podaj formułę, jednostkę i konwencję znaku.

Queue imbalance zwykle opisuje pojedynczy obraz arkusza, na przykład (ilość bidu − ilość asku) / (ilość bidu + ilość asku). Porównuje ilości w kolejkach kupna i sprzedaży w jednym momencie, często przy najlepszych cenach. OFI porównuje kolejne snapshoty i sumuje zmiany ze znakiem. Dwa snapshoty mogą mieć identyczne queue imbalance, a mimo to OFI pomiędzy nimi będzie inne, bo dodano lub anulowano zlecenia, doszło do realizacji albo zmieniła się najlepsza cena.

Wolumen transakcji ze znakiem liczy realizacje zaklasyfikowane jako agresywne zakupy lub sprzedaże. Sam z siebie nie uwzględnia nowego zlecenia z limitem, które wzmacnia bid, anulowania asku ani przesunięcia kwotowania bez transakcji. OFI wykorzystuje natomiast zmiany widocznych ilości przy najlepszym bidzie i asku — niezależnie od tego, czy kolejka zmalała przez realizację, czy anulowanie. Cont i współautorzy wyjaśniają, że agresywna sprzedaż i anulowanie bidu o tej samej wielkości mogą jednakowo zmienić kolejkę bidu w definicji OFI, chociaż tylko pierwsze zdarzenie jest transakcją.

Gould i Bonart badali queue imbalance jako odrębną zmienną do szacowania kierunku kolejnej zmiany ceny środkowej dla wybranych akcji Nasdaq. Badanie pokazuje, że nierównowaga w pojedynczym snapshotcie może być cechą do analizy, ale nie dowodzi, że queue imbalance i OFI są zamienne. Ich artykuł dotyczy klasyfikacji kierunku o jeden krok naprzód. Microprice również jest innym estymatorem uwzględniającym stan arkusza. Stoikov porównuje go z ceną środkową w kontekście krótkoterminowych cen.

Załóżmy, że najlepszy bid wynosi 100,00 przy ilości 10, a najlepszy ask 100,02 przy ilości 8. Początkowa cena środkowa to (100,00 + 100,02) / 2 = 100,01. Poniższe liczby służą wyłącznie ilustracji rachunku, nie są danymi rynkowymi ani twierdzeniem o wynikach.

W pierwszych trzech zdarzeniach najlepsza cena po danej stronie się nie zmienia, więc wkład wynika ze zmiany ilości i znaku właściwego dla danej strony. Przy realizacji asku kolejka zmniejsza się z 8 → 6, zatem wkład to −6 + 8 = +2. W tym przykładzie wolumen agresywnego zakupu ze znakiem również wynosi +2. Gdyby dwie jednostki asku anulowano bez transakcji, OFI nadal wyniósłby +2, ale wolumen transakcji ze znakiem byłby równy zeru. Przypadkowa zgodność liczb nie oznacza, że miary są takie same.

W ostatnim zdarzeniu cena asku spada. Odpowiednia gałąź wzoru dla poprawy asku przypisuje nowej ilości znak ujemny: −5. Suma czterech wkładów wynosi +4 − 3 + 2 − 5 = −2. Gdy ask jest po 100,01, a bid nadal po 100,00, nowa arytmetyczna cena środkowa wynosi 100,005. Z tak krótkiej sekwencji nie można wywnioskować korelacji, przyczynowości ani zdolności prognozowania; przykład służy jedynie kontroli znaków.

Cena środkowa to średnia najlepszych ofert bid i ask; nie jest gwarantowaną ceną realizacji zlecenia o danej wielkości. Cont i współautorzy sumowali wkłady zdarzeń w krótkich przedziałach i porównywali je ze zmianą ceny środkowej w tym samym przedziale. W ich próbie związek OFI ze zmianą ceny był w przybliżeniu liniowy, a współczynnik wpływu na cenę był powiązany z głębokością kolejek. Przy małej głębokości podobne OFI może współwystępować z większym ruchem ceny środkowej. Głębszy arkusz może inaczej zaabsorbować podobną zmianę.

Zależność jest warunkowa. Na cenę środkową wpływają też zlecenia na dalszych poziomach, nowe informacje, reguły kojarzenia, zmienność, pora sesji oraz aktywność na innych platformach. Najlepsze kwotowanie może przeskoczyć poziom, przesunąć się wskutek anulowania albo zmienić po interakcji z ukrytymi zleceniami. Współczynnika oszacowanego dla jednego instrumentu, giełdy, okresu lub częstotliwości nie należy automatycznie przenosić na inny rynek.

Długość okna agregacji zmienia pytanie badawcze. OFI za 100 milisekund podsumowuje bliskie w czasie zdarzenia; wynik za minutę obejmuje więcej kolejek, które powstały i zniknęły. Dłuższe okno może połączyć ruchy o przeciwnych znakach, dając sumę bliską zeru mimo kilku zmian ceny środkowej. Podaj długość okna, regułę przypisywania zdarzeń do granic czasu, sposób obsługi zdarzeń dokładnie na granicy oraz informację, czy cena środkowa pochodzi z ostatniej kwotacji, czy ze zsynchronizowanych snapshotów.

Oddziel opis zależności równoczesnej od prognozowania. Jeżeli OFI i zmiana ceny środkowej są liczone w tym samym oknie, wynik opisuje związek w tym oknie. Strategia, która twierdzi, że przewiduje przyszłość, musi obliczać OFI wyłącznie z danych dostępnych przed podjęciem decyzji, a wynik mierzyć po jej czasie. Wykorzystanie ostatniej kwotacji znanej dopiero na końcu horyzontu do „prognozowania” ruchu w tym samym horyzoncie powoduje nieprawidłowe ustawienie czasu.

Obliczenie OFI z surowych komunikatów wymaga prawidłowego odtworzenia arkusza. Nasdaq TotalView-ITCH wysyła uporządkowane komunikaty o dodaniu, realizacji, anulowaniu, usunięciu lub zastąpieniu zleceń w feedzie Nasdaq. Specyfikacja opisuje bezpośredni feed dla arkusza objętego systemem realizacji Nasdaq, a nie doskonały, skonsolidowany arkusz wszystkich miejsc obrotu. Część komunikatów transakcyjnych może dotyczyć zleceń niewidocznych, które nie dodają ilości do widocznej kolejki. Specyfikacja TotalView-ITCH 5.0 pokazuje, dlaczego typ komunikatu i stan arkusza trzeba interpretować zgodnie z protokołem.

Przed obliczeniem uporządkuj zdarzenia według sekwencji feedu i właściwego znacznika czasu. Wczytaj komunikaty początkowe i katalog instrumentów, zachowuj identyfikatory zleceń, jeśli są dostępne, poprawnie stosuj częściowe zmniejszenia i pełne anulowania oraz uwzględniaj zastąpienia zgodnie z semantyką feedu. Sprawdź brakujące komunikaty, odtwarzanie po luce w danych, przerwy w handlu, aukcje, anulowane transakcje i reset sesji. Brak jednego komunikatu może zniekształcić ilość przy najlepszej cenie aż do kolejnej synchronizacji.

Znacznik czasu giełdy, chwila odebrania danych przez dostawcę oraz moment, w którym strategia zobaczy komunikat, mogą się różnić. Jeśli model używa czasu odbioru, a etykieta ceny środkowej czasu giełdy, opóźnienie sieci może odwrócić kolejność widoczną w symulacji. Ujednolić trzeba strefę czasową, precyzję, kalendarz sesji i reguły dla zdarzeń z tym samym czasem. Okresowe snapshoty nie pokazują, ile zdarzeń zaszło pomiędzy obserwacjami ani czy ilość spadła przez anulowanie, czy realizację.

Nie łącz arkusza z jednej giełdy ze skonsolidowaną ceną środkową bez opisania różnicy zakresu. Przy akcjach notowanych na wielu giełdach najlepszy bid lub ask na Nasdaq nie musi być najlepszym kwotowaniem w całym kraju. Jeśli wynik wykorzystuje cenę skonsolidowaną, zsynchronizuj znaczniki czasu i opisz sposób tworzenia NBBO. W przypadku agregatora albo ekranu brokera ustal, czy komunikaty są pomijane, łączone lub opóźniane. Przewodnik o Level 2 i głębokości rynku wyjaśnia ograniczenia zakresu danych z feedu.

Testowalne badanie zaczyna się od konkretnego pytania: czy netto zmiany najlepszych kolejek wiążą się z ceną środkową za sekundę, czy dodają informację ponad spread, zmienność i początkową wielkość kolejek? Z góry określ instrument i miejsce obrotu, godziny, częstotliwość danych, horyzont wyniku oraz filtry sesji. Dobranie horyzontu dopiero po obejrzeniu wykresów może wybrać specyfikację, która przypadkowo wygląda korzystnie.

W teście prognozy każdy wiersz cech musi zawierać tylko komunikaty dostępne najpóźniej w chwili decyzji. Użyj opóźnionego OFI albo sumy z zakończonego okna; stopę zwrotu lub zmianę ceny środkowej mierz po znaczniku czasu decyzji. Okresy treningowy i testowy rozdziel chronologicznie, a następnie sprawdź wyniki dla różnych dni, poziomów aktywności, spreadów i głębokości. Zależność między kolejnymi zdarzeniami może sprawić, że wiele wierszy wygląda na bardziej niezależne, niż jest w rzeczywistości.

Porównaj OFI z prostymi punktami odniesienia: ostatnią zmianą ceny środkowej, queue imbalance z jednego snapshotu, wolumenem transakcji ze znakiem, spreadem i głębokością. Użyj tych samych próbek, znaczników czasu i horyzontu. Sprawdź, czy OFI zwiększa moc wyjaśniającą lub poprawia kalibrację po dodaniu podstawowych cech, a nie tylko czy jego surowy współczynnik jest statystycznie istotny. Przy prognozach prawdopodobieństwa oceń kalibrację i niepewność poza próbą.

Wynik statystyczny nie odpowiada jeszcze na pytanie, czy zlecenie da się wykonać. Kupno po asku i sprzedaż po bidzie wiążą się ze spreadem; zlecenie z limitem może pozostać niezrealizowane albo zostać zrealizowane tylko wtedy, gdy cena porusza się niekorzystnie. Oszacuj prowizje, rabaty, opóźnienia, zlecenia stojące przed tobą, wpływ na rynek, wykonalną wielkość i stan zapasów. OFI może być wejściem do badań, market makingu lub analizy wykonania, ale nie stanowi samodzielnej instrukcji transakcyjnej.

OFI oparte wyłącznie na najlepszych kwotowaniach widzi tylko część rynku. Głębokość na drugim i dalszych poziomach może zatrzymać albo przyspieszyć przesunięcie ceny. Ukryte zlecenia, ilość rezerwowa, zainteresowanie w dark poolach, anulowania przed otrzymaniem feedu i płynność reagująca na nowe warunki nie są w pełni widoczne. Duża ilość na ekranie może zniknąć przed nadejściem zlecenia; mała ilość przy najlepszej cenie nie dowodzi, że cały rynek jest płytki.

Jakość i znaczenie danych zależą od instrumentu oraz zasad miejsca obrotu. Akcyjny feed komunikatów dla poszczególnych zleceń różni się od danych futures agregowanych według ceny, scentralizowanego arkusza kryptowalut czy kwotowań opcji podzielonych między giełdy. Przed interpretacją wyników uzgodnij jednostki kontraktów, wielkość lota, tick, zasady aukcji, priorytet kolejki i zlecenia implikowane. Ta sama nazwa metryki może też oznaczać inną formułę lub zakres u różnych dostawców.

Wyniki dla akcji z USA nie gwarantują takiego samego efektu na innych rynkach ani w przyszłych warunkach. Zmieniają się spready, liczba konkurentów, struktura uczestników, szybkość feedu, limity zmienności i koszty realizacji. Strategie wysokiej częstotliwości są również narażone na opóźnienia, wpływ na rynek, adverse selection i konkurencję. Zależność widoczna przed kosztami może zniknąć po uwzględnieniu rzeczywiście dostępnych cen kupna i sprzedaży, prowizji oraz opóźnień.

Dlatego nie nazywaj OFI samodzielnie zyskownym sygnałem, pewną prognozą ceny ani miarą całego popytu i podaży. Wynik zależy od definicji, miejsca obrotu, próby, okna czasowego i sposobu realizacji. Jeśli tworzysz regułę transakcyjną, sprawdź ją ponownie na danych, których nie użyto do doboru parametrów, i zapisuj realistyczne realizacje. Ten przewodnik wyjaśnia miarę rynkową w celach edukacyjnych i nie stanowi indywidualnej porady inwestycyjnej.

Odtwarzalna analiza podaje, czy dane obejmują każde zdarzenie, czy snapshoty, czy używa tylko najlepszego bidu i asku oraz jak obliczono (e_n). Należy zapisać jednostkę, konwencję znaku, okno agregacji, miejsce obrotu, typ feedu, godziny sesji, kolejność zdarzeń i definicję ceny środkowej. Jeśli OFI jest normalizowane, podaj mianownik i moment, w którym był dostępny dla modelu.

Opisz cel analizy: zmianę ceny środkowej w tym samym oknie, ruch po chwili decyzji czy konkretny koszt realizacji. Wyjaśnij, czy uwzględniono głębokość, jak potraktowano nieaktualne kwotowania i luki feedu oraz czy dane obejmują ukryte zlecenia. W badaniu prognostycznym przedstaw punkt odniesienia, podział czasu, horyzont, liczbę instrumentów i dni oraz wynik po kosztach. Średni współczynnik bez kontekstu próby i niepewności nie wystarcza do oceny użyteczności.

Przeprowadź możliwy do powtórzenia test znaków: dodanie ilości po stronie bidu powinno być dodatnie, dodanie przy asku ujemne, spadek bidu ujemny, a spadek asku dodatni. Zmianę najlepszej ceny trzeba obsłużyć właściwą gałęzią wzoru, a nie doliczać ponownie jako zmianę ilości po starej cenie. Zanim przetworzysz miliony komunikatów, przetestuj regułę na krótkiej, sztucznej sekwencji.

Przewodnik po priorytecie ceny i czasu w futuresowym arkuszu zleceń przyda się, gdy pytasz, które zlecenie ma pierwszeństwo albo dlaczego zlecenie nie musi zostać zrealizowane po dotknięciu widocznej ceny. To kwestia wykonania. OFI streszcza zmiany stanu kwotowań, a reguły priorytetu określają sposób kojarzenia pasujących zleceń. Rozdzielenie tych tematów zapobiega uznaniu miary diagnostycznej za własne miejsce w kolejce.