§0¤ §2¤ c§5¤firm§3¤ti§6¤ ¤0¤ §1¤ st§4¤tement

Potwierdzenie zwykle opisuje transakcję, którą broker zapisał jako zrealizowaną. Powinno wskazywać wystarczająco dużo informacji o serii i realizacji, aby odróżnić to zdarzenie od kwotowania, anulowanego zlecenia albo późniejszego mark. Szukaj instrumentu bazowego, call lub put, kursu wykonania, wygaśnięcia, stylu kontraktu, jeśli jest podany, strony, liczby, mnożnika lub świadczenia, ceny realizacji, czasu transakcji oraz identyfikatora zlecenia lub transakcji.

Dokument może również wskazywać, czy instrukcja otworzyła, czy zamknęła pozycję, ale to pole nie jest uniwersalne. Kupno może otworzyć długą opcję albo zamknąć krótką opcję, a sprzedaż może zrobić odwrotnie. Dopasuj wpływ na pozycję do instrukcji zlecenia i rejestru pozycji, zamiast wyciągać wniosek wyłącznie z kupna lub sprzedaży. Mnożnik kontraktu opcyjnego jest szczególnie ważny, ponieważ notowana premia często dotyczy jednej akcji, podczas gdy kwota gotówkowa dotyczy kontraktu.

Potwierdzenie nie musi być bieżącym kwotowaniem ani obietnicą, że przyszłe zdarzenie nastąpi. Ekran zlecenia może pokazywać zlecenie aktywne, częściową realizację albo anulowaną resztę. Potwierdzenie zwykle pojawia się po zapisaniu realizacji, ale czas dostarczenia i nazwy pól różnią się zależnie od brokera i produktu. Zachowaj pierwotny dokument i znacznik czasu, zamiast zastępować je późniejszym zrzutem ekranu.

Wyciąg z rachunku podsumowuje aktywność i salda za określony okres. Może pokazywać początkową i końcową gotówkę, pozycje, uznania i obciążenia, opłaty, odsetki, transfery, działania korporacyjne oraz wartości zrealizowane lub niezrealizowane zgodnie z konstrukcją wyciągu brokera. Te sumy są przydatne przy uzgadnianiu, ale kompresują sekwencję, która je wytworzyła.

Na przykład miesięczny wyciąg może pokazywać, że pozostały otwarte dwa kontrakty opcyjne i że pobrano 440 dolarów. Może nie pokazywać dwóch oddzielnych realizacji, kwotowania dostępnego w chwili wysłania zlecenia, powodu wyboru limitu ani anulowanej reszty. Wyciąg może zatem potwierdzić wynik na rachunku, nie dowodząc każdego szczegółu decyzji wykonawczej.

Oddziel okres wyciągu od daty zdarzenia. Transakcja może wystąpić pod koniec jednego okresu, podczas gdy rozliczenie, assignment, wykonanie lub korekta opłaty pojawi się w innym. Przewodnik po bid-ask i cenie mark opcji wyjaśnia, dlaczego wartość lub mark z wyciągu nie jest automatycznie ceną, po której można zrealizować wyjście.

Zacznij od tożsamości, a potem prześledź pieniądze. Dla każdej transakcji zastosuj tę kolejność:

Nie zaczynaj od wymuszania zgodności całkowitego obciążenia lub uznania. Dwa rejestry mogą pokazywać tę samą kwotę netto, odnosząc się do różnych kontraktów, albo różnić się z powodu opłaty, konwencji czasowej, przeliczenia waluty lub korekty. Zgodność kwoty w dolarach jest punktem kontrolnym, a nie dowodem poprawności każdego pola.

• Dopasuj rachunek i okres wyciągu do potwierdzenia
• Dopasuj identyfikator zlecenia lub transakcji, instrument bazowy, kurs wykonania, wygaśnięcie, stronę i liczbę
• Dopasuj każdą realizację, w tym realizacje częściowe, wraz ze znacznikiem czasu i ceną
• Przelicz premię, używając liczby zrealizowanych kontraktów × ceny × rzeczywistego mnożnika
• Dodaj prowizje, opłaty giełdowe, opłaty regulacyjne i korekty pokazane przez brokera
• Dopasuj wynikową pozycję i zapis gotówkowy do wyciągu
• Zapisz każde późniejsze wykonanie, assignment, wygaśnięcie, rolowanie lub wpis związany z działaniem korporacyjnym osobno

Załóżmy, że łańcuch pokazuje bid 2.10 i ask 2.30 dla standardowego calla na 100 akcji. Składasz zlecenie z limitem 2.20 na dwa kontrakty. Zlecenie realizuje się w dwóch częściach: jeden kontrakt po 2.18 i jeden po 2.22.

Potwierdzenie powinno zachować obie realizacje. Średnia ważona premia wynosi (1 × 2.18 + 1 × 2.22) ÷ 2 = 2.20, a kwota brutto obciążenia to 2 × 2.20 × 100 = 440 przed opłatami. Średnia wygląda schludnie, ale nie zastępuje indywidualnych cen realizacji ani dowodu, że zlecenie zrealizowano częściowo.

Wyciąg może pokazywać obciążenie 440 dolarów, dwa kontrakty w pozycji i osobną linię opłaty. Uzgodnij 440 z potwierdzeniem, a następnie uzgodnij opłatę i końcową pozycję z wyciągiem. Jeśli wyciąg pokazuje tylko jeden kontrakt, nie składaj drugiego zlecenia wyłącznie po to, aby ekran wyglądał spójnie. Sprawdź, czy druga realizacja jest w toku, czy moment graniczny wyciągu poprzedził realizację albo czy zaksięgowano korektę.

Jeśli opcja później wygaśnie, zostanie wykonana albo nastąpi assignment, dopisz to zdarzenie do tego samego rejestru, ale nie przepisuj pierwotnego potwierdzenia. Początkowa realizacja, późniejsze zdarzenie na rachunku i ostateczny wynik gotówkowy lub akcyjny odpowiadają na różne pytania.

Data transakcji, czas realizacji, data rozliczenia i data księgowania mogą być różnymi polami. Potwierdzenie może dokumentować moment realizacji transakcji opcyjnej, a wyciąg moment zaksięgowania gotówki lub pozycji. Święta, zasady produktu, korekty i przetwarzanie przez brokera mogą zmienić wyświetlaną sekwencję.

W przypadku krótkiej opcji assignment opcji może utworzyć zobowiązania w akcjach lub gotówce po pierwotnym potwierdzeniu. W przypadku opcji wygasającej wygaśnięcie opcji opisuje zdarzenie kontraktowe, ale niekoniecznie dokładny moment zakończenia przez brokera księgowania wynikowego wpisu na rachunku. Zachowaj instrukcje wykonania, zawiadomienia o assignment, wartości rozliczenia i wpisy likwidacyjne jako osobne dowody.

Przy przenoszeniu rachunku pobierz potwierdzenia i wyciągi przed datą transferu, a wyciąg otrzymany po transferze zachowaj jako dodatkowy dokument. Suma pozycji u nowego brokera może być prawidłowa, nawet jeśli jego historia nie zawiera pierwotnego kwotowania, sekwencji realizacji ani wcześniejszych szczegółów opłat.

Dyskusja podatkowa w tym przewodniku dotyczy USA i ma charakter edukacyjny. O sposobie traktowania decydują kontrakt, typ rachunku, wybory, jurysdykcja i pełna historia transakcji; samo potwierdzenie lub wyciąg tego nie rozstrzyga.

W przypadku aktywności w USA porównaj dziennik i rejestry rachunku z formularzem brokera Form 1099-B lub jego zamiennym wyciągiem oraz aktualnymi instrukcjami IRS Form 1099-B. Wykonanie, assignment, wygaśnięcie, korekty premii opcji, wash sale, straddles i kontrakty Section 1256 mogą wymagać analizy wykraczającej poza prostą linię kupna lub sprzedaży. Zachowaj dokumenty potwierdzające, co się wydarzyło, i zapytaj wykwalifikowanego doradcę podatkowego o nierozstrzygniętą różnicę.

Jeśli formularz podatkowy nie zgadza się z historią rachunku, zaznacz dokładny kontrakt, datę, liczbę, przychód, podstawę i zdarzenie cyklu życia, którego dotyczy problem. Nie edytuj potwierdzenia ani wyciągu po to, aby formularz podatkowy wyglądał na zgodny. Trzymaj razem rejestr brokera, opatrzoną datą notatkę uzgadniającą i każdy skorygowany wyciąg.

Gdy rejestry się różnią, zatrzymaj się i utwórz krótką listę rozbieżności. Zapisz różniące się pole, dokument i znacznik czasu dla każdej wartości, prawdopodobne zdarzenie, które je spowodowało, oraz kolejną osobę lub źródło, które może je potwierdzić. Sprawdź historię zlecenia, raport realizacji, aktywność rachunku, moment graniczny wyciągu, zawiadomienie dotyczące kontraktu i tabelę opłat brokera właśnie w tej kolejności.

Skontaktuj się z brokerem przez jego oficjalny kanał wsparcia lub bezpieczeństwa rachunku, gdy brakuje istotnego pola, pozycja jest nieznana albo transakcja może być nieautoryzowana. Dołącz identyfikator zlecenia lub transakcji i poproś o pisemne wyjaśnienie firmy. Nie składaj zlecenia kompensującego tylko po to, aby naprawić wyświetlanie; nowa realizacja może utworzyć ekspozycję, podczas gdy pierwotne pytanie pozostanie nierozwiązane.