Czym jest reguła Sahm? Jak działa ten sygnał recesji

Reguła Sahm pomaga ocenić, czy bezrobocie wzrosło znacząco w porównaniu z niedawnym minimum. Wykorzystuje krajową, odsezonowaną stopę bezrobocia U-3 w Stanach Zjednoczonych z miesięcznego badania gospodarstw domowych Current Population Survey (CPS). U-3 odnosi liczbę bezrobotnych sklasyfikowanych według definicji BLS do zasobu siły roboczej; [pojęcia i definicje CPS]({source:blsCpsConcepts}) opisują te kategorie.

Reguła streszcza zmianę jednego wskaźnika rynku pracy w ruchomym oknie. Nie mierzy całego stanu gospodarki, dlatego należy czytać ją razem z danymi o produkcji, dochodach, zatrudnieniu i innymi informacjami. Nie jest automatycznym orzeczeniem, że trwa recesja.

Dla każdego miesiąca oblicza się średnią odsezonowanej stopy U-3 z ostatnich trzech miesięcy. Następnie odejmuje się od niej najniższą średnią trzymiesięczną zaobserwowaną w poprzednich 12 miesiącach:

Wartość reguły Sahm = średnia U-3 z ostatnich 3 miesięcy − najniższa średnia trzymiesięczna z poprzednich 12 miesięcy

Próg zostaje osiągnięty, gdy wynik wynosi co najmniej 0,50 pkt proc. Jednostka ma znaczenie: wzrost z 3,80% do 4,30% to 0,50 pkt proc., a nie względna zmiana o 0,50%. [Seria FRED w czasie rzeczywistym]({source:fredSahmRealTime}) stosuje regułę do danych dostępnych w danym momencie.

Załóżmy, że trzy odsezonowane miesięczne wartości U-3 użyte w najnowszej średniej to 4,2%, 4,3% i 4,4%. Średnia wynosi 4,30%. Załóżmy też, że najniższa średnia trzymiesięczna w poprzednim oknie porównawczym wynosiła 3,80%. Różnica to 4,30% − 3,80% = 0,50 pkt proc., czyli dokładnie próg.

Wszystkie wartości wymyślono wyłącznie na potrzeby przykładu. Nie są bieżącym odczytem, oficjalnymi danymi za konkretny miesiąc ani stwierdzeniem, że próg został osiągnięty. Okna trzymiesięczne nakładają się na siebie, więc średnie z kolejnych miesięcy zawierają część tych samych obserwacji.

Punktem odniesienia nie jest pojedynczy miesiąc z najniższym bezrobociem. Jest nim najniższa średnia z trzech miesięcy w okresie 12 miesięcy poprzedzającym bieżący okres. Uśrednianie ogranicza wpływ jednorazowego miesięcznego wahania i mierzy wzrost względem niedawnego okresu relatywnie niskiego bezrobocia.

Po dodaniu kolejnego miesiąca aktualizuje się bieżąca średnia trzymiesięczna, a wcześniejsze okno przesuwa się. Zmienić się może również minimum odniesienia, gdy starsza średnia trzymiesięczna wchodzi do okna albo z niego wypada. Wartość reguły zależy więc zarówno od najnowszych danych U-3, jak i od miejsca minimum w oknie porównawczym.

FRED udostępnia [SAHMREALTIME]({source:fredSahmRealTime}), obliczaną na podstawie danych i historii publikacji dostępnych w każdym miesiącu. [SAHMCURRENT]({source:fredSahmCurrent}) stosuje ten sam wzór do obecnie zrewidowanej historii danych. Pierwsza seria odpowiada na pytanie, co można było wiedzieć wtedy; druga pokazuje wynik obliczeń na podstawie aktualnie dostępnej, poprawionej historii.

Odsezonowana stopa U-3 może się zmienić po corocznej aktualizacji czynników sezonowych. Dlatego najnowszy odczyt lub historia widoczna dziś nie zawsze odpowiada temu, co było dostępne dla obserwatora w danym momencie. BLS opisuje ten proces w [metodologii korekty sezonowej CPS]({source:blsCpsSeasonalAdjustment}). Podając wartość, wskaż serię, datę lub wersję danych oraz to, czy chodzi o dane bieżące w czasie rzeczywistym, czy zrewidowane.

Różnica co najmniej 0,50 pkt proc. oznacza, że według tej reguły średnia U-3 z trzech miesięcy wyraźnie wzrosła względem niedawnego minimum. Może to być sygnał słabnięcia rynku pracy wart uwagi. Nie jest jednak prognozą recesji z dużym wyprzedzeniem, gwarancją, że recesja nastąpi, ani wskazaniem przyczyny wzrostu bezrobocia.

Nie należy utożsamiać przekroczenia progu z oficjalnym datowaniem recesji. Dane podlegają rewizjom, jeden wskaźnik opisuje tylko część aktywności gospodarczej, a warunki różnią się w poszczególnych cyklach. Reguła jest przejrzystym sygnałem do monitorowania, ale nie zastępuje analizy szerszego zestawu wskaźników.

W 2019 r. Claudia Sahm zaproponowała wyzwalacz oparty na bezrobociu jako element automatycznych płatności stymulacyjnych w projekcie polityki publicznej Hamilton Project. Chodziło o szybszą reakcję na pogorszenie koniunktury dzięki regule ustalonej z wyprzedzeniem. [Propozycja Hamilton Project]({source:hamiltonSahmProposal}) opisuje ten pomysł, ale nie jest ustawą ani upoważnieniem do wypłaty środków po przekroczeniu progu.

Datowanie recesji przez NBER to odrębny, retrospektywny proces. Komitet ocenia znaczący i szeroko rozpowszechniony spadek aktywności gospodarczej, korzystając z wielu miar, a nie z reguły Sahm jako oficjalnego wzoru. [FAQ NBER dotyczące procedury datowania cyklu koniunkturalnego]({source:nberBusinessCycleDatingFAQ}) wyjaśnia tę metodę. Próg może więc zostać osiągnięty, zanim NBER ogłosi recesję, a ocena NBER nie jest mechanicznym potwierdzeniem serii FRED.

Najpierw sprawdź definicję U-3, korektę sezonową, uwzględnione miesiące i wersję danych. Następnie oblicz różnicę względem najniższej średniej trzymiesięcznej w oknie porównawczym i zapisz ją w punktach procentowych. Gdy wartość jest bliska progowi, ważne są wersja danych, niepewność badania i możliwe rewizje.

Później zestaw sygnał z innymi miarami. Przewodnik o miękkim lądowaniu i recesji odróżnia spowolnienie od szerokiego spadku aktywności; artykuł o krzywej Beveridge’a omawia wakaty i bezrobocie; tekst o U-3 i U-6 porównuje szersze miary niewykorzystania zasobów pracy. Te tematy uzupełniają kontekst, ale nie zmieniają reguły Sahm w prognozę ani automatyczną decyzję polityczną.