Nierównowaga arkusza zleceń i mikroprice

Arkusz zleceń limitowanych rejestruje kwalifikujące się zlecenia kupna i sprzedaży dla instrumentu na konkretnej platformie obrotu. Najlepszy bid to najwyższa widoczna cena kupna, a najlepszy ask — najniższa widoczna cena sprzedaży. Różnica to kwotowany spread. Widoczny wolumen przy kwocie oznacza ilość wyświetlaną w tej chwili przez obserwowany feed.

Ekran może pokazywać tylko najlepsze kwoty, wiele poziomów cen albo arkusz jednej platformy. Widoczny wolumen nie obejmuje wszystkich możliwych zleceń, nie gwarantuje, że pozostanie dostępny, i nie jest zapisem już zawartych transakcji. Zasady Nasdaq definiują na przykład feedy głębokości na podstawie zleceń i kwot wyświetlanych w Nasdaq Market Center. SEC odróżnia feedy oparte na poszczególnych zleceniach od feedów poziomów cenowych i wyjaśnia, że odtworzenie opublikowanej płynności z feedu zleceniowego wymaga uwzględnienia dodania, anulowania, modyfikacji i realizacji zleceń. Zobacz definicje głębokości arkusza Nasdaq oraz metody raportowania arkusza SEC.

Przed obliczeniem zanotuj instrument lub miesiąc kontraktu, zakres platformy i feedu, czas kwotowania oraz jednostkę: akcje, kontrakty lub inną. Wartość z kolejki jednej platformy nie opisuje całego rynku. Przewodnik po arkuszu zleceń futures osobno wyjaśnia, jak reguły dopasowania platformy przydzielają nadchodzące zlecenie do już oczekujących zleceń.

Niech Qb oznacza widoczny wolumen po najlepszym bidzie, a Qa wolumen po najlepszym asku. Często stosowana miara znormalizowana to:

I = (Qb - Qa) / (Qb + Qa)

Przy nieujemnych wolumenach i dodatniej sumie I mieści się od -1 do +1. Zero oznacza równy widoczny wolumen po obu stronach; wartość dodatnia — większą kolejkę bid, a ujemna — większą kolejkę ask. Jeśli bid pokazuje 90 akcji, a ask 30, wtedy I = (90 - 30) / (90 + 30) = 0,50. W tym zrzucie kolejka kupna jest większa. Nie oznacza to, że kupujący zawarli o 60 transakcji więcej ani że cena musi wzrosnąć.

Przewodnik po wielkości bid i ask na futures opisuje podobne porównanie. Oddziel wartość znormalizowaną od surowych wolumenów: 90 do 30 i 9 000 do 3 000 dają 0,50, ale widoczna głębokość i warunki realizacji są różne. Jeśli brakuje jednej strony, suma wynosi zero, feed jest nieaktualny albo rynek jest zablokowany lub skrzyżowany, zwykłe obliczenie dwustronne może nie mieć sensu. Nie wymuszaj wtedy sygnału.

Definicja wskaźnika może się różnić. Niektóre źródła podają udział strony kupna Qb / (Qb + Qa) w skali od 0 do 1. W przykładzie 90 do 30 wynosi on 0,75, podczas gdy wycentrowany wzór powyżej daje +0,50. Gould i Bonart rozróżniają te normalizacje w swoim badaniu; przed porównaniem wartości sprawdź wzór.

Zwykły środek spreadu pomija wolumen: m = (Pb + Pa) / 2, gdzie Pb to najlepszy bid, a Pa najlepszy ask. Średnia ważona wolumenem nadaje większą wagę cenie po przeciwnej stronie większej kolejki:

w = (Pa × Qb + Pb × Qa) / (Qb + Qa)

Jeśli s = Pa - Pb oznacza spread, ten sam wynik można zapisać jako w = m + (s / 2) × I. Taki zapis pokazuje kierunek i skalę korekty. Przy równych kolejkach I wynosi zero, więc średnia ważona jest równa zwykłemu środkowi. Większy wolumen bid przesuwa estymację powyżej środka, w stronę ask; większy wolumen ask przesuwa ją w stronę bid. Przy poprawnych kwotowaniach po obu stronach i nieujemnych wolumenach korekta nie przekracza połowy spreadu.

Kierunek wag może początkowo wydawać się sprzeczny z intuicją. Większa kolejka bid nie przyciąga estymacji do ceny bid; w tym wzorze zwiększa wagę ceny ask. Jest to konwencja odzwierciedlająca w niektórych modelach arkusza zleceń zależność między nierównowagą kolejki a późniejszymi zmianami ceny środkowej. Nie jest to nowe kwotowanie złożone przez kupującego ani sprzedającego.

Załóżmy hipotetyczny najlepszy bid $99.98 z widocznymi 90 akcjami i najlepszy ask $100.02 z 30 akcjami. Środek wynosi $100.00, spread $0.04, a nierównowaga +0.50. Średnia ważona to:

($100.02 × 90 + $99.98 × 30) / 120 = $100.01

Skrócony wzór daje ten sam wynik: $100.00 + ($0.04 / 2 × 0.50) = $100.01. Jeśli wolumen zmieni się na 30 przy bidzie i 90 przy asku, a ceny pozostaną takie same, środek nadal wyniesie $100.00, lecz średnia ważona spadnie do $99.99. Dwucentowa zmiana wartości ważonej wynika wyłącznie z wolumenów; nie jest potrzebna transakcja po cenie środkowej ani zmiana kwotowania.

Przydatny dziennik powinien zatem zapisywać zwykły środek, spread, oba wolumeny kolejki, nierównowagę, średnią ważoną i czas. Sama wartość ważona nie pokazuje, czy poruszyły ją ceny, wolumen, szerszy spread czy aktualizacja feedu. Ilustracja po tej sekcji jest koncepcyjna: większa kolejka bid przesuwa znacznik ważony, podczas gdy środek pozostaje na miejscu. Znaczniki nie przedstawiają danych ani prognozy.

W potocznym użyciu obliczoną wyżej średnią ważoną czasem nazywa się „mikroprice”. W badaniach termin ten może precyzyjniej oznaczać estymację przyszłej lub efektywnej ceny środkowej warunkowaną informacją z arkusza. Artykuł Sashy Stoikova definiuje mikroprice przez ciąg oczekiwanych przyszłych cen środkowych i estymuje korektę na podstawie obserwowanych stanów spreadu i nierównowagi. Wymaga to historycznych obserwacji o wysokiej częstotliwości i oszacowanej zależności. Obliczenie na dwóch kwotowaniach jest prostszą wartością odniesienia, a nie pełnym modelem. Zobacz artykuł Stoikova o mikroprice.

To rozróżnienie ma znaczenie w kodzie, testach historycznych i raportach. Nazwij wzór zgodnie z danymi wejściowymi: „średnia ważona najlepszych kwotowań”, jeśli używa tylko bieżących najlepszych cen i wolumenów; „estymacja mikroprice” tylko wtedy, gdy wdrożono wskazany model i procedurę estymacji. Wartość dokładna do centa nadal może być zaszumiona. Zanim nazwiesz ją wartością godziwą, podaj dane, model, horyzont i sposób walidacji.

Nierównowaga kolejki to stan: porównuje widoczne wolumeny w jednym momencie. Nierównowaga przepływu zleceń (OFI) jest sekwencją zmian. Mierzy, jak podaż i popyt przy najlepszych bidzie i asku zmieniają się, gdy napływają zlecenia limitowane, transakcje zużywają płynność, a oczekujące zlecenia są anulowane lub modyfikowane. Stosunek 90 przy bidzie do 30 przy asku nie mówi, czy wolumen bid został właśnie dodany, utrzymuje się od dłuższego czasu czy jest wielokrotnie odnawiany po transakcjach.

Cont, Kukanov i Stoikov badali zdarzenia w arkuszu dla 50 amerykańskich akcji i opisali zależność między OFI a zmianami cen w krótkich odstępach; jej nachylenie zmieniało się odwrotnie do głębokości rynku. Dotyczy to przepływu zdarzeń i konkretnego zbioru danych, a nie dowodzi, że pojedyncza migawka wolumenu przewiduje zyskowną transakcję. Gould i Bonart badali nierównowagę kolejki i kierunek kolejnej zmiany środka dla dziesięciu akcji Nasdaq. Wyniki klasyfikacji różniły się między akcjami o dużym i małym ticku. Żadne z tych badań nie ustanawia uniwersalnej zasady dla dodatniej nierównowagi; sama klasyfikacja kierunku nie uwzględnia kosztu przekroczenia spreadu, prowizji, priorytetu kolejki, opóźnień ani niezrealizowanych zleceń. Zobacz Cont, Kukanov i Stoikov oraz Gould i Bonart.

Dwa ekrany arkusza mogą się różnić, choć żaden nie jest jedynym „rynkiem” ani błędny. Jeden może pokazywać głębokość pojedynczej platformy, drugi skonsolidowany najlepszy bid i ask, a trzeci dane opóźnione lub próbkowane. Feed pełnej głębokości może pokazywać więcej poziomów cen, ale nadal obejmować tylko wskazaną platformę wykonawczą. Ukryty lub rezerwowy wolumen może nie być widoczny. Kolejka może też zmienić się między aktualizacją ekranu a dotarciem zlecenia. Opisy danych Nasdaq i SEC wyjaśniają te ograniczenia; sprawdź konkretny produkt danych.

Porównuj tylko dane dotyczące tego samego instrumentu, strony, zakresu platform, sesji, czasu i jednostki. Jeśli jeden feed pokazuje akcje, a drugi loty, kontrakty lub wolumen zagregowany, najpierw ujednolić jednostki. Nie łącz najlepszego bidu z jednego momentu z wolumenem ask z późniejszej chwili. Przy futures zanotuj dokładny miesiąc kontraktu i rynek dopasowania; przy opcjach pamiętaj, że liczba kontraktów nie jest bezpośrednio równa ekspozycji na akcje bazowe. Pomieszane dane mogą dać poprawny wynik rachunkowy bez spójnego znaczenia rynkowego.

Najpierw potwierdź prawidłowe kwotowania po obu stronach i sprawdź spread. Oblicz nierównowagę i średnią ważoną z jednego zsynchronizowanego zrzutu. Następnie obserwuj, czy wartość utrzymuje się, czy znika wraz z aktualizacją kwotowań i transakcji. Porównaj ją z ostatnimi zmianami środka i zrealizowanym przepływem zleceń; kolor lub wielkość jednej kolejki nie dowodzi niczyjej intencji. Przewodnik po spreadzie i poślizgu na futures wyjaśnia, dlaczego wartość referencyjna różni się od ceny dostępnej dla rzeczywistego zlecenia.

W modelu najpierw określ wynik: kolejna zmiana środka, ruch w ustalonym horyzoncie, prawdopodobieństwo realizacji lub koszt realizacji to różne cele. Zachowaj okres poza próbą, uwzględnij tick i spread oraz dodaj prowizje, rabaty, priorytet kolejki, opóźnienia, częściowe realizacje, anulowania i koszt przekraczania rynku. Testuj według symbolu, platformy, sesji i warunków rynkowych; porównaj z punktem odniesienia używającym tylko środka lub spreadu. Jeśli nierównowaga klasyfikuje jedynie niewielki ruch następnego ticku, ale nie pokrywa kosztów wykonania, zależność statystyczna nie jest użyteczną przewagą.

Praktyczna rola jest ograniczona, ale przydatna: wartość ważona kolejką może dodać kontekst do zrzutu kwotowań i pomóc sformułować pytanie badawcze o krótkoterminową presję cenową. Nie wybiera kierunku transakcji, nie gwarantuje realizacji i nie zastępuje jasnego benchmarku wykonania. Zapisz wzór i feed, aby inna osoba mogła odtworzyć wynik.