§0¤ §1¤ rec§2¤dkeep§3¤g checkl§4¤t

Zapisz kontrakt, zanim zapiszesz swoją opinię. Wpisz instrument bazowy, call lub put, kurs wykonania, wygaśnięcie, styl opcji, mnożnik, świadczenie, liczbę oraz informację, czy seria jest standardowa czy korygowana. Znajomy ticker nie wystarcza, gdy obok siebie znajduje się wiele terminów wygaśnięcia i kursów wykonania.

Mnożnik kontraktu opcyjnego przelicza kwotowaną premię za akcję na kwotę kontraktu. Jeśli kwotowanie wynosi 2.40, a mnożnik 100, jeden kontrakt reprezentuje 240 przed opłatami. Skorygowany kontrakt może mieć inne świadczenie, więc przepisz warunki pokazane przez brokera lub zawiadomienie izby rozliczeniowej, zamiast stosować zapamiętaną zasadę 100 akcji.

W przypadku pozycji wieloczłonowej za każdym razem wypisz wszystkie nogi w tej samej kolejności. Uwzględnij proporcję, stronę kupna lub sprzedaży, wpływ otwarcia lub zamknięcia oraz oczekiwaną pozycję po realizacji wszystkich nóg. Sama nazwa strategii, taka jak „spread”, nie określa kursów wykonania, dat ani ekspozycji na assignment.

Zapisz zrzut kwotowania dostępnego w chwili podjęcia decyzji. Zanotuj znacznik czasu i strefę czasową, bid, ask, wyświetlane rozmiary, midpoint, jeśli go użyłeś, ostatnią transakcję, jeśli ma znaczenie, oraz sesję, w której kwotowanie było ważne. Spread bid-ask opcji jest kosztem i ograniczeniem realizacji, a nie ozdobnym polem.

Zapisz powód transakcji w mierzalnych kategoriach: oczekiwany przedział cenowy, termin, w którym musiał się zrealizować, założenie zmienności implikowanej, zdarzenie mogące unieważnić pomysł oraz zaakceptowaną maksymalną stratę. Samo „byczo” lub „niedźwiedzio” nie może być później sprawdzone.

Użyj małego przykładu, aby rejestr dało się audytować. Załóżmy, że dwa calle są kwotowane po 2.30 bid i 2.50 ask, a Ty składasz limit 2.40. Jeśli oba kontrakty zostaną zrealizowane po 2.40, premia wynosi 2 × 2.40 × 100 = 480 przed opłatami. Zapisz zakres kwotowania, limit, liczbę oraz założenie, że obie realizacje były możliwe; nie przepisuj później wejścia, używając wygodniejszego midpointu.

Zachowaj identyfikator zlecenia, czas wysłania, trasę lub miejsce obrotu, jeśli jest pokazane, typ zlecenia, warunek limitu lub stop, czas ważności oraz historię anulowania lub zastąpienia. Zlecenie Day i zlecenie ważne dłużej mogą utworzyć inną ekspozycję nawet przy tej samej cenie i liczbie.

Dopasuj każdą realizację do zlecenia. Zapisz czas realizacji, cenę, liczbę, status częściowej realizacji, prowizje, opłaty giełdowe oraz każde gotówkowe obciążenie lub uznanie. Średnią przelicz dopiero po zachowaniu poszczególnych realizacji. W przypadku zlecenia wieloczłonowego uzgodnij każdą nogę oraz obciążenie lub uznanie netto; jedna zrealizowana noga może pozostawić tymczasową pozycję o znacznie większym ryzyku niż planowana struktura.

Użyj tej prostej kontroli dla bezpośrednio kupionej długiej opcji: premia gotówkowa = liczba zrealizowanych kontraktów × cena realizacji × mnożnik. Następnie dodaj opłaty i porównaj wynik z aktywnością gotówkową brokera. Jeśli liczby się nie zgadzają, zachowaj oba rejestry i sprawdź kontrakt, liczbę, mnożnik oraz linię opłaty, zamiast po cichu edytować dziennik.

Dopisuj do tego samego rejestru każde istotne zdarzenie: zwiększenie, zmniejszenie, rolowanie, wykonanie, assignment, wygaśnięcie, korektę związaną z działaniem korporacyjnym albo likwidację przez brokera. Po każdym zdarzeniu zanotuj pozostałą liczbę oraz wynikową pozycję w akcjach lub gotówce. Assignment opcji jest zdarzeniem na rachunku, a nie tylko etykietą pierwotnej krótkiej transakcji.

Zapisz, czy pozycja została zamknięta transakcją kompensującą, wykonana, przydzielona w ramach assignment czy pozostawiona do wygaśnięcia. W przypadku spreadu potwierdź, co stało się z każdą nogą. Krótka opcja może zostać przydzielona, gdy długa osłona pozostaje otwarta, a kontrakt rozliczany gotówkowo może utworzyć inny wpis na rachunku niż kontrakt z fizyczną dostawą.

Oddziel datę transakcji od daty rozliczenia. Jeśli przenosisz rachunek lub zmieniasz brokera, zachowaj pierwotne potwierdzenia i wyciąg z transferu, aby rachunek przyjmujący nie stał się jedyną historią. Brakujący rejestr trudniej odtworzyć po wygaśnięciu kontraktu lub zamknięciu rachunku.

Publikacje i formularze IRS cytowane tutaj dotyczą USA. Wyjaśniają typowe federalne pojęcia sprawozdawcze, ale nie zastępują aktualnych instrukcji, przepisów stanowych, przepisów innego kraju ani porady wykwalifikowanego doradcy podatkowego. Czytelnicy spoza Stanów Zjednoczonych powinni stosować ten sam proces dowodowy z lokalnymi dokumentami organu i brokera.

W przypadku aktywności w USA porównaj dziennik z formularzem brokera Form 1099-B lub jego zamiennym wyciągiem, ewidencją Form 8949, gdy ma zastosowanie, oraz sposobem ujęcia w Form 6781 dla kwalifikujących się kontraktów Section 1256. Instrukcje IRS mogą traktować wygaśnięcie, wykonanie, assignment, wash sale, straddle i sytuacje między rachunkami inaczej niż prostą sprzedaż. Dziennik zachowuje fakty potrzebne do zadania właściwego pytania; nie rozstrzyga wyniku podatkowego.

Nie nadpisuj formularza brokera tylko dlatego, że liczba wygląda zaskakująco. Zaznacz rozbieżność, ustal zdarzenie cyklu życia i dokument źródłowy oraz zachowaj opatrzoną datą notatkę korygującą. Taka ścieżka audytu jest bardziej użyteczna niż czysty arkusz, który ukrywa sposób zmiany liczby.

Wykonaj krótki przegląd po każdym zamknięciu lub wygaśnięciu, a następnie dokładniejszy przegląd co najmniej raz w miesiącu. Potwierdź, że każda otwarta pozycja ma tożsamość kontraktu, limit ryzyka, aktualną liczbę i kolejną datę decyzji. Grupuj zamknięte transakcje według strategii i warunków rynkowych, aby stały się widoczne powtarzające się koszty realizacji lub spóźnione decyzje.

W końcowym przeglądzie oddziel wynik od procesu. Zapytaj, czy teza była konkretna, czy kwotowanie wspierało planowany rozmiar, czy realizacja odpowiadała zleceniu, czy przestrzegałeś reguły unieważnienia oraz czy rozliczenie utworzyło oczekiwaną pozycję. Zyskowny wynik nadal może ujawnić błąd procesu.