Bagaimana peristiwa makro memengaruhi opsyen

Sebelum peristiwa berjadual, pedagang bukan hanya berdebat sama ada harga akan naik atau turun. Mereka juga menetapkan harga sejauh dan sepantas mana harga mungkin bergerak selepas keputusan diketahui. Mesyuarat FOMC, keluaran CPI, dan laporan Employment Situation masing-masing muncul dalam kalendar awam, jadi ketidakpastian sudah kelihatan sebelum keluaran walaupun hasilnya belum diketahui.

Ketidakpastian itu boleh menaikkan premium call dan put. Ia bukan isyarat arah. Call boleh menjadi lebih mahal sebelum keluaran CPI sementara put pada aset asas yang sama juga mendapat premium, kerana pasaran mengenakan harga lebih tinggi untuk set hasil yang lebih luas.

Label peristiwa sahaja tidak mencukupi. Keputusan dasar boleh menghasilkan reaksi pertama terhadap kenyataan dan reaksi kedua terhadap sidang akhbar. Laporan pekerjaan boleh berubah apabila pembaca beralih daripada angka payroll utama kepada pengangguran, upah, penyertaan, dan semakan. Anggap masa yang diterbitkan sebagai permulaan tetingkap keputusan, bukan pergerakan satu minit yang dijamin.

Harga opsyen bertindak balas terhadap aset asas, volatiliti tersirat, baki masa, dan kualiti pasaran yang tersedia. Semasa peristiwa, semua input ini boleh bergerak serentak. Itu menjadikan tesis arah yang betul hanya satu bahagian daripada hasil.

Bagi call long, jurang harga ke atas boleh membantu. Tetapi jika pergerakan lebih kecil daripada julat yang telah dihargakan dalam opsyen dan volatiliti tersirat jatuh selepas keluaran, call masih boleh kehilangan nilai. Put long menghadapi imej cermin. Idea ini lebih mudah dihuraikan dengan greeks opsyen: delta menerangkan kepekaan terhadap harga saham, manakala vega menganggarkan bagaimana perubahan volatiliti tersirat boleh mempengaruhi premium.

Bagi posisi opsyen short, premium sebelum peristiwa mungkin kelihatan menarik tepat kerana pasaran melihat julat hasil yang bermakna. Premium yang diterima tidak mengehadkan risiko jurang, penyerahan, atau kecairan. Risiko juga boleh menjadi lebih sukar untuk ditutup apabila sebut harga yang dipaparkan berubah lebih pantas daripada harga pesanan yang dimaksudkan.

Peristiwa yang sama boleh memberi kesan sangat berbeza kepada dua opsyen yang selainnya serupa. Kontrak yang hampir tamat tempoh dan at-the-money selalunya sangat responsif kepada pergerakan saham pantas dan mungkin hanya mempunyai sedikit masa untuk tesis pulih. Opsyen bertarikh lebih panjang biasanya membawa lebih banyak nilai masa dan boleh kekal terdedah kepada penetapan semula volatiliti selepas peristiwa.

Strike juga penting. Opsyen out-of-the-money boleh kelihatan murah tetapi mungkin memerlukan pergerakan jauh lebih besar untuk menjadi bernilai selepas susut masa dan penetapan semula selepas peristiwa. Kontrak deep in-the-money biasanya mempunyai komponen saham lebih besar dan kepekaan volatiliti yang berbeza. Bandingkan posisi dengan julat sebenar yang tersirat oleh premium, bukan hanya dengan sasaran pasaran kegemaran.

Tiada kontrak yang menghapuskan ketidakpastian peristiwa. Masa yang lebih panjang boleh mencairkan satu keluaran, manakala masa yang singkat boleh memusatkan pendedahan. Soalan yang berguna ialah input mana yang mesti berubah untuk kontrak tepat ini mencapai keluar yang dirancang.

Sebelum memegang posisi merentasi keluaran, tulis masa keluaran, tamat tempoh kontrak, kerugian maksimum yang anda terima, dan keadaan yang akan membuat anda keluar sebelum peristiwa. Kemudian periksa sebut harga langsung dalam siri tepat, bukan hanya carta aset asas. Senarai semak kecairan opsyen amat berguna apabila spread yang kelihatan sempit mungkin melebar apabila peristiwa menghampiri.

Selepas keluaran, bandingkan sebut harga baharu dengan gambaran sebelum peristiwa. Asingkan pergerakan saham daripada perubahan volatiliti tersirat dan spread sebelum memutuskan bahawa hasil itu mengesahkan atau menyangkal tesis. Jika pasaran terlalu nipis untuk ditutup dalam bajet risiko asal, fakta pelaksanaan itu patut mengubah keputusan seterusnya.