Ekuiti Akaun Niaga Hadapan berbanding Baki Tunai: Sebabnya Berbeza

Mulakan dengan bertanya soalan yang hendak dijawab oleh setiap label. Ekuiti akaun ialah ukuran nilai: glosari CFTC menerangkannya sebagai nilai dolar yang tinggal dalam akaun jika kedudukan terbuka dibubarkan pada harga semasa. Oleh itu, ia boleh merangkumi tanda semasa bagi kedudukan terbuka. Baki tunai lazimnya ialah medan lejar atau tunai, tetapi takrif tepatnya bergantung pada penyata broker atau FCM.

“Dana tersedia”, “kuasa beli”, dan “tunai boleh dikeluarkan” bukan sinonim piawai merentas platform. Sebuah firma boleh menyimpan amaun untuk margin, pesanan bekerja, pindahan belum selesai, atau pegangan dasar sementara firma lain menggunakan label atau pengiraan yang berbeza. Nombor yang tersedia untuk memulakan dagangan tidak secara automatik tersedia untuk dikeluarkan, dan tiada satu pun frasa itu secara automatik sama dengan ekuiti akaun.

Soalan yang berguna bukan label manakah baki yang “sebenar”. Soalannya ialah soalan apa yang dijawab oleh setiap label pada masa yang dinyatakan. Penyata akaun dan takrif semasa firma menyelesaikan soalan itu dengan lebih boleh dipercayai daripada formula umum yang disalin daripada platform lain.

Niaga hadapan ditanda kepada pasaran melalui proses penyelesaian harian. CME menerangkan proses itu sebagai pengiraan untung dan rugi daripada perubahan nilai serta pengkreditan atau pendebitan akaun yang berkaitan. Oleh itu, kedudukan niaga hadapan terbuka boleh mempengaruhi tunai melalui variasi penyelesaian walaupun sebelum kedudukan itu diimbangi atau mencapai proses tamat tempoh atau penghantaran terakhirnya.

Pergerakan tunai itu tidak bermakna platform semestinya melabel setiap keuntungan yang dipaparkan sebagai “terealisasi” dengan cara yang sama bagi setiap tujuan. Baris transaksi penyata, rujukan penyelesaian rasmi, dan rekod kedudukan terbuka lebih bermaklumat daripada satu jubin akaun. Ketiga-tiganya membolehkan pembaca melihat perkara yang berubah disebabkan penyelesaian, deposit atau pengeluaran, yuran, atau pengimbangan dagangan.

P&L terealisasi berbanding tidak terealisasi niaga hadapan menerangkan sebab pergerakan tunai harian, tanda kedudukan terbuka, dan rekod pelaksanaan patut dibaca sebagai bahagian sejarah akaun yang berkait tetapi berbeza.

Paparan akaun mungkin menunjukkan tanda langsung berdasarkan sebut harga terkini, manakala penjelasan harian dan rekod penyata menggunakan rujukan penyelesaian rasmi. Dagangan terakhir, bida, tawaran, titik tengah, dan harga penyelesaian boleh berbeza. Jika paparan dan penyata ditangkap pada masa berbeza atau menggunakan rujukan berbeza, nilainya tidak semestinya sepadan tepat walaupun kuantiti kedudukan sama.

Jangan anggap cetakan carta seketika sebagai rekod penyelesaian atau menyimpulkan bahawa medan akaun salah semata-mata kerana ia berbeza daripada harga terakhir yang kelihatan pada skrin. Bandingkan dahulu cap masa, status data, bulan kontrak, kuantiti, dan sama ada sumber itu anggaran langsung atau rekod harian yang lengkap.

Harga penyelesaian niaga hadapan berbanding dagangan terakhir menunjukkan sebab cetakan dagangan terakhir dan harga yang digunakan untuk proses penyelesaian tidak boleh ditukar ganti.

Margin ialah cagaran yang menyokong obligasi niaga hadapan terbuka; ia bukan yuran yang dibayar semasa masuk. Platform boleh menunjukkan amaun tersedia yang lebih rendah kerana ia menyimpan cagaran untuk kedudukan semasa, pesanan bekerja, atau obligasi khusus akaun yang lain walaupun baris lejar tunai tidak berubah. Itu tidak menjadikan rizab tersebut kerugian ekonomi dan tidak membuktikan bahawa ia boleh dikeluarkan atau digunakan untuk kedudukan lain.

Perkara sebaliknya juga boleh berlaku: tunai dan ekuiti boleh berubah melalui tanda kepada pasaran harian sementara keperluan kekal sama. Kekalkan keperluan margin semasa, ekuiti akaun, baki tunai, dan amaun tersedia dalam lajur berasingan apabila menyemak penyata. Setiap satunya boleh berubah atas sebab yang berbeza.

Margin dan leveraj niaga hadapan menerangkan sebab cagaran tidak patut dianggap sebagai bayaran pendahuluan atau angka kerugian maksimum. Jika ekuiti jatuh di bawah keperluan yang berkenaan, proses akaun itu ialah isu berasingan yang diliputi dalam panggilan margin dan pembubaran paksa niaga hadapan.

Gunakan satu gambaran akaun dan bukannya membandingkan jubin langsung yang ditangkap sekarang dengan penyata penyelesaian terdahulu. Rekodkan broker atau FCM, zon waktu akaun, bulan kontrak yang tepat, kuantiti bertanda, label baki tunai, label ekuiti, label dana tersedia, keperluan semasa, harga penyelesaian rasmi jika dipaparkan, rujukan langsung jika dipaparkan, pesanan bekerja, dan entri yang mengubah lejar.

Kemudian tanya perkara yang diwakili oleh setiap perbezaan. Pelarasan tunai mungkin variasi penyelesaian, deposit, pengeluaran, komisen, caj berkaitan bursa, atau rekod yang berbeza. Perbezaan ekuiti mungkin tanda semasa bagi kedudukan terbuka. Perbezaan dana tersedia mungkin rizab atau layanan dasar. Jika istilah masih tidak jelas, gunakan petunjuk penyata dan minta firma mengenal pasti pengiraan serta cap masa yang terpakai.

Peranan bursa, pusat penjelasan, dan broker boleh membantu mengenal pasti firma dan rekod yang patut menjawab soalan penyata atau paparan akaun tertentu.