Wszystkie przewodniki po opcjach
Sec§4¤d-§0¤ p§1¤th v§2¤ri§3¤ti§5¤13 m§2¤ czyt§0¤ni§1¤

Qu§0¤dr§1¤tic V§2¤ri§3¤ti§9¤ §6¤ F§7¤§4¤nce Expl§5¤§8¤ed

¤0¤ squ§5¤red p§6¤th §12¤crements survive §7¤t f§13¤e sc§8¤les, produce §4¤ Itô c§3¤recti§14¤, §2¤ c§15¤nect diffusi§16¤ §0¤ §1¤ re§9¤lized v§10¤ri§11¤nce

Przygotowane przez Mark · Źródła pierwotne poniżej

Bezpośrednia odpowiedź

Wariacja kwadratowa jest granicą sum kwadratów przyrostów ścieżki dla coraz drobniejszych podziałów czasu. Znika dla ciągłych ścieżek o skończonej wariacji, jest równa upływowi czasu dla standardowego ruchu Browna i daje poprawkę w rachunku Itô

Najpierw podnieś przyrosty do kwadratu, potem zagęść czas

Dla podziału π odcinka [0,t] utwórz Q_π(X) = Σ(X_{t_i} - X_{t_{i-1}})² i zagęszczaj siatkę, aż jej oczko będzie dążyć do zera

Gdy sumy te zbiegają w odpowiednim sensie probabilistycznym, ich granicą jest wariacja kwadratowa [X]_t

Jest to pojęcie akumulacji wzdłuż ścieżki, a nie ten sam obiekt co statystyczna wariancja X_t dla wielokrotnie powtarzanych wyników

Gładkie ścieżki o skończonej wariacji znikają

Ciągła ścieżka o skończonej całkowitej wariacji ma zerową wariację kwadratową, ponieważ jej małe kwadraty przyrostów zanikają szybciej niż ich suma wartości bezwzględnych

Dlatego zwykłe różniczkowalne krzywe cenowe nie generują poprawki drugiego rzędu w klasycznych regułach łańcuchowych

Wariacja kwadratowa wyodrębnia szorstkość, która pozostaje widoczna, gdy ruchy pierwszego rzędu stają się pojedynczo bardzo małe

Szorstkość ruchu Browna przetrwa każdą skalę

Standardowy ruch Browna ma nieskończoną całkowitą wariację na każdym nietrywialnym przedziale, ale spełnia [W]_t = t

Heurystycznie około 1/Δt przyrostów ma kwadrat o rozmiarze bliskim Δt, więc ich suma pozostaje rzędu jedności

Jest to stwierdzenie o granicy, a nie punktowe twierdzenie algebraiczne, że dW/dt istnieje lub że każdy kwadrat przyrostu jest równy dt

Kowariacja zapisuje wspólny szorstki ruch

Kowariacja kwadratowa [X,Y] sumuje iloczyny ΔX·ΔY po drobnych podziałach

Polaryzacja daje [X,Y] = 1/2([X+Y] - [X] - [Y]), łącząc wspólną wariację z poszczególnymi wariacjami kwadratowymi

Dla skorelowanych czynników Browna kowariacja przenosi chwilową zależność do wzorów Itô dla portfeli i modeli wielowymiarowych

Wzór Itô zachowuje wyraz drugiego rzędu

Dla dX_t = μ_t dt + σ_t dW_t ciągła wariacja kwadratowa wynosi [X]_t = ∫_0^t σ_s² ds

Rozwinięcie Taylora zachowuje 1/2 f''(X_t)d[X]_t, ponieważ kwadraty przyrostów stochastycznych akumulują się zamiast zanikać

Ta poprawka napędza równania wyceny dyfuzji i odróżnia rachunek stochastyczny od zwykłego rachunku różniczkowego

Skoki dodają swoje kwadraty

Dla semimartyngału ze skokami wariacja kwadratowa obejmuje ciągłą wariację martyngałową oraz Σ_{s≤t}(ΔX_s)²

Duży skok może więc zdominować zrealizowany dzienny ruch kwadratowy, nawet gdy ciągła zmienność była umiarkowana

Rozdzielaj wariację ciągłą, skoki i dryf o skończonej wariacji, gdy pytanie ekonomiczne zależy od ich odmiennych źródeł

Zrealizowana wariancja jest estymatorem, a nie samą granicą

Wysokoczęstotliwościowa zrealizowana wariancja sumuje kwadraty obserwowanych śróddziennych stóp zwrotu, aby przybliżyć ukrytą wariację kwadratową

Zbyt rzadka próbkowanie pomija ruchy, a zbyt częste wzmacnia odbicia bid–ask, dyskretność cen, asynchroniczne kwotowania i błędne ticki

Porównuj siatki próbkowania, jawnie oczyszczaj skoki, wyrównuj godziny handlu i rozróżniaj definicję stopy zwrotu przed interpretacją estymaty jako zmienności

Częste pytania

Czym jest wariacja kwadratowa w prostych słowach?

To ruch, który pozostaje po podniesieniu do kwadratu i zsumowaniu wielu drobnych zmian ścieżki na coraz gęstszej siatce czasu

Dlaczego ruch Browna ma wariację kwadratową t?

Jego przyrosty na odcinku długości Δt mają skalę kwadratu Δt, a około t/Δt takich przyrostów sumuje się w granicy do t

Czy wariacja kwadratowa jest tym samym co zmienność?

Nie. W dyfuzji jest równa całkowanej wariancji, podczas gdy zmienność jest zwykle jej chwilową stopą albo znormalizowanym pierwiastkiem kwadratowym

Jak skoki wpływają na wariację kwadratową?

Każdy skok wnosi swój kwadrat, więc wariacja kwadratowa zawiera zarówno ciągłą wariację martyngałową, jak i dyskretną wariację skokową

Źródła i dalsza lektura

Szybki test

Przeczytano? Sprawdź się w 3 pytaniach

1 / 3

Pytanie 01

Które stwierdzenie najlepiej odpowiada temu przewodnikowi — Najpierw podnieś przyrosty do kwadratu, potem zagęść czas?

Wybierz odpowiedź, aby zobaczyć wyjaśnienie

Słownik opcji