Dlaczego bilans handlowy może najpierw się pogorszyć: krzywa J i warunek Marshalla–Lernera

Niech E oznacza liczbę jednostek waluty krajowej H potrzebnych do zakupu jednej jednostki waluty obcej F.

Jeśli E rośnie ze 100 H/F do 110 H/F, waluta krajowa uległa deprecjacji: za tę samą ilość F trzeba zapłacić więcej H.

Przy odwrotnym kwotowaniu, F za H, liczba spada.

Zanim powiesz, że waluta „rośnie” lub „spada”, podaj kierunek kwotowania.

W tym tekście bilans handlowy to wartość eksportu minus wartość importu, mierzona w H za określony okres.

W prostym przykładzie dotyczącym towarów B_H = wpływy z eksportu w H − płatności za import w H.

Publikowany bilans może obejmować same towary albo towary i usługi, więc sprawdź jego definicję.

Bilans handlowy nie jest całym rachunkiem bieżącym, który obejmuje również dochody pierwotne i transfery. {source:imfWeo2007ExchangeRatesExternalAdjustment}

Saldo w walucie krajowej jest miarą wartości nominalnej.

Łączy ceny i ilości po przeliczeniu kwot na H.

Saldo mierzone w innej walucie, indeks wolumenu eksportu minus importu oraz realny efektywny kurs walutowy odpowiadają na różne pytania.

Terms of trade a bilans handlowy wyjaśnia, dlaczego ceny względne i zarejestrowane wartości handlu mogą zmieniać się inaczej.

Krzywa J to nazwa jednej z możliwych ścieżek po deprecjacji.

Jeśli bilans handlowy w walucie krajowej najpierw spada, a potem rośnie, wykres może przypominać literę J.

Początkowy spadek może nastąpić, gdy ceny kontraktowe i wielkości zamówień zmieniają się powoli; późniejsza poprawa jest możliwa, jeśli ceny względne skłonią nabywców do ograniczenia importu, a zagranicznych klientów do kupowania większej ilości eksportu.

Ten kształt nie jest prawem, prognozą ani zaleceniem polityki.

Deprecjacja może mieć inną krótkookresową ścieżkę, nie tworzyć widocznej litery J albo nie doprowadzić do późniejszej poprawy.

Kurs może zmieniać się równocześnie z popytem krajowym lub zagranicznym, podażą, cenami surowców, warunkami finansowania lub innymi czynnikami wpływającymi na handel.

Sama zaobserwowana kolejność zdarzeń nie dowodzi, że spowodowała je deprecjacja. {source:imfWp16107ExternalAdjustmentOilExporters}

Warunek Marshalla–Lernera dotyczy innego pytania: czy w uproszczonym modelu reakcja ilości importu i eksportu na ceny względne jest wystarczająco silna, aby zrównoważyć wpływ cen na bilans handlowy w walucie krajowej?

To warunek elastyczności, a nie nazwa ścieżki w czasie.

Kraj może spełniać warunek elastyczności w długim okresie, a mimo to najpierw odnotować pogorszenie salda, jeśli ilości reagują z opóźnieniem.

Zmiana kursu może od razu zmienić cenę faktury w walucie obcej wyrażoną w H.

Towarów już zamówionych lub wysłanych, albo objętych umową określającą cenę i ilość, nie da się natychmiast wycenić ponownie ani zastąpić.

Dlatego wolumen importu może pozostać zbliżony do wcześniejszego, nawet gdy zmienia się kwota płacona w H.

Wolumen eksportu również nie reaguje natychmiast.

Zagraniczni nabywcy mogą potrzebować czasu na znalezienie dostawcy, renegocjację umowy lub zmianę planów produkcyjnych.

Eksporterzy mogą napotkać ograniczenia mocy produkcyjnych albo korzystać z importowanych materiałów, których koszt w H wzrósł.

Bardziej konkurencyjna cena eksportu nie tworzy od razu większej podaży.

W artykule z 2016 r. Behar i Fouejieu opisują natychmiastowe efekty cenowe oraz możliwe opóźnienie efektów wolumenowych. Ich badanie koncentruje się na eksporterach ropy, więc wyników nie należy automatycznie uogólniać na każdą gospodarkę. {source:imfWp16107ExternalAdjustmentOilExporters}

Badanie Rezerwy Federalnej wskazuje, że wrażliwość przepływów handlowych i przenoszenie zmian kursu różnią się między Stanami Zjednoczonymi a Japonią. {source:fedIfdp456ExchangeRatesPricesExternalAdjustmentUsJapan}

<!-- learn:figure -->

Poniższe liczby są wymyślone, aby pokazać sposób liczenia.

Nie są danymi zaobserwowanymi ani prognozą.

Załóżmy, że walutą krajową jest H, obcą F, a E oznacza H za F.

Załóżmy również, że saldo początkowe wynosi zero, ceny eksportu są sztywne w H, import jest fakturowany w F i w pełni przeliczany na H, a ilości nie zmieniają się od razu.

Przy początkowym kursie 100 H/F sprzedaje się 100 jednostek eksportu po H10 za sztukę.

Wpływy z eksportu wynoszą H1 000.

Załóżmy, że 100 jednostek importu kosztuje po F0.10; przy E = 100 H/F cena jednej to H10, więc rachunek za import wynosi również H1 000.

Bilans w walucie krajowej wynosi H0.

Teraz E rośnie o 10%, do 110 H/F.

W pierwszym okresie pozostawmy założone ilości bez zmian.

Wpływy z eksportu pozostają równe 100 × H10 = H1 000.

Faktura importowa nadal opiewa na F0.10 za jednostkę, lecz po przeliczeniu cena w walucie krajowej rośnie do H11.

Rachunek za import wynosi 100 × H11 = H1 100, więc saldo spada do −H100.

Przy osobnym założeniu późniejszego dostosowania przyjmijmy 120 jednostek eksportu i 90 importu, a ceny jednostkowe w H pozostawmy na poziomie H10 i H11.

Wpływy z eksportu wynoszą H1 200, a rachunek za import H990, więc saldo wynosi teraz +H210.

Ścieżka H0 → −H100 → +H210 pokazuje jedną możliwą krzywą J.

Wynik zależy od podanych założeń o cenach i ilościach; nie jest typową ani gwarantowaną reakcją.

Wcześniejszy przykład krzywej J zakładał, że przeliczenie faktury w walucie obcej w pełni zmienia jej cenę w H.

Teraz przyjmijmy wyłącznie dla ilustracji, że w pierwszym okresie tylko 40% zmiany kursu przechodzi na jednostkową cenę importu.

Kurs rośnie ze 100 H/F do 110 H/F, czyli o 10%, ale zakładamy, że cena importu H10 odzwierciedla tylko 40% tej zmiany.

W tym uproszczonym obliczeniu liniowym cena importu wynosi H10 × (1 + 0,40 × 0,10) = H10.40.

Jeśli założona ilość pozostanie na poziomie 100 jednostek, rachunek za import wyniesie H1 040 wobec wpływów eksportowych H1 000, więc saldo wyniesie −H40.

To początkowe pogorszenie jest mniejsze niż −H100 w przykładzie z pełnym przeliczeniem.

Współczynnik 40% jest wymyślony na potrzeby rachunku, a nie zaobserwowany.

Przenoszenie zmian kursu oznacza tu, że zmiana kursu dociera do ceny importu na granicy; nie chodzi o przenoszenie kosztów importu na ceny detaliczne ani inflację konsumencką.

Różne stopnie przenoszenia zmieniają ceny względne, z którymi stykają się nabywcy, dlatego suma elastyczności z modelu pełnego przenoszenia nie wystarcza samodzielnie do oceny reakcji bilansu handlowego. {source:imfWeo2007ExchangeRatesExternalAdjustment}

W tradycyjnym uproszczonym przypadku początkowy bilans handlowy wynosi zero, zmiany kursu w pełni przenoszą się na ceny importu w kraju i za granicą, a elastyczności są liczone względem cen względnych.

Przy tych założeniach deprecjacja poprawia nominalny bilans handlowy w walucie krajowej, jeśli suma bezwzględnych wartości elastyczności cenowej popytu na eksport i import przekracza jeden: |ε_X| + |ε_M| > 1.

Elastyczności pokazują, jak silnie wolumen eksportu i importu reaguje na ceny względne.

Przy niepełnym przenoszeniu prosta granica sumy powyżej jednego nie wystarcza: właściwy warunek zależy również od tego, jak zmiana kursu wpływa na ceny importu i eksportu oraz warunki wymiany handlowej (terms of trade). {source:imfWeo2007ExchangeRatesExternalAdjustment}

Ten próg nie jest uniwersalną regułą dla każdej zmiany kursu.

Jeśli handel zaczyna się od deficytu lub nadwyżki, początkowe wartości eksportu i importu nie są równe, więc znaczenie mają ich wagi; sam test sumy powyżej jednego nie ma wtedy zastosowania.

Nawet gdy warunek długookresowy jest spełniony, nie określa, ile miesięcy lub kwartałów zajmie dostosowanie ilości.

Artykuł roboczy Behara i Fouejieu omawia konkurujące efekty cenowe i wolumenowe oraz wskazuje, że wyniki badań empirycznych nad krzywą J różnią się między analizowanymi pracami. {source:imfWp16107ExternalAdjustmentOilExporters}

Elastyczność cenowa opisuje, o ile procent zmienia się ilość, na którą zgłaszany jest popyt, gdy cena płacona przez nabywców zmienia się o 1%.

Gdy wzrost ceny zmniejsza popyt, elastyczność jest ujemna, dlatego tradycyjny wzór sumuje wartości bezwzględne.

Elastyczność o wartości bezwzględnej 0,7 oznacza, że spadek ceny o 10% wiąże się z około 7-procentowym wzrostem ilości w pobliżu punktu wyjścia.

To lokalne przybliżenie; duża zmiana ceny nie musi prowadzić do dokładnie proporcjonalnej reakcji wolumenu.

Dla wymyślonej ilustracji przyjmijmy bezwzględną wartość elastyczności popytu na eksport równą 0,7, a na import 0,6.

Suma wynosi 1,3, ale te przykładowe wartości nie są obserwacjami i nie prognozują poprawy dla żadnego kraju.

Wynik sumy powyżej jednego można powiązać z tradycyjnym wnioskiem tylko przy pozostałych założeniach, w tym początkowo zrównoważonym handlu i pełnym przenoszeniu na odpowiednie ceny importu w kraju i za granicą.

Elastyczności mogą się różnić w zależności od zakresu produktów i horyzontu czasowego.

Nabywcy mogą mieć niewiele alternatyw, gdy obowiązują ich umowy, a zareagować silniej, gdy będą mogli zmienić dostawcę lub źródło zaopatrzenia.

Zmiana obserwowanej wartości jednostkowej może wynikać także ze zmiany asortymentu produktów, a nie tylko z ceny tego samego produktu.

Przed uznaniem oszacowanej elastyczności za stałą cechę kraju sprawdź próbę, okres i definicję ceny. {source:imfWeo2007ExchangeRatesExternalAdjustment}

W prostym rachunku towarowym wartość eksportu to cena jednostkowa w walucie krajowej pomnożona przez wolumen eksportu; import liczy się tak samo.

Zmiana bilansu handlowego łączy więc zmiany cen eksportu i importu ze zmianami sprzedawanych ilości.

Załóżmy w wymyślonym przykładzie, że cena jednostkowa importu rośnie ze 100 H do 104 H, a ilość spada ze 100 do 98 jednostek.

Nowy rachunek wynosi H104 × 98 = H10 192, czyli o 1,92% więcej niż poprzednie H10 000.

To obliczenie pokazuje, jak wyższa cena jednostkowa i mniejsza ilość mogą się częściowo kompensować; nie szacuje rzeczywistej reakcji popytu.

Po zmianie kursu rachunek importowy może wzrosnąć mniej, jeśli spadnie wolumen, albo wzrost może wystąpić później, jeśli cena na granicy dostosuje się z opóźnieniem.

W przypadku eksportu rozróżnij cenę widzianą przez zagranicznych nabywców, wpływy przeliczone na H i liczbę sprzedanych jednostek.

Wartość wpływów w H może zmienić się przez samo przeliczenie, nawet jeśli cena sprzedaży w walucie obcej pozostaje bez zmian; przychód nie pokazuje więc sam w sobie reakcji popytu za granicą.

To mnożenie jest rozbiciem księgowym, a nie sposobem identyfikacji przyczyn.

Porównuj dopasowane miary cen i wolumenu w tej samej walucie, zakresie produktów i okresie, zanim przypiszesz zmianę salda jednemu składnikowi. {source:imfWeo2007ExchangeRatesExternalAdjustment}

Znaczenie mają przenoszenie zmian kursu i waluta fakturowania. Jeśli eksporterzy nie zmieniają ceny w walucie obcej, ceny importu w H mogą wzrosnąć wraz z E.

Jeśli ceny są sztywne w walucie nabywcy albo dostawca przejmuje część zmiany w marży, reakcja lokalnej ceny może być mniejsza lub opóźniona.

Niezmieniona cena eksportu w walucie producenta to model cenowania w walucie producenta; cena utrzymana w walucie nabywcy oznacza model cenowania w walucie nabywcy, nazywany też lokalnym cenowaniem walutowym.

„Waluta osłabiła się o 10%” nie oznacza więc, że każda cena importu i eksportu zmieniła się dokładnie o 10%. {source:imfWeo2007ExchangeRatesExternalAdjustment} {source:fedIfdp456ExchangeRatesPricesExternalAdjustmentUsJapan}

Znaczenie mają też dochody gospodarstw domowych i koszty produkcji.

Deprecjacja może ograniczyć realną siłę nabywczą gospodarstw domowych, gdy import staje się droższy. {source:imfWp16107ExternalAdjustmentOilExporters}

Eksporterzy korzystający z importowanego paliwa, maszyn lub komponentów mogą ponieść wyższe koszty, co utrudni zwiększenie produkcji. {source:imfWp16107ExternalAdjustmentOilExporters}

Słaba reakcja podaży eksportu może uniemożliwić efekt wolumenowy zakładany w podręcznikowym przykładzie. {source:imfWp16107ExternalAdjustmentOilExporters}

Polityka fiskalna to odrębny kanał: wydatki publiczne również mogą wpływać na import i salda zewnętrzne, zwłaszcza w gospodarkach eksportujących ropę.

Behar i Fouejieu analizują ten kanał fiskalny oddzielnie od reakcji kursowej. {source:imfWp16107ExternalAdjustmentOilExporters}

Ważne są także sytuacja wyjściowa i struktura produktów. Kraj zależny od importu niezbędnych dóbr lub mający niewiele krajowych zamienników może ograniczyć ilość importu tylko nieznacznie.

Eksporter z niewykorzystanymi mocami może łatwiej zwiększyć sprzedaż niż firma działająca blisko granicy wydajności.

Ceny surowców, długie umowy oraz udział towarów i usług mogą zmieniać mierzony bilans.

Jedna liczba opisująca elastyczność nie rozstrzyga każdego przypadku.

Realny efektywny kurs walutowy to ważona handlem miara skorygowana o ceny względne, a nie dwustronny kurs nominalny.

Stosuj ją do pytania, na które odpowiada, i odróżniaj od bilansu handlowego w walucie krajowej.

Rachunek bieżący a bilans handlowy objaśnia szerszy zakres rachunków zewnętrznych.

NEER i REER opisuje indeksy kursów efektywnych. {source:fedIfdp456ExchangeRatesPricesExternalAdjustmentUsJapan}

Najpierw zestaw datę zmiany kursu z okresami, których dotyczą statystyki cen i wolumenów handlu.

Jeśli indeks cen importu na granicy zmienia się przed wolumenem importu lub eksportu, może to pasować do możliwej ścieżki dostosowania, ale nie dowodzi, że ta ścieżka spowodowała zmianę.

Miesięczne kursy walut porównane z kwartalnymi danymi handlowymi mogą sprawiać, że terminy kontraktów, wysyłki lub badań wyglądają jak opóźnienie gospodarcze.

Sprawdź częstotliwość, okres odniesienia, korektę sezonową i zakres produktów, porównując dane o tej samej podstawie.

Same wartości handlu nie pozwalają oddzielić efektów cenowych od wolumenowych.

Jeśli to możliwe, analizuj łącznie ceny jednostkowe importu i eksportu w walucie krajowej, indeksy wolumenu, walutę fakturowania, zakres danych i późniejsze rewizje.

Wartości jednostkowe mogą się zmieniać wraz ze strukturą towarów, więc nie zawsze są czystymi cenami niezmienionego produktu.

Nominalny bilans i indeks wolumenu mogą zmierzać w różnych kierunkach bez sprzeczności, jeśli różnią się definicje lub daty obserwacji. {source:imfWp16107ExternalAdjustmentOilExporters} {source:fedIfdp456ExchangeRatesPricesExternalAdjustmentUsJapan}

Nawet po sprawdzeniu kolejności w czasie przyczynowość wymaga odrębnych dowodów.

Popyt krajowy lub zagraniczny, koszty surowców, warunki finansowania albo inne szoki mogą zmieniać się równocześnie z kursem.

Wykres w kształcie litery J opisuje zaobserwowaną sekwencję; bez porównania z kontrfaktycznym scenariuszem nie identyfikuje wpływu kursu.

Najpierw ustal kwotowanie i kierunek kursu: czy wzrost liczby oznacza osłabienie, czy umocnienie H?

Następnie ustal walutę, zakres i okres bilansu.

Stwierdzenie o wartości handlu towarami w walucie lokalnej nie jest automatycznie stwierdzeniem o wolumenach eksportu i importu ani o całym rachunku bieżącym.

Potem sprawdź osobno ceny i ilości.

Zwróć uwagę na walutę fakturowania, stopień przenoszenia zmian kursu, terminy kontraktów, wolumeny eksportu i importu oraz importowane nakłady.

Na koniec odróżnij możliwą krótkookresową krzywą J od założeń warunku Marshalla–Lernera.

Opisz zaobserwowane dane i okres próby; nie używaj żadnego z tych pojęć jako prognozy skutków przyszłej deprecjacji.