Kadar Pengangguran U-3 dan U-6: Apa Bezanya?

Biro Statistik Buruh Amerika Syarikat (BLS) menerbitkan beberapa ukuran penggunaan tenaga buruh berdasarkan Current Population Survey (CPS). U-3 ialah angka yang biasanya dimaksudkan apabila berita menyebut “kadar pengangguran.” U-6 merangkumi keadaan yang lebih luas: selain penganggur mengikut takrif rasmi, ia turut memasukkan orang yang mahu bekerja tetapi tidak mencari kerja secara aktif dalam empat minggu terkini, serta orang yang bekerja sambilan atas sebab ekonomi.

Ini bukan soal satu kadar betul dan satu lagi salah. Setiap ukuran mengelaskan orang secara berbeza dan menggunakan penyebut yang berlainan. U-3 menjawab: berapa bahagiankah tenaga buruh yang menganggur menurut kriteria CPS? U-6 pula melihat pengangguran bersama beberapa bentuk tenaga kerja yang belum digunakan sepenuhnya. [Takrif BLS bagi ukuran U-1 hingga U-6]({source:blsCpsConcepts}) menerangkan skop setiap ukuran.

CPS ialah tinjauan isi rumah bulanan. Populasi asasnya ialah penduduk awam bukan institusi yang berumur 16 tahun ke atas. Populasi ini menjadi asas bagi pelbagai statistik CPS, tetapi bukan penyebut U-3. Penyebut U-3 ialah tenaga buruh, iaitu orang bekerja ditambah orang menganggur. Orang yang tidak bekerja dan tidak memenuhi kriteria mencari kerja biasanya tidak termasuk dalam tenaga buruh.

Dalam CPS, seseorang lazimnya dikira bekerja jika melakukan sekurang-kurangnya satu jam kerja bergaji atau bekerja dalam perniagaan sendiri pada minggu rujukan, bekerja sekurang-kurangnya 15 jam tanpa gaji dalam perniagaan milik ahli keluarga, atau tidak hadir sementara daripada kerja. Seseorang dikira menganggur jika tidak bekerja pada minggu itu, sedia untuk bekerja dan telah mengambil langkah aktif mencari kerja dalam empat minggu sebelumnya. Terdapat pengecualian bagi orang yang diberhentikan sementara dan menunggu dipanggil semula. [Panduan BLS tentang cara pengangguran diukur]({source:blsGovernmentMeasuresUnemployment}) menghuraikan kategori ini.

Penerimaan faedah pengangguran bukan syarat untuk dikelaskan sebagai penganggur dalam U-3. BLS tidak sekadar mengira tuntutan faedah: seseorang boleh memenuhi kriteria CPS tanpa menerima faedah, dan penerimaan faedah sahaja tidak menentukan pengelasan dalam minggu rujukan. Oleh itu, angka tuntutan faedah dan kadar pengangguran rasmi bukan ukuran yang boleh saling menggantikan.

Formula U-3 adalah seperti berikut:

U-3 = bilangan penganggur ÷ tenaga buruh × 100

Oleh sebab hanya tenaga buruh menjadi penyebut, orang yang mahu bekerja tetapi tidak mencari secara aktif baru-baru ini tidak termasuk dalam pembilang atau penyebut U-3. U-4 meluaskan kedua-duanya dengan menambah pekerja yang putus asa: mereka mahu bekerja dan sedia bekerja pada minggu rujukan (kecuali jika sakit sementara), pernah mencari kerja dalam 12 bulan lalu atau sejak pekerjaan terakhir berakhir jika itu berlaku dalam tempoh tersebut, tetapi tidak mencari dalam empat minggu terkini atas sebab berkaitan pasaran kerja.

Jika D ialah bilangan pekerja yang putus asa, formula U-4 ialah (penganggur + D) ÷ (tenaga buruh + D). Pekerja yang putus asa ialah sebahagian daripada kumpulan yang mempunyai hubungan marginal dengan tenaga buruh. Maka U-4 lebih luas daripada U-3, tetapi belum merangkumi semua orang dalam kumpulan marginal itu.

U-5 memasukkan semua orang yang mempunyai hubungan marginal dengan tenaga buruh, termasuk pekerja yang putus asa. Mereka tidak bekerja, mahu bekerja dan sedia memulakan kerja pada minggu rujukan (kecuali jika sakit sementara), serta pernah mencari kerja dalam 12 bulan lalu atau sejak pekerjaan terakhir berakhir jika itu berlaku dalam tempoh tersebut, tetapi tidak mencari secara aktif dalam empat minggu terkini. Mereka tidak dikira sebagai penganggur U-3 kerana tidak memenuhi syarat pencarian terkini. U-5 menambah seluruh kumpulan ini kepada pembilang dan penyebut.

U-6 menambah satu lagi kumpulan pada pembilang: pekerja sambilan atas sebab ekonomi. Lazimnya mereka bekerja 1 hingga 34 jam pada minggu rujukan kerana waktu kerja dipendekkan, keadaan perniagaan yang lemah atau tiada pekerjaan sepenuh masa yang dapat diperoleh. Untuk pekerja yang biasanya bekerja sambilan, mereka juga perlu menyatakan bahawa mereka mahu dan sedia bekerja sepenuh masa. Mereka tetap dikira bekerja, jadi mereka tidak ditambah pada penyebut U-6. [Jadual BLS bagi ukuran U-1 hingga U-6]({source:blsAlternativeMeasuresTable}) merumuskan formula serta kumpulan yang diambil kira.

Ilustrasi tanpa teks dalam artikel ini membezakan kumpulan yang termasuk dalam U-3 daripada kumpulan tambahan yang diambil kira oleh U-6. Ilustrasi itu bersifat konsep sahaja; tiada angka atau data pasaran kerja sebenar dipaparkan.

Sebagai contoh rekaan, andaikan tenaga buruh berjumlah 600 orang: 576 bekerja dan 24 menganggur. Di luar tenaga buruh, terdapat 18 orang yang mempunyai hubungan marginal, termasuk 7 pekerja yang putus asa. Daripada 576 orang bekerja, 12 bekerja sambilan atas sebab ekonomi. Semua angka ini hanya untuk menerangkan pengiraan, bukan data BLS semasa.

Seramai 12 pekerja sambilan itu sudah termasuk dalam 576 orang bekerja. U-6 menambah mereka pada pembilang kerana tenaga kerja mereka tidak digunakan sepenuhnya, tetapi tidak menambah mereka sekali lagi pada penyebut. Sebaliknya, 18 orang yang mempunyai hubungan marginal berada di luar tenaga buruh U-3, maka U-5 dan U-6 menambah mereka kepada pembilang dan penyebut. Perbezaan layanan ini menghasilkan kadar yang berlainan.

Perbezaan antara dua kadar ini bukan kiraan langsung bagi satu kumpulan tertentu. U-6 memasukkan semua orang yang mempunyai hubungan marginal, bukan pekerja yang putus asa sahaja. U-6 turut memasukkan pekerja sambilan atas sebab ekonomi. Selain itu, penyebutnya meningkat dengan keseluruhan kumpulan marginal. Oleh sebab pembilang dan penyebut berubah serentak, beza antara kadar tidak boleh dibaca sebagai “peratus pekerja yang putus asa.”

Keadaan setiap kumpulan juga berbeza. Orang yang mempunyai hubungan marginal tidak bekerja dan tidak mencari secara aktif dalam empat minggu terkini; pekerja sambilan atas sebab ekonomi pula sedang bekerja. U-6 menggabungkan kumpulan-kumpulan ini dengan penganggur untuk mengukur konsep yang lebih luas. Ia tidak bermakna semua orang itu dikira menganggur dalam erti yang sama atau menghadapi kesukaran yang serupa.

U-3 berguna untuk menjejaki bahagian tenaga buruh yang menganggur menurut takrif CPS. U-6 menambah konteks tentang orang yang baru berhenti mencari kerja dan mereka yang bekerja kurang jam daripada yang diingini. Skop U-6 lebih luas, tetapi itu tidak menjadikannya ukuran kesusahan yang lengkap atau paling sesuai untuk setiap soalan. Ia tidak mengukur gaji, kestabilan kerja, keadaan isi rumah atau kesesuaian kerja dengan kemahiran.

Dua nisbah lain membantu memberikan konteks: kadar penyertaan tenaga buruh ialah tenaga buruh ÷ penduduk awam bukan institusi berumur 16 tahun ke atas; nisbah pekerjaan kepada penduduk ialah orang bekerja ÷ populasi yang sama. Oleh sebab penyebut U-3 hanya tenaga buruh, kadar pengangguran boleh turun apabila sesetengah orang berhenti mencari dan keluar daripada tenaga buruh, walaupun nisbah pekerjaan kepada penduduk tidak meningkat. Lihat penunjuk ini bersama-sama, bukan sebagai pengganti antara satu sama lain.

Anggaran CPS datang daripada tinjauan sampel, jadi anggaran bulanan mempunyai ketidakpastian statistik. Perubahan kecil tidak semestinya membuktikan perubahan yang tepat bagi seluruh populasi. BLS juga boleh mengemas kini anggaran atau kawalan populasi. Sebelum membuat perbandingan, semak tarikh keluaran, minggu rujukan dan nota jadual. [Buku Panduan Kaedah CPS BLS]({source:blsCpsHandbook}) menerangkan tinjauan serta batasan kaedahnya.

Pastikan asas pelarasan bermusim juga sama: bandingkan angka terlaras dengan terlaras, atau angka tidak terlaras dengan tidak terlaras. Bilangan hari bekerja dan corak pekerjaan bermusim boleh menjejaskan perbandingan yang tidak setara. Jangan bandingkan U-3 terlaras bermusim dengan U-6 tidak terlaras seolah-olah kedua-duanya menggunakan asas yang sama.

Gunakan U-3 untuk menjawab soalan tentang kadar pengangguran rasmi, dan U-6 apabila anda mahu turut melihat sebahagian orang yang mempunyai hubungan marginal serta pekerja sambilan atas sebab ekonomi. Kedua-duanya ialah pandangan statistik yang berbeza, bukannya ramalan, ukuran lengkap kesejahteraan atau bilangan tuntutan faedah pengangguran. Untuk memahami penunjuk ekonomi lain, lihat juga KDNK nominal dan sebenar, CPI, PCE dan deflator KDNK, serta risiko opsyen menjelang FOMC, CPI dan laporan pekerjaan.