Stopa oszczędności osobistych: jak oblicza ją BEA i co mierzy

Stopa oszczędności osobistych pokazuje oszczędności osobiste jako odsetek rozporządzalnego dochodu osobistego (DPI). Amerykańskie Bureau of Economic Analysis (BEA) publikuje ją w ramach National Income and Product Accounts (NIPA). Jest to miara przepływu w danym okresie: pokazuje, jaka część dochodu sektora osobistego po opodatkowaniu pozostaje po odjęciu wydatków osobistych uwzględnianych przez BEA.

Stopa odpowiada na pytanie o relację dwóch wielkości. Jeśli oszczędności osobiste wynoszą 6% DPI, nie oznacza to, że każde gospodarstwo domowe odłożyło 6% własnego dochodu. Jest to relacja między dwiema zagregowanymi wartościami szacowanymi w NIPA dla wskazanego okresu. [Strona BEA dotycząca stopy oszczędności osobistych]({source:beaPersonalSavingRate}) definiuje wskaźnik i odsyła do odpowiednich tabel rachunków.

Procent różni się również od kwoty oszczędności. Stopa może wzrosnąć wraz z kwotą oszczędności, ale może też spaść mimo jej wzrostu, jeśli DPI rośnie proporcjonalnie szybciej. Oceniaj stopę razem z licznikiem, mianownikiem, okresem i wersją danych. Jedna miesięczna zmiana nie wyjaśnia, dlaczego gospodarstwa zmieniły wydatki ani co powinna zrobić konkretna rodzina.

BEA definiuje DPI jako dochód osobisty pomniejszony o bieżące podatki osobiste. Wydatki osobiste obejmują wydatki na konsumpcję osobistą (PCE), zapłacone odsetki osobiste i zapłacone bieżące transfery osobiste. Oszczędności osobiste to dochód osobisty pomniejszony o wydatki osobiste i bieżące podatki osobiste. Ponieważ DPI uwzględnia już te podatki, ten sam rachunek można zapisać krócej:

Oszczędności osobiste = DPI − wydatki osobiste

Stopa oszczędności osobistych = oszczędności osobiste ÷ DPI × 100

[Definicje dochodu i wydatków osobistych BEA]({source:beaPersonalIncomeOutlaysDefinitions}) opisują te kategorie rachunkowe. Mianownikiem jest DPI, a nie dochód osobisty brutto, same wynagrodzenia ani łączna wartość sprzedaży detalicznej. Licznikiem są oszczędności osobiste zdefiniowane przez BEA, a nie zaobserwowany wzrost sald na rachunkach bieżących lub oszczędnościowych.

Wzór pokazuje również, dlaczego należy analizować obie składowe. Jeśli DPI w danym okresie wynosi 1 000 mld dolarów, a wydatki osobiste 940 mld, oszczędności osobiste wynoszą 60 mld, a stopa 6%. Jeśli wydatki przewyższają DPI, rachunek daje ujemne oszczędności osobiste za ten okres. [FAQ BEA o tym, dlaczego oszczędności osobiste mogą być ujemne]({source:beaFaq65}) wyjaśnia, że kwartalne wydatki mogą przejściowo przewyższyć DPI, ponieważ bieżący dochód nie jest jedynym źródłem finansowania: gospodarstwa mogą wykorzystać wcześniej zgromadzone depozyty, sprzedać aktywa lub zaciągnąć kredyt. Stopa nie jest więc oceną gospodarstwa domowego, lecz wynikiem podzielenia zagregowanych przepływów zdefiniowanych przez BEA.

Załóżmy, że w hipotetycznym okresie A DPI wynosi 1 000 mld dolarów, a wydatki osobiste 940 mld. Oszczędności osobiste wynoszą 60 mld, więc 60 mld podzielone przez 1 000 mld daje stopę 6,0%.

W hipotetycznym okresie B załóżmy, że DPI wzrasta do 1 050 mld dolarów, a wydatki również rosną do 970 mld. Oszczędności wynoszą teraz 80 mld, a stopa około 7,6%. Wzrosły zarówno wydatki, jak i kwota oszczędności. Oszczędności osobiste zwiększyły się z 60 do 80 mld, czyli o około 33,3%, podczas gdy DPI wzrosło o 5%. Oszczędności rosły więc proporcjonalnie szybciej niż DPI i stanowiły jego większą część.

Wszystkie liczby są wymyślone wyłącznie po to, by pokazać rachunek. Nie są publikacją BEA, aktualnym szacunkiem ani prognozą i nie wskazują przyczyn zmian. W rzeczywistych danych może się zmieniać kilka składników dochodu i wydatków, a późniejsze rewizje mogą zmienić opublikowane wartości.

<!-- learn:illustration -->

Stopa może się zmieniać, gdy zmieniają się oszczędności osobiste lub DPI, albo gdy obie wartości rosną w różnym tempie. Ponieważ oszczędności osobiste to DPI pomniejszone o wydatki osobiste, na obliczenie mogą wpływać zmiany dochodu osobistego, bieżących podatków, PCE, zapłaconych odsetek osobistych lub zapłaconych bieżących transferów osobistych. Tożsamość rachunkowa pokazuje relacje między składnikami, ale sama nie wskazuje behawioralnej przyczyny zmiany.

Mianownik ma znaczenie również wtedy, gdy kwota oszczędności rośnie. W osobnym przykładzie hipotetycznym 60 mld oszczędności przy DPI 1 000 mld to 6,0%. Oszczędności w wysokości 66 mld przy DPI 1 200 mld dają 5,5%. Kwota oszczędności wzrosła, ale stopa spadła, ponieważ DPI rosło szybciej. Stopa i kwota mogą więc wskazywać różne kierunki, choć żadne obliczenie nie jest błędne.

Podobnie wzrost stopy nie oznacza automatycznie, że każde gospodarstwo stało się ostrożniejsze lub bardziej pewne siebie. Agregat łączy wiele dochodów i wydatków, a sama publikacja nie rozdziela motywacji gospodarstw. Zanim wyjaśnisz zmianę, sprawdź dane o składnikach, okres i to, czy rewizje nie zmieniły porównania. Wyjaśnienie przyczyn to odrębne pytanie wymagające dowodów wykraczających poza ten wskaźnik.

Stopa oszczędności osobistych jest obliczana na podstawie rachunku sektora osobistego BEA. Podsumowuje zdefiniowane przepływy dochodów i wydatków w objętym nim sektorze; nie jest średnią z ankiety pytającej każdą osobę, ile gotówki zachowała. Rozdział 2 „Fundamental Concepts” podręcznika NIPA BEA opisuje dochód i oszczędności, a Account 3 w dodatku to Personal Income and Outlay Account. [Podręcznik]({source:beaNipaHandbookFundamentals}) wskazuje, że rachunek obejmuje gospodarstwa domowe, instytucje non-profit działające na rzecz gospodarstw domowych (NPISH), prywatne nieubezpieczone fundusze opiekuńcze i prywatne fundusze powiernicze.

To rozróżnienie jest ważne przy porównywaniu stopy z sytuacją finansową rodziny. Według BEA oszczędności osobiste mogą służyć do nabycia aktywów finansowych, takich jak depozyty bankowe lub fundusze inwestycyjne, zakupu domu albo zmniejszenia zobowiązań przez spłatę kapitału kredytu hipotecznego lub długu konsumenckiego. [FAQ BEA o oszczędnościach osobistych]({source:beaFaq65}) opisuje te zastosowania. Stopa nie jest zatem bezpośrednim pomiarem depozytów: oszczędności mogą być przeznaczane na różne cele, a zmiany depozytów nie muszą być równe oszczędnościom osobistym. Jako agregat stopa nie pokazuje też, jak oszczędności rozkładają się między gospodarstwa. Wysoka stopa nie dowodzi, że każda grupa ma wygodną poduszkę finansową; niska nie oznacza, że każde gospodarstwo zmniejsza aktywa.

Oszczędności osobiste nie są również tym samym co zmiana wartości netto gospodarstw domowych. W ujęciu NIPA zyski i straty kapitałowe nie są zaliczane do oszczędności osobistych. Wzrost lub spadek wartości rynkowej domu albo portfela może zmienić majątek, ale nie jest bieżącym przepływem oszczędności odzwierciedlonym przez tę stopę. Nie należy traktować jej jako pełnej miary bilansowej. [Sekcja „Income and saving” w podręczniku NIPA BEA]({source:beaNipaHandbookFundamentals}) opisuje tę granicę rachunkową.

Oszczędności osobiste nie są też oszczędnościami krajowymi. To miara sektora osobistego zdefiniowanego na rachunku BEA. Do omawiania oszczędności całej gospodarki potrzebne są odpowiednie szersze rachunki i definicje, a nie ta jedna stopa traktowana jako pełna suma.

BEA publikuje wiele miesięcznych i kwartalnych poziomów dolarowych jako sezonowo skorygowane stopy roczne (SAAR). Kwoty w publikacji są po korekcie sezonowej przeliczane na tempo roczne; miesięczny lub kwartalny poziom SAAR nie jest kwotą faktycznie zgromadzoną w pełnym roku kalendarzowym. Sprawdź jednostki i okres podane przy każdej wartości. BEA opisuje częstotliwość i konwencję rocznego tempa w [informacjach o publikacji Personal Income and Outlays]({source:beaPersonalIncomeOutlaysDefinitions}).

Stopa oszczędności pozostaje procentem obliczanym z oszczędności osobistych i DPI za odpowiadający im okres. Jeśli oba przepływy dolarowe za ten sam okres są wyrażone ze wspólnym współczynnikiem annualizacji, współczynnik skraca się w ilorazie. Nie mnoż opublikowanej stopy ponownie przez 12 ani 4. Zachowaj właściwe jednostki: poziomy w dolarach w ujęciu rocznym, a iloraz w procentach.

Pamiętaj też, że wydatki osobiste obejmują więcej niż samo PCE. Oprócz PCE BEA uwzględnia zapłacone odsetki osobiste i zapłacone bieżące transfery osobiste. Raport o sprzedaży detalicznej lub główna wartość PCE nie jest więc sama w sobie pełną sumą wydatków używaną do obliczenia oszczędności osobistych.

Stopa zależy od DPI i wydatków osobistych, więc rewizja którejkolwiek z tych serii może zmienić obliczoną kwotę oszczędności osobistych i jej udział w DPI. [FAQ BEA: Jak BEA z czasem rewidowało oszczędności osobiste i stopę oszczędności osobistych?]({source:beaRevisionsFaq}) wyjaśnia, że szacunki mogą być aktualizowane po rewizji danych źródłowych lub napływie nowych danych, a także po ulepszeniu metod, definicji lub pojęć.

Zrewidowana stopa nie musi oznaczać, że gospodarstwa zmieniły zachowanie po pierwszej publikacji. Może wynikać z nowego szacunku dochodu lub wydatków w danym okresie. Dla rzetelnego porównania zapisuj datę publikacji lub wersję danych i, jeśli to możliwe, używaj wartości z tej samej wersji. Jeśli wykres łączy obserwacje pobrane w różnym czasie, sprawdź, czy historyczne szeregi zostały zaktualizowane spójnie.

Nie zakładaj, że jeden kalendarz rewizji dotyczy wszystkich serii i publikacji BEA. FAQ opisuje praktyki wobec objętych nim szacunków; dla używanej serii i wersji właściwymi źródłami są odpowiednia strona publikacji i tabela danych.

Najpierw ustal miesiąc lub kwartał oraz wersję publikacji. Następnie czytaj stopę razem z kwotą oszczędności osobistych i DPI, a nie w oderwaniu od nich. Sprawdź, czy poziomy dolarowe są sezonowo skorygowanymi stopami rocznymi, i pamiętaj, że procent nie jest dodatkową annualizowaną kwotą dolarową.

Potem sprawdź składniki obliczenia. Oszczędności osobiste to DPI pomniejszone o wydatki osobiste, które obejmują PCE, zapłacone odsetki osobiste i zapłacone bieżące transfery osobiste. Upewnij się, że licznik, mianownik i okres porównania korzystają z tej samej wersji danych BEA. Nie wyciągaj wniosków o poszczególnych gospodarstwach, motywach, rozkładzie, depozytach ani zmianach majątku wyłącznie z tego zagregowanego ilorazu przepływów.

Powiązane definicje znajdziesz w artykule Dane wyrównane i niewyrównane sezonowo: SA, NSA i SAAR. Różnicę między reakcją krańcową a zagregowaną stopą oszczędności wyjaśnia tekst o krańcowej skłonności do konsumpcji i oszczędzania. Zakres dwóch często porównywanych miar wydatków opisuje sprzedaż detaliczna a wydatki konsumpcyjne PCE.

Porównując tabelę stóp z tabelą kwot dolarowych, sprawdź także jednostki. Jeśli jedna tabela używa miliardów dolarów, a druga milionów, przed dodawaniem lub odejmowaniem sprowadź wartości do tych samych jednostek. Gdy licznik i mianownik mają tę samą jednostkę walutową, skraca się ona w ilorazie. Nie oznacza to jednak, że można łączyć wartości z różnych okresów lub zakresów rachunków; sprawdź, czy obie odpowiadają definicjom BEA dla tego samego okresu.

Porównując stopę za miesiąc ze stopą z poprzedniego miesiąca, zobacz również, jak zmieniły się kwoty oszczędności osobistych i DPI. Wzrost z 6% do 7% oznacza zmianę relacji licznika do mianownika. Aby ustalić, czy wynikała ze wzrostu oszczędności, spadku DPI czy różnego tempa zmian obu przepływów, sprawdź składniki. Przy niewielkiej zmianie na interpretację mogą wpłynąć zaokrąglenia lub późniejsze rewizje; sprawdź jednostki i wersję danych źródłowych.

Ujemne oszczędności osobiste opisują relację w rachunkach narodowych za jeden okres. Nie dowodzą bezpośrednio, że każde gospodarstwo pożyczało na wydatki ani że zmniejszyły się zasoby gotówki wszystkich gospodarstw. Stopa podsumowuje zagregowane przepływy zdefiniowane przez BEA, a nie dostosowania i sytuację finansową każdego gospodarstwa. Jeśli pojawi się wartość ujemna lub gwałtowna zmiana, najpierw sprawdź kategorię w tabeli, jednostki, okres i historię rewizji, a następnie oceń, czy do wyjaśnienia zachowań gospodarstw potrzebne są odrębne dowody.

Opisując wielkość zmiany, odróżniaj procenty od punktów procentowych. W poprzednim przykładzie hipotetycznym wzrost z 6,0% do około 7,6% to około 1,6 punktu procentowego. Określenie „wzrost o 1,6%” może sugerować zmianę względną wobec wartości początkowej. Jeśli opublikowana wartość początkowa jest zaokrąglona, zaznacz, że obliczona różnica również jest przybliżona.

Odróżniaj też datę publikacji od okresu, którego dotyczą dane. Miesiąc wydania komunikatu to nie miesiąc ani kwartał opisany przez stopę oszczędności. Przy tworzeniu wykresu lub łączeniu danych z innymi statystykami sprawdź oznaczenie okresu w tabeli, a nie tylko datę publikacji. Porównując różne częstotliwości, najpierw ustal, czy pytanie dotyczy danych miesięcznych, kwartalnych czy rocznych, a następnie zapisz przeliczone jednostki i użyte szeregi.

Nie zakładaj, że suma lub prosta średnia 12 miesięcznych stóp daje stopę roczną. Stopa za każdy miesiąc to oszczędności osobiste z danego miesiąca podzielone przez DPI z tego miesiąca. Aby obliczyć stopę roczną, użyj oszczędności osobistych i DPI za okres roczny, a następnie podziel jedną wartość przez drugą. Jeśli miesięczne mianowniki mają różne wielkości, prosta średnia stóp miesięcznych może różnić się od ilorazu ważonego rocznym DPI.