Apakah Premium Tempoh Treasury?

Hasil Treasury 10 tahun ialah hasil pasaran bagi sekuriti yang aliran tunainya berlanjutan jauh melebihi mesyuarat Federal Reserve yang akan datang. Pelabur boleh membandingkan hasil itu dengan anggaran kadar jangka pendek yang dijangka sepanjang tempoh sama. Perbezaan itu lazimnya dipanggil premium tempoh. Dalam penguraian mudah, hasil nominal jangka panjang kira-kira bersamaan purata jangkaan kadar pendek masa hadapan ditambah premium tempoh.

Premium tempoh bertujuan menggambarkan pampasan kerana memegang pendedahan kadar faedah yang lebih panjang, bukannya berulang kali melabur semula pada kadar pendek. Jika hasil berubah tanpa diduga, harga bon jangka panjang boleh bergerak dengan ketara sebelum matang. Kesediaan pelabur menanggung risiko itu, ketidakpastian tentang inflasi dan kadar masa hadapan, serta nilai bon sebagai lindung nilai boleh mempengaruhi harga hutang jangka panjang. Perbincangan Federal Reserve tentang kadar faedah jangka panjang menerangkan bahawa risiko kadar faedah ialah salah satu sebab pelabur mungkin meminta pampasan tambahan untuk memegang bon berjangka lebih panjang.

Penguraian ini tidak bermaksud Treasury mempunyai dua bahagian berasingan yang didagangkan, satu untuk jangkaan dasar dan satu lagi untuk premium. Hasil diperhatikan ialah harga pasaran yang diterjemahkan kepada kadar. Jangkaan kadar pendek masa hadapan dan premium tempoh ialah komponen yang disimpulkan; model mesti mentakrifkan hasil, jangkaan, tempoh matang dan konvensyen pengkompaunan yang digunakannya.

Perkataan “premium” juga tidak bermaksud komponen ini sentiasa positif. Sesetengah anggaran boleh bernilai negatif. Anggaran negatif bermaksud komponen premium tempoh di bawah sifar menurut takrif model itu; ini tidak bermaksud hasil Treasury itu sendiri negatif, kerugian pelabur tertentu dijamin, atau model memerhatikan bayaran negatif secara langsung.

Pelabur yang memegang Treasury jangka panjang menghadapi sensitiviti harga yang lebih tinggi terhadap perubahan kadar berbanding pelabur yang terus melabur semula dalam bil sangat pendek sepanjang tempoh sama. Perubahan inflasi, kadar dasar atau prospek ekonomi boleh menggerakkan nilai pasaran bon. Pelabur juga mungkin tidak pasti betapa mudahnya kedudukan itu dijual, berapa banyak risiko tempoh yang akan ditanggung pelabur lain, dan sama ada bon akan mempelbagaikan aset lain ketika perlindungan paling diperlukan.

Pampasan bagi ketidakpastian itu bukan fi yang ditambah Treasury pada kupon. Ia ialah komponen tersirat dalam hasil pasaran, bergantung pada cara risiko dan jangkaan diukur. Jika pelabur sangat menghargai aliran tunai boleh dijangka atau peranan lindung nilai Treasury jangka panjang, mereka mungkin menerima hasil yang lebih rendah. Jika kesediaan memegang risiko tempoh berkurang atau ketidakpastian meningkat, mereka mungkin meminta hasil lebih tinggi. Maka perubahan bekalan, permintaan dan keupayaan menanggung risiko boleh penting bersama laluan dasar yang dijangka.

Premium tempoh berbeza daripada spread kredit korporat. Sekuriti Treasury AS mempunyai risiko kredit dan kontrak yang sangat berbeza daripada hutang korporat. Penguraian premium tempoh Treasury berkaitan kadar nominal merentas tempoh matang, manakala spread korporat turut mencerminkan penerbit, keutamaan dan kecairan bon, serta jangkaan kerugian kredit. Jangan baca anggaran premium tempoh sebagai ramalan kemungkiran Treasury atau sebagai ukuran yang sama dengan spread bon korporat berbanding Treasury.

Tiada satu “premium sebenar” yang boleh diperhatikan dan diasingkan daripada dagangan sehari. Pelabur mempunyai horizon, liabiliti, lindung nilai dan kekangan yang berbeza. Anggaran model ialah tafsiran berstruktur bagi harga pasaran, bukannya tinjauan terhadap setiap pemegang atau kadar pasaran berasingan yang disebut harga.

Satu pendekatan menggunakan model struktur tempoh dinamik. Model dipadankan dengan hasil Treasury pada beberapa tempoh matang dan menggambarkan bagaimana kadar faedah berkembang dari semasa ke semasa. Model menganggarkan laluan kadar pendek masa hadapan lalu membandingkan puratanya sepanjang horizon bon dengan hasil yang dipadankan. Anggaran premium tempoh 10 tahun ialah perbezaan antara hasil 10 tahun yang dipadankan dengan purata jangkaan kadar pendek bagi horizon itu.

Sesetengah model menggunakan data hasil sahaja; yang lain turut menggunakan tinjauan ramalan profesional untuk membantu menganggarkan jangkaan kadar jangka panjang. Model struktur tempoh nominal tiga faktor Federal Reserve Board memasukkan ramalan tinjauan bagi kadar bil Treasury tiga bulan bersama hasil. Board menjelaskan bahawa jangkaan itu tidak boleh diperhatikan secara langsung dan data tinjauan dianggap proksi yang bising, bukannya jangkaan pasaran sempurna.

Pendekatan Adrian-Crump-Moench New York Fed ialah satu lagi penguraian berasaskan model. Sebagai semakan berbeza, purata laluan kadar pendek dalam tinjauan ramalan boleh ditolak daripada hasil Treasury jangka panjang. Pendekatan itu lebih mudah diterangkan, tetapi tinjauan mungkin tidak mewakili pelabur marginal yang menetapkan harga bon. Analisis New York Fed tentang premium tempoh pendek dan paras inflasi menghuraikan satu bahagian penyelidikan ini. Anggaran model dan tinjauan menjawab soalan berkaitan dengan andaian berbeza; kedua-duanya bukan pemerhatian jangkaan tanpa penapisan.

Sesetengah penguraian hasil yang diterbitkan memasukkan baki model ke dalam satu komponen supaya jumlah bahagian kembali kepada hasil diperhatikan. Anggaran premium hasil Treasury San Francisco Fed menerangkan model yang merangkumi jangkaan kadar pendek, premium tempoh dan baki; konvensyen carta mereka meletakkan baki dalam premium supaya komponen yang dipaparkan berjumlah sama dengan hasil. Sentiasa baca takrif sumber sebelum membandingkan carta dengan model lain.

Katakan hasil Treasury 10 tahun yang dipadankan ialah 4.25% dan model tertentu menganggarkan purata kadar pendek masa hadapan sebanyak 3.75% sepanjang horizon yang sama. Menurut konvensyen model itu, anggaran premium tempoh ialah 0.50 mata peratusan, atau 50 mata asas:

Hasil padanan 4.25% ≈ purata jangkaan kadar pendek 3.75% + anggaran premium tempoh 0.50%

Ini ilustrasi hipotetikal, bukannya anggaran pasaran langsung. Pengiraan itu menunjukkan maksud “penguraian”; ia tidak bermaksud pelabur boleh membeli jangkaan 3.75% dan premium 0.50% secara berasingan.

Sekarang katakan pada tarikh kemudian, hasil padanan ialah 4.65%, purata kadar pendek yang dijangka ialah 3.90%, dan anggaran premium tempoh ialah 0.75%. Hasil meningkat 40 mata asas. Dalam perakaunan model itu, 15 mata asas datang daripada komponen jangkaan kadar dan 25 mata asas daripada komponen premium tempoh. Kedua-dua perubahan berjumlah 40 mata asas, tertakluk pada takrif model dan ralat padanan.

Komponen juga boleh bergerak bertentangan. Bermula dengan 4.25% = 3.75% + 0.50%, penguraian kemudian sebanyak 4.30% = 3.95% + 0.35% menunjukkan jangkaan kadar pendek naik 20 mata asas dan premium tempoh turun 15 mata asas. Hasil keseluruhan hanya naik 5 mata asas kerana komponen itu saling mengimbangi.

Keluk hasil empirikal sebenar menggunakan sekuriti berkupon, hasil sifar kupon yang dipadankan, tarikh khusus dan konvensyen tertentu. Jangan anggap angka bulat ini sebagai ramalan diperhatikan, sasaran harga atau pulangan terjamin. Tujuannya hanya untuk menjelaskan penambahan dan penolakan.

Kuantiti utama dalam penguraian tidak boleh diperhatikan secara langsung. Model perlu menyimpulkan bagaimana kadar pendek mungkin bergerak dalam tempoh panjang daripada data sejarah yang terhad. Hasil Treasury bersifat berterusan, jadi tempoh sampel, bilangan faktor atau andaian tentang kadar kembali ke paras jangka panjang yang berlainan boleh mengubah laluan anggaran dan baki premium.

Nota penyelidikan Federal Reserve tentang keteguhan anggaran premium tempoh matang panjang membandingkan model Kim-Wright dengan Adrian-Crump-Moench. Hasilnya kadangkala berbeza dengan ketara, sebahagiannya kerana tempoh sampel dan data berlainan. Anggaran Kim-Wright memasukkan ramalan tinjauan, manakala anggaran ACM asal dalam perbandingan menggunakan hasil Treasury. Data tinjauan boleh mengurangkan sedikit ketidakpastian anggaran, tetapi tidak menjamin anggaran lebih tepat jika tinjauan ialah proksi jangkaan pasaran yang lemah.

Takrif juga penting. Soalan lazim model tiga faktor Federal Reserve menyatakan premium tempoh hasilnya merangkumi komponen pampasan risiko “tulen” serta premium kekonveksan. Penulis lain mungkin mentakrifkan premium tempoh tanpa pelarasan kekonveksan itu. Model lain mungkin meletakkan baki padanan secara berbeza. Membandingkan paras tanpa menyemak takrif boleh menimbulkan perbezaan yang mengelirukan. Perbandingan perubahan kadangkala lebih bermaklumat, tetapi perubahan juga bergantung pada horizon, model dan tarikh.

Ketidakpastian ini bukan alasan untuk mengabaikan ukuran tersebut; sebaliknya, anggap ia sebagai julat bukti berasaskan model. Nota Federal Reserve mendapati sesetengah ciri anggaran lebih teguh merentas model berbanding yang lain. Model mungkin bersetuju tentang corak sejarah umum tetapi berbeza pada paras tepat, tanda atau turun naik jangka pendek. Jangan bentangkan satu angka perpuluhan sebagai fakta tepat tentang jangkaan semua pelabur.

Ketidakpastian tentang inflasi dan perubahan kadar masa hadapan boleh menaikkan pampasan yang diminta sesetengah pelabur untuk memegang bon berdurasi panjang. Ketidakpastian pertumbuhan, pinjaman awam atau bekalan risiko tempoh masa hadapan juga boleh mengubah kesediaan pelabur memegang Treasury jangka panjang. Jika pelabur besar kurang berupaya atau kurang berminat menanggung risiko tempoh, pembeli lain mungkin memerlukan harga lebih rendah, yang bersamaan dengan hasil lebih tinggi. Saluran ini boleh bertindih; keluk hasil tidak melabel setiap sumber secara berasingan.

Permintaan boleh menolak ke arah sebaliknya. Treasury jangka panjang mungkin bernilai kepada pelabur yang mencari aliran tunai boleh diharap atau lindung nilai berpotensi ketika tekanan ekonomi. Permintaan kukuh boleh menaikkan harganya dan menurunkan hasil, lalu mengurangkan anggaran premium tempoh model. New York Fed pernah menerangkan anggaran premium tempoh sejarah yang bergerak bersama ketidakpastian dan perbezaan pandangan tentang hasil masa depan; Federal Reserve turut membincangkan permintaan aset selamat sebagai faktor yang kadangkala menurunkan hasil jangka panjang.

Hubungan ini bersyarat, bukannya formula satu pemboleh ubah. Penerbitan Treasury yang lebih banyak tidak menaikkan premium secara mekanikal dengan jumlah tetap: kesannya bergantung pada permintaan, tempoh matang terbitan, prospek dan jumlah risiko yang sudah dicerminkan pasaran. Begitu juga, perubahan kunci kira-kira Fed boleh mengubah siapa yang memegang risiko tempoh, tetapi tidak memberi anggaran premium tempoh satu-untuk-satu. Baca premium bersama hasil, jangkaan dasar, pampasan inflasi dan konteks pasaran, bukannya mengaitkan pergerakan dengan satu tajuk berita.

Tidak semestinya. Hasil 10 tahun boleh naik kerana jangkaan laluan kadar pendek meningkat, premium tempoh meningkat, atau kedua-duanya berubah. Anggaran premium tempoh cuba memisahkan penjelasan tersebut; ia bukan kenyataan tentang keputusan Federal Open Market Committee pada mesyuarat seterusnya.

Perbezaan ini berguna apabila hasil panjang bergerak berlawanan dengan perubahan kadar dasar. Pemotongan kadar jangka pendek mempengaruhi bahagian dekat keluk, tetapi hasil 10 tahun merangkumi purata laluan jangkaan yang berlanjutan jauh melepasi keputusan itu serta premium bagi pendedahan lebih panjang. Pemotongan mungkin sudah dijangka, dasar kemudian mungkin dijangka berbeza, atau premium mungkin meningkat cukup banyak untuk mengimbangi penurunan jangkaan kadar pendek. Baca mengapa hasil Treasury jangka panjang boleh naik selepas Fed memotong kadar untuk memahami soal masa itu.

Anggaran premium tempoh juga bukan ramalan ekonomi. Anggaran lebih tinggi tidak menjamin hasil akan terus naik, dan anggaran rendah atau negatif tidak menjamin bon panjang mengatasi prestasi. Harga bon boleh bertindak balas terhadap maklumat baharu dalam mana-mana arah; output model menerangkan penguraian cadangan bagi harga yang diperhatikan sehingga tarikh tertentu.

Mulakan dengan menyemak tempoh matang, tarikh dan ukuran. Premium tempoh 10 tahun tidak sama dengan anggaran 2 tahun atau premium hadapan bagi tempoh masa depan 5 hingga 10 tahun. Pastikan sama ada hasil yang dipaparkan ialah hasil bon kupon, hasil sifar kupon yang dipadankan atau kadar hadapan; sahkan sama ada nilai dalam peratus atau mata asas dan sama ada model menggunakan kadar tahunan atau pengkompaunan berterusan.

Seterusnya, kenal pasti penyedia dan kaedah. Siri ACM New York Fed, anggaran model Federal Reserve Board, penguraian San Francisco Fed dan pengiraan berasaskan tinjauan mungkin berbeza dari segi input, sampel, takrif atau jadual kemas kini. Kekalkan model yang sama apabila mengukur perubahan dari semasa ke semasa. Jika carta menunjukkan anggaran satu model, jangan senyap-senyap menggantikan angka model lain untuk membina satu siri sejarah.

Akhir sekali, bezakan hasil diperhatikan daripada setiap komponen anggaran. Tanya sama ada model melaporkan hasil padanan, sejauh mana padanannya dengan hasil Treasury diperhatikan, sama ada baki dimasukkan, dan sama ada data atau parameter model boleh disemak semula. Gunakan beberapa petunjuk untuk menerangkan pergerakan pasaran. Carta premium tempoh boleh membantu menerangkan satu bahagian hasil panjang, tetapi tidak membuktikan sendiri apa yang dijangka pelabur atau menentukan satu punca unik.

Untuk bacaan menyeluruh, padankan premium dengan hasil nominal Treasury yang tempoh matangnya sama dan anggaran laluan kadar pendek yang dijangka. Bergantung pada soalan, hasil sebenar dan pampasan inflasi pulang modal boleh menambah konteks, walaupun kedua-duanya juga mengandungi premium pasaran. Nyatakan apa yang dianggarkan model, apa yang ditunjukkan harga pasaran dan bahagian tafsiran yang masih tidak pasti.