Cara Mengelaskan Arah Dagangan: Peraturan Quote, Tick dan Lee–Ready

Dalam transaksi yang dipadankan pada buku pesanan, satu pihak membeli dan pihak lain menjual. Bagi pengelasan arah, buyer-initiated bermaksud pesanan beli menyeberangi spread untuk berurus niaga dengan pesanan jual yang sedang menunggu. Seller-initiated bermaksud pesanan jual mengambil pesanan beli yang menunggu. Oleh itu, “transaksi buy” bukan transaksi tanpa penjual; label itu menerangkan pihak yang dianggarkan memulakan pelaksanaan dengan mengambil kecairan.

Data Time and Sales mungkin merekodkan harga serta kuantiti tanpa medan pihak agresor yang boleh digunakan secara langsung. Peraturan pengelasan menambah label anggaran supaya transaksi boleh dihimpunkan, misalnya untuk mengira volum beli dan jual. Label tersebut ialah inferens berdasarkan data yang tersedia. Bandingkan buku pesanan niaga hadapan dengan Time and Sales untuk membezakan pesanan menunggu daripada transaksi yang telah berlaku.

Tick test membandingkan harga transaksi semasa dengan transaksi sebelumnya. Jika harga naik, ia mengelaskan transaksi sebagai buyer-initiated; jika turun, sebagai seller-initiated. Jika harganya sama, keadaan itu dipanggil zero tick, dan arah diwarisi daripada perubahan harga terakhir yang bukan sifar. Selepas kenaikan, beberapa transaksi pada harga yang sama akan terus mendapat label buy sehingga arah harga berubah.

Peraturan ini berguna apabila hanya harga transaksi tersedia, tetapi harga sahaja tidak mendedahkan niat. Jika data bermula ketika pasaran sudah berjalan dan tiada tick bukan sifar terdahulu, arah bagi transaksi pertama pada harga sama boleh kekal unresolved. Lebih baik mengekalkan keputusan tidak diketahui daripada mereka label. Transaksi yang dilaporkan di luar urutan atau mempunyai syarat khas juga memerlukan aturan masa yang betul daripada spesifikasi feed.

Quote rule memerlukan bid dan ask yang berkuat kuasa semasa transaksi. Midpoint ialah purata bid terbaik dengan ask terbaik. Harga transaksi di atas midpoint ditandakan buyer-initiated; harga di bawahnya ditandakan seller-initiated. Jika harga tepat pada midpoint, quote rule sahaja tidak menentukan arah. Sesetengah pelaksanaan membiarkannya tidak dikelaskan, manakala Lee–Ready menggunakan tick test sebagai pemutus seri.

Kaedah ini mudah tetapi quote perlu dipadankan dengan transaksi yang tepat. Quote mungkin sudah berubah, mempunyai ketepatan masa yang berbeza, atau meliputi venue yang tidak sama dengan transaksi. Transaksi di dalam spread juga tidak jelas: pesanan limit yang menunggu di tengah spread boleh menyebabkan harga pelaksanaan hampir dengan midpoint. Maka, kedudukan harga berbanding midpoint ialah petunjuk, bukan bukti langsung pihak yang menyeberangi spread.

Lee–Ready membandingkan harga transaksi dengan midpoint quote yang dipadankan. Harga di atas atau di bawah midpoint menerima label seperti quote rule. Pada midpoint, tick test digunakan: perubahan harga terakhir yang menaik menunjukkan buyer-initiated, manakala penurunan menunjukkan seller-initiated. Jika tiada perubahan bukan sifar terdahulu yang boleh digunakan, hasilnya boleh kekal unresolved. Dengan cara ini, quote membantu apabila harga jelas berada di satu sisi dan sejarah harga membantu pada titik tengah.

Satu lagi unsur kaedah ini ialah pelarasan masa quote. Lee dan Ready mendapati bahawa dalam data NYSE tahun 1988, sesetengah quote yang direkod sejurus sebelum transaksi sebenarnya mungkin perubahan yang dicetuskan oleh transaksi itu. Mereka menguji penggunaan quote yang sekurang-kurangnya lima saat lebih lama. Tempoh lima saat itu berasaskan pasaran dan kaedah pencatatan sejarah, bukan tetapan universal untuk hari ini. Makalah asal Lee dan Ready menghuraikan padanan quote dengan transaksi dan tick test.

Andaikan bid terbaik ialah 100.00 dan ask 100.04, maka midpoint ialah 100.02. Harga transaksi sebelumnya ialah 100.00. Transaksi baharu pada 100.01 ialah uptick satu sen, jadi tick test melabelkannya buy. Namun harganya masih di bawah midpoint 100.02, lalu quote rule melabelkannya sell; Lee–Ready juga melabelkannya sell kerana harga berada di bawah midpoint. Perbezaan label ini datang daripada petunjuk yang berbeza, bukannya ketiadaan salah satu pihak transaksi.

Jika transaksi seterusnya pada 100.02, harganya tepat pada midpoint. Tick test digunakan sebagai fallback, dan kerana harga naik daripada 100.01, klasifikasinya buy. Transaksi pada 100.04, iaitu pada ask, biasanya selaras dengan pembeli yang mengambil kecairan. Tafsiran ini bergantung pada quote yang sah dan sejajar masanya. Quote lapuk, pembetulan transaksi atau timestamp yang tidak sepadan antara feed boleh mengubah hasil. Contoh ini hanya menerangkan aritmetik, bukan prestasi pasaran atau isyarat dagangan.

Ellis, Michaely dan O’Hara membandingkan peraturan pengelasan dengan data proprietari Nasdaq yang merangkumi arah transaksi yang diketahui. Dalam sampel mereka, quote rule mengelaskan 76.4% transaksi dengan betul, tick rule 77.66% dan Lee–Ready 81.05%. Mereka turut mendapati semua peraturan kurang berjaya untuk transaksi di dalam quote. Angka tersebut khusus kepada data dan reka bentuk kajian mereka; ia bukan kadar ketepatan terjamin bagi pasaran, tempoh atau vendor data yang lain. Makalah mereka dalam Journal of Financial and Quantitative Analysis turut membincangkan bias yang boleh timbul dalam pengukuran transaksi besar dan spread efektif.

Ketepatan keseluruhan boleh menyembunyikan kesilapan yang tertumpu pada kes penting. Jika banyak transaksi berlaku pada bid atau ask, peratusan betul mungkin kelihatan tinggi walaupun transaksi di dalam spread sukar dikelaskan. Penilaian yang berguna patut melaporkan liputan, keputusan unresolved, ketepatan mengikut kedudukan dalam spread, saiz transaksi, waktu dagangan dan venue. Jangan gunakan keputusan Nasdaq lama sebagai bukti bahawa kaedah yang sama akan berfungsi dengan kadar serupa untuk niaga hadapan, saham lain atau aset kripto.

Jurkatis mencadangkan full-information algorithm yang tidak sekadar memilih satu quote terdahulu secara mekanikal. Kaedah itu mencari kesan pelaksanaan dalam perubahan buku pesanan dan menggunakan padanan transaksi-quote tersebut untuk menentukan arah. Dalam penilaian menggunakan data Nasdaq, kaedah full-information mengatasi alternatif yang dibandingkan, terutamanya apabila timestamp kurang tepat. Bagi timestamp berketepatan satu saat, kajian itu melaporkan kira-kira separuh kesilapan klasifikasi berbanding Lee–Ready. Ini ialah hasil untuk struktur data dan ujian dalam kajian itu, bukannya bukti bahawa kaedah tersebut sentiasa terbaik pada setiap feed. Kajian Jurkatis menerangkan kepentingan timestamp dan struktur buku.

Sesetengah feed menyediakan medan pihak agresor, tetapi ketersediaannya bergantung pada venue, produk dan jenis mesej. Dokumentasi CME MDP 3.0 Trade Summary menyenaraikan AggressorSide, termasuk keadaan tiada agresor; dalam dokumentasi itu kod 1 bermaksud bid aggressor dan kod 2 ask aggressor. Semak versi spesifikasi dan mesej sebelum mentafsirkan nilainya. Nasdaq TotalView-ITCH menunjukkan sisi pesanan menunggu dalam mesej tambah pesanan dan butiran pelaksanaan yang dipautkan kepada nombor rujukan pesanan. Rekonstruksi ini boleh membantu membuat inferens bagi sesetengah pelaksanaan, tetapi tidak bermakna setiap feed Nasdaq mempunyai medan aggressor secara langsung. Dokumentasi CME dan spesifikasi Nasdaq ITCH menerangkan format masing-masing.

Sebelum mengelaskan transaksi, tentukan sama ada masa merujuk kepada masa bursa, masa penerimaan atau timestamp vendor; semak urutan mesej; dan pastikan quote serta transaksi meliputi venue yang sama. Dalam data frekuensi tinggi, beberapa perubahan quote dan transaksi boleh berkongsi timestamp apabila resolusinya rendah. Melambatkan semua quote selama lima saat tanpa alasan boleh memburukkan padanan. Gunakan masa paling terperinci atau urutan mesej yang tersedia dan catat cara anda memilih antara beberapa quote yang mungkin sepadan.

Kendalikan lelongan, pembetulan atau pembatalan transaksi, print yang tidak mengikut urutan dan transaksi tanpa quote yang sesuai secara berasingan. Jangan paksa setiap baris menjadi buy atau sell; unresolved mungkin lebih tepat daripada label bising. Semak pelaksanaan menggunakan contoh yang boleh dikira dengan tangan, pastikan urutan serta unit betul, dan bandingkan hasil daripada beberapa kaedah. Panduan implementation shortfall menjawab soalan lain: kos pelaksanaan yang benar-benar dialami, bukan sekadar arah transaksi yang dianggarkan.

Selepas setiap transaksi dilabel, signed volume lazimnya menjumlahkan kuantiti dengan tanda positif untuk buy dan negatif untuk sell sepanjang satu tempoh. Kesilapan kecil dalam label boleh terkumpul dan memesongkan ukuran imbalance, spread efektif atau kesan harga. Apabila melaporkan hasil, nyatakan peraturan pengelasan dan cara anda mengendalikan midpoint serta pemerhatian tanpa arah.

Order flow imbalance (OFI) pula menggunakan perubahan kuantiti dan harga pada bid dan ask terbaik, termasuk penambahan atau pembatalan yang tidak menghasilkan transaksi. Ia bukan perkara yang sama dengan memberikan tanda pada setiap print lalu menjumlahkan kuantitinya. Panduan OFI untuk buku pesanan menerangkan perbezaan input tersebut. Label arah, signed volume dan OFI semuanya ringkasan data pasaran; tiada satu pun membuktikan motif peserta atau menjamin ramalan yang menguntungkan.