Keapungan Cukai vs. Keanjalan Cukai: Cara Hasil Bertindak Balas terhadap Pertumbuhan

Keapungan cukai mengukur perubahan hasil cukai seiring dengan ukuran ekonomi menyeluruh seperti KDNK. Anggaran keapungan 1.2 lazimnya ditafsirkan sebagai hasil meningkat kira-kira 1.2% apabila KDNK meningkat 1%, bagi tempoh dan model yang dianggarkan. Anggaran itu boleh mencerminkan perubahan automatik apabila pendapatan, keuntungan dan perbelanjaan berubah, serta perubahan sengaja pada kadar, pengecualian atau asas cukai. OECD Revenue Statistics 2023 {source:oecdRevenueStatistics2023TaxBuoyancy}

Keanjalan cukai menumpukan soalan yang lebih khusus: bagaimanakah hasil cukai bertindak balas terhadap pertumbuhan jika peraturan sistem cukai tidak berubah? Penganalisis menganggarkannya dengan melaraskan hasil bagi langkah budi bicara atau mengawal perubahan dasar dalam model. Pelarasan itu tidak diperhatikan secara langsung; ia bergantung pada data dan andaian tentang hasil yang mungkin dijana oleh sesuatu langkah. OECD membezakan keapungan, yang merangkumi perubahan dasar, daripada keanjalan, yang mengawalnya. OECD Tax Policy Reforms 2022 {source:oecdTaxPolicyReforms2022TaxBuoyancy}

Dalam artikel ini, “keanjalan cukai” bermaksud tindak balas hasil terhadap pendapatan atau asas cukai dengan tetapan dasar dikekalkan. Perbincangan lain menggunakan keanjalan bagi hubungan berbeza, seperti tindak balas asas cukai terhadap kadar cukai. Semak pemboleh ubah yang berubah sebelum membandingkan anggaran.

Ilustrasi mudah untuk dua tempoh membahagikan peratus perubahan hasil dengan peratus perubahan KDNK:

Keapungan ≈ peratus perubahan hasil cukai ÷ peratus perubahan KDNK

Jika KDNK nominal meningkat 10% dan hasil cukai meningkat 12%, nisbah mudah ini ialah 1.2. Dalam kajian gunaan, penyelidik lazimnya menganggarkan hubungan melalui logaritma hasil dan KDNK merentas banyak pemerhatian. Pekali itu menerangkan anggaran tindak balas peratusan, bukannya identiti perakaunan yang mesti berlaku setiap tahun. Sesetengah kajian menggunakan asas cukai yang lebih langsung daripada KDNK; jika KDNK hanya proksi, hubungan asas itu sendiri dengan KDNK turut mempengaruhi hasil. IMF Working Paper 2017/004 {source:imfTaxBuoyancyJalles2017}

Tafsiran bergantung pada perkara yang menjadi pengangka dan penyebut. Angka bagi keseluruhan hasil cukai boleh menyembunyikan pergerakan berbeza dalam cukai pendapatan individu, cukai korporat, cukai penggunaan dan caruman sosial. Pekali hasil keseluruhan berbanding KDNK tidak secara automatik boleh digunakan bagi kategori cukai lain atau negara lain.

Pertimbangkan contoh rekaan: KDNK nominal meningkat daripada 1,000 kepada 1,100 unit, iaitu 10%, manakala hasil cukai meningkat daripada 200 kepada 230 unit, iaitu 15%. Nisbah keapungan mudah ialah 15% ÷ 10% = 1.5.

Katakan penganalisis menganggarkan kenaikan cukai budi bicara menyumbang 10 unit kepada jumlah hasil pada tempoh kemudian. Berdasarkan pelarasan andaian itu, hasil dengan tetapan dasar terdahulu ialah 220 unit: kenaikan 10% daripada 200. Maka nisbah ilustrasi yang dilaraskan mengikut dasar ialah 10% ÷ 10% = 1.0. Nilai 1.5 dan 1.0 ialah kiraan aritmetik daripada contoh hipotetikal, bukannya anggaran empirikal. Pelarasan sebenar memerlukan bukti tentang tarikh kuat kuasa langkah tersebut, pembayar cukai yang terlibat, pematuhan dan hasil sebenar yang dikutip.

Perbandingan ini menunjukkan sebab keapungan boleh melebihi keanjalan apabila perubahan dasar yang menaikkan hasil berlaku serentak dengan pertumbuhan. Langkah yang mengurangkan hasil boleh menyebabkan keapungan yang diukur lebih rendah daripada anggaran keanjalan terlaras; jika perubahan budi bicara kecil, anggarannya mungkin hampir sama. Tiada susunan yang sentiasa berlaku kerana hasilnya bergantung pada tindakan dasar, data dan pilihan kaedah. IMF Working Paper 2023/071 {source:imfTaxBuoyancyCornevin2023}

Sesetengah perubahan hasil berlaku mengikut undang-undang sedia ada apabila ekonomi berubah. Dengan cukai pendapatan progresif, kenaikan gaji nominal boleh menyebabkan lebih ramai orang masuk ke dalam jalur cukai lebih tinggi jika ambang tidak diindeks; keadaan ini sering disebut *bracket creep*. Keuntungan korporat, penggunaan isi rumah dan pekerjaan juga boleh mengubah jumlah kutipan di bawah peraturan sedia ada. Inilah saluran yang menggerakkan hasil tanpa undang-undang cukai baharu.

Perubahan budi bicara termasuk pelarasan kadar yang digubal, pengecualian baharu, semakan ambang atau perubahan pada asas cukai dari segi undang-undang. Perubahan pentadbiran juga boleh memberi kesan. Pemungutan yang lebih baik, peraturan pemfailan, masa penyelesaian atau perubahan pematuhan boleh mengalihkan hasil yang diperhatikan; kajian tidak sentiasa mengelaskan kesan ini dengan cara yang sama. Label “keapungan” tidak menunjukkan dengan sendirinya mekanisme yang paling dominan.

<!-- learn:illustration -->

Sebagai konteks yang lebih luas, penstabil automatik menerangkan cara cukai dan manfaat sedia ada bertindak balas terhadap keadaan ekonomi tanpa keputusan dasar baharu. Konsep ini berkaitan dengan anggaran keapungan cukai tetapi tidak serupa: keapungan turut mencerminkan langkah cukai budi bicara dan boleh merangkumi sumber perubahan hasil yang lain. {source:oecdTaxPolicyReforms2022TaxBuoyancy}

Cukai dikenakan pada asas undang-undang dan ekonomi tertentu, bukannya KDNK sebagai satu jumlah yang tidak dibezakan. Cukai pendapatan individu bergantung pada pendapatan bercukai dan peraturan potongan serta elaun. Cukai pendapatan korporat bertindak balas terhadap keuntungan bercukai, yang boleh lebih tidak menentu berbanding output. Cukai penggunaan bergantung pada perbelanjaan yang layak, kadar, pengecualian, bayaran balik dan pemungutan. Caruman sosial lazimnya mengikut gaji yang dilindungi, manakala cukai harta mungkin hanya berubah selepas penilaian atau perubahan kadar.

Apabila penyelidik menggunakan KDNK sebagai proksi, pekali hasil menggabungkan sekurang-kurangnya dua hubungan: pergerakan asas cukai berbanding KDNK dan pergerakan hasil berbanding asas itu. Jika asas cukai berkembang lebih perlahan daripada KDNK, keapungan berasaskan KDNK mungkin kelihatan lebih rendah walaupun kutipan berbanding asas kekal stabil. Bagi soalan khusus tentang sesuatu cukai, data yang merujuk terus kepada asasnya boleh memperbaik perbandingan jika tersedia.

Komposisi juga penting. Peralihan ke sektor berkeuntungan tinggi atau kepada import yang tertakluk pada cukai penggunaan boleh mengubah hasil berbanding KDNK. Inflasi boleh menaikkan gaji, harga atau keuntungan nominal lalu menggerakkan hasil cukai walaupun output benar berubah sedikit. Penganalisis perlu mengenal pasti sama ada siri hasil dan KDNK adalah nominal atau benar, cara pelarasannya, serta sama ada liputan dan tempohnya sepadan.

Tiada satu pelarasan yang menghasilkan keanjalan “sebenar” tanpa keraguan. Kaedah pelarasan berkadar menganggarkan dan mengeluarkan kesan hasil daripada langkah budi bicara yang dikenal pasti. Kaedah struktur kadar tetap mengenakan peraturan cukai tahun asas kepada asas cukai pada tahun-tahun kemudian. Pendekatan regresi boleh menambah pemboleh ubah kawalan atau penunjuk perubahan dasar. Setiap kaedah memerlukan data berbeza, termasuk masa pelaksanaan dan anggaran hasil sesuatu langkah. Ulasan IMF menerangkan beberapa pendekatan dan keperluan datanya. IMF Working Paper 2017/004 {source:imfTaxBuoyancyJalles2017}

Model masih mungkin terlepas pengecualian, tindak balas tingkah laku, pembayaran tertunda atau peralihan dalam penguatkuasaan. Sebaliknya, pemboleh ubah dasar mungkin berkorelasi dengan kitaran perniagaan: kerajaan boleh mengubah cukai sebagai tindak balas kepada kelembapan ekonomi. Anggaran yang hanya mengawal kadar cukai mungkin tidak mengambil kira perubahan asas cukai, pengecualian, pentadbiran atau cara dasar diperkenalkan. Perbandingan IMF 2023 menegaskan bahawa hasil boleh bergantung pada penganggar, kategori cukai, sampel negara dan pemboleh ubah kawalan. IMF Working Paper 2023/071 {source:imfTaxBuoyancyCornevin2023}

Ini ialah hubungan statistik sejarah, bukannya kesan sebab-akibat yang automatik. Pekali anggaran tidak membuktikan bahawa pertumbuhan menyebabkan perubahan hasil atau bahawa cadangan perubahan cukai akan menghasilkan kutipan yang sama.

Dalam jangka pendek, hasil cukai boleh dipengaruhi tarikh pemfailan, bayaran balik, tunggakan, turun naik keuntungan dan masa perubahan dasar. Sesetengah asas cukai bertindak balas dengan cepat, manakala pentaksiran atau kutipan mungkin lewat. Pekali jangka pendek menerangkan tindak balas terdekat mengikut model dan kekerapan data yang dipilih.

Anggaran jangka panjang memberi lebih banyak masa untuk hubungan antara kegiatan ekonomi dengan hasil cukai berubah. Anggarannya mungkin berbeza kerana campuran pendapatan, keuntungan dan penggunaan, peraturan cukai serta pematuhan berubah dari semasa ke semasa. Kajian OECD dan IMF melaporkan corak jangka pendek dan jangka panjang yang berlainan merentas jenis cukai dan sampel. Sebab itu, nyatakan tempoh dan kaedah dan jangan anggap “keapungan” sebagai sifat tetap sesebuah negara. OECD Revenue Statistics 2023 {source:oecdRevenueStatistics2023TaxBuoyancy}

Keanjalan sering berguna apabila penganalisis memerlukan unjuran hasil dengan andaian dasar tidak berubah, manakala keapungan berguna untuk menerangkan perubahan hasil sebenar berbanding kegiatan ekonomi. Ramalan masih memerlukan unjuran asas ekonomi yang berkaitan, undang-undang semasa, andaian pematuhan dan kemungkinan tindak balas tingkah laku. Tiada satu pun pekali itu ramalan tersendiri. Untuk melihat cara sistem cukai dan manfaat boleh meredakan kemerosotan, baca tentang penstabil automatik. {source:oecdTaxPolicyReforms2022TaxBuoyancy}

Sebelum membandingkan dua pekali, semak:

• Liputan hasil: semua hasil cukai, satu jenis cukai atau satu peringkat kerajaan.
• Asas ekonomi: KDNK, pendapatan negara, penggunaan, gaji atau asas cukai menurut undang-undang.
• Layanan dasar: sama ada anggaran memasukkan, mengawal atau melaraskan perubahan budi bicara.
• Horizon dan kaedah: jangka pendek atau panjang, tempoh sampel, kekerapan, penganggar dan julat ketidakpastian.
• Unit dan masa: siri nominal atau benar, rekod tunai atau akruan, pelarasan bermusim dan kelewatan kutipan.

Kemudian tanya apakah yang ingin diterangkan oleh anggaran itu. Pekali keapungan boleh merumuskan tindak balas hasil lampau terhadap kegiatan ekonomi di bawah sejarah dasar yang diperhatikan. Anggaran keanjalan cuba mengasingkan tindak balas di bawah rangka dasar tertentu. Kedua-duanya tidak menentukan sama ada sistem cukai itu saksama, mampan atau cekap, dan kedua-duanya tidak menggantikan ramalan hasil khusus negara.

Untuk konsep fiskal berkaitan, bandingkan cukai dan manfaat sebagai penstabil automatik, hubungan perbelanjaan kerajaan dan perubahan cukai dengan output, baki belanjawan struktur yang dilaraskan mengikut kitaran dan defisit belanjawan berbanding hutang awam. Konsep ini menjawab soalan yang berbeza walaupun menggunakan sebahagian data hasil yang sama.