Baki Belanjawan Terlaras Kitaran: Defisit Struktur Diterangkan

Baki belanjawan keseluruhan kerajaan membandingkan hasil dengan perbelanjaan bagi tempoh yang ditetapkan dan sempadan sektor awam yang tertentu. Dalam panduan ini, lebihan bernilai positif dan defisit bernilai negatif. Maka baki keseluruhan sebanyak −$80 bilion bermaksud perbelanjaan yang direkodkan melebihi hasil sebanyak $80 bilion menurut kaedah perakaunan siri tersebut. Baki keseluruhan merangkumi perbelanjaan faedah; layanan khusus terhadap pendapatan faedah dan urus niaga lain bergantung pada siri data.

Tempoh dan liputan kerajaan sama pentingnya. Baki kerajaan pusat tidak semestinya sebanding dengan baki kerajaan am yang turut menyatukan akaun negeri, tempatan atau keselamatan sosial. Tahun fiskal juga mungkin meliputi bulan yang berbeza daripada tahun kalendar yang digunakan untuk KDNK. Panduan IMF menganggap pemilihan agregat fiskal sebagai sebahagian daripada soalan yang hendak dijawab, bukannya label sampingan. Lihat pengenalan IMF kepada konsep baki fiskal.

Baki yang diperhatikan tidak menunjukkan dengan sendirinya bahagian yang berpunca daripada keputusan dasar berbanding keadaan kitaran ekonomi semasa. Apabila ekonomi melemah, kutipan cukai atas pendapatan, keuntungan atau penggunaan boleh berkurang. Sesetengah perbelanjaan, seperti faedah pengangguran, boleh meningkat apabila pasaran buruh merosot. Perubahan automatik ini menjejaskan baki walaupun penggubal undang-undang tidak mengubah kadar cukai atau peraturan manfaat. Panduan tentang penstabil automatik menerangkan mekanismenya; artikel ini menumpukan cara penganalisis menganggarkan kesannya terhadap baki.

Baki terlaras kitaran (CAB) menganggarkan baki belanjawan selepas menolak bahagian yang dikaitkan dengan keadaan kitaran:

Baki terlaras kitaran = baki keseluruhan − komponen kitaran yang dianggarkan

Komponen kitaran ialah anggaran kesan pengeluaran yang melebihi atau kurang daripada potensi terhadap hasil dan perbelanjaan yang peka kepada kitaran. Dalam kemelesetan, komponen ini lazimnya negatif: hasil lebih rendah dan sesetengah manfaat lebih tinggi berbanding keadaan apabila pengeluaran berada pada potensinya. Menolak komponen negatif menjadikan baki terlaras kurang negatif. Ketika ledakan ekonomi, hasil kitaran yang luar biasa kukuh boleh menjadikan komponen itu positif; menolaknya boleh menjadikan baki terlaras lebih lemah daripada angka yang diperhatikan.

Pelarasan ini tidak memadam setiap perubahan dasar yang berlaku semasa kemelesetan. Lazimnya, pengiraan bermula dengan anggaran jurang keluaran, iaitu perbezaan antara keluaran sebenar dengan keluaran potensi, kemudian menggunakan hubungan anggaran antara kitaran ekonomi dengan kategori hasil atau perbelanjaan tertentu. Semua cukai tidak berubah satu-untuk-satu dengan KDNK, dan sesetengah perbelanjaan hampir tidak berubah mengikut kitaran. Panduan IMF tentang baki fiskal struktur membincangkan pendekatan agregat dan pendekatan mengikut kategori yang berbeza dari segi data dan andaian.

Jurang keluaran itu sendiri ialah anggaran, bukannya ukuran yang dapat diperhatikan secara langsung. Oleh itu CAB mewarisi ketidakpastian pada anggaran keluaran potensi serta sensitiviti cukai dan manfaat terhadap kegiatan ekonomi. Untuk latar lanjut, lihat panduan tentang KDNK potensi dan jurang keluaran.

Andaikan kerajaan hipotetikal mencatat baki keseluruhan −$80 bilion. Penganalisis menganggarkan keadaan kitaran yang lemah menyebabkan komponen −$20 bilion melalui hasil yang lebih rendah dan perbelanjaan peka kitaran yang lebih tinggi. Dengan konvensyen tanda di atas:

CAB = −$80 bilion − (−$20 bilion) = −$60 bilion

Baki terlaras itu masih defisit. Namun defisitnya lebih kecil daripada defisit keseluruhan kerana contoh ini mengandaikan kitaran lemah memburukkan keputusan yang direkodkan sebanyak $20 bilion. Nilai tersebut direka untuk menunjukkan aritmetik; ia bukan angka kerajaan yang diukur atau peraturan sejagat bagi jurang keluaran lima peratus.

Untuk perbandingan ringkas, andaikan kedua-dua baki dibahagi dengan penyebut KDNK potensi ilustratif yang sama, iaitu $1 trilion. Baki keseluruhan bersamaan −8% dan CAB −6% daripada penyebut itu. Dalam penerbitan sebenar, pastikan pengangka, penyebut KDNK, asas harga, tempoh dan sempadan kerajaan selaras dengan kaedah institusi. Sesetengah sumber membahagi baki terlaras dengan KDNK potensi, jadi nisbah itu mungkin tidak sebanding terus dengan nisbah baki keseluruhan terhadap KDNK sebenar.

Pelarasan ini mengubah tafsiran baki lalu, bukannya jumlah yang benar-benar dipinjam kerajaan. Ia tidak membayar balik hutang dan tidak meramalkan defisit tahun depan. Rangka kerja statistik fiskal IMF mentakrifkan CAB sebagai baki keseluruhan ditolak komponen kitaran yang dianggarkan. Lihat rangka kerja analisis fiskal IMF.

“Primer” merujuk kepada faedah, bukan kitaran perniagaan. Dengan konvensyen tanda dalam panduan ini, baki primer mengeluarkan perbelanjaan faedah bersih daripada baki keseluruhan. Apabila perbelanjaan faedah bersih positif, rumusnya lazimnya:

Baki primer = baki keseluruhan + perbelanjaan faedah bersih

Jika defisit keseluruhan dalam contoh ialah −$80 bilion dan perbelanjaan faedah bersih ialah $25 bilion, baki primer menjadi −$55 bilion. Defisit primer masih wujud tetapi lebih kecil daripada defisit keseluruhan kerana pengiraan ini mengasingkan kos faedah bersih. Ini tidak bermaksud faedah tidak dibayar atau tidak penting; ia menunjukkan baki sebelum kos menyelenggara hutang sedia ada.

Baki primer terlaras kitaran (CAPB) menggabungkan kedua-dua idea: pelarasan kitaran dan pengecualian faedah bersih. Dengan contoh yang sama, dan andaian mudah bahawa faedah bukan komponen kitaran:

CAPB = CAB + perbelanjaan faedah bersih = −$60 bilion + $25 bilion = −$35 bilion

Dalam pengeluaran statistik terperinci, susunan pengiraan boleh berbeza. Penganalisis mungkin melaraskan hasil dan perbelanjaan secara berasingan, manakala faedah bersih boleh mempunyai konvensyen tersendiri. Contohnya, OECD menerangkan baki primer terlaras kitaran sebagai baki terlaras kitaran dengan faedah bersih ditambah semula. Semak sama ada carta menunjukkan baki keseluruhan, primer, terlaras kitaran atau primer terlaras kitaran. Gambaran kaedah OECD menerangkan penunjuk fiskalnya.

Institusi tidak sentiasa menggunakan istilah baki struktur dengan maksud yang sama. Sesetengahnya menggunakan istilah itu hampir sebagai sinonim bagi baki terlaras kitaran. Yang lain menggunakannya untuk CAB yang turut diselaraskan bagi langkah sekali sahaja atau sementara yang bukan sebahagian daripada kitaran ekonomi biasa. Hasil jualan aset luar biasa mungkin dikeluarkan kerana ia memperbaik baki sekali sahaja dan tidak dijangka berulang.

Sebagai contoh, andaikan CAB hipotetikal ialah −$60 bilion dan ia merangkumi hasil sekali sahaja sebanyak +$10 bilion. Jika kaedah yang dipilih mengeluarkan hasil itu, baki struktur ilustratif menjadi −$60 bilion − $10 bilion = −$70 bilion. Mengeluarkan hasil positif menjadikan baki lebih negatif. Sebaliknya, jika perbelanjaan sekali sahaja memburukkan CAB, mengeluarkannya menjadikan baki terlaras kurang negatif. Klasifikasi dan tanda bergantung pada urus niaga serta kaedah institusi.

Oleh itu, label pada carta sahaja tidak mencukupi. Suruhanjaya Eropah menerangkan baki strukturnya sebagai baki terlaras kitaran yang dibetulkan bagi langkah sekali sahaja dan sementara; penerbitan IMF pula menerangkan bahawa takrif dan pelarasan di luar kitaran berbeza-beza. Kertas metodologi Suruhanjaya Eropah menghuraikan pendekatannya. Untuk perbandingan rentas negara, catat sumber, versi dan peraturan pelarasan; jangan anggap semua siri bernama “defisit struktur” boleh saling ditukar ganti.

Perubahan dalam baki primer struktur sering digunakan sebagai petunjuk kasar sama ada dasar fiskal menjadi lebih mengembang atau lebih menguncup. Selepas pelarasan yang dipilih, baki yang bertambah baik boleh selaras dengan pengetatan dasar; baki yang merosot boleh selaras dengan pelonggaran. Sesetengah penganalisis menyebut arah perubahan ini sebagai impuls fiskal, tetapi konvensyen tanda mesti dinyatakan. Ada yang menyebut perubahan baki itu sendiri, manakala yang lain menggunakan tanda songsangnya sebagai impuls terhadap permintaan.

Ini ialah alat diagnostik, bukannya ukuran bersih dasar budi bicara atau anggaran kesan terhadap KDNK. Anggaran boleh berubah apabila keluaran potensi atau keanjalan hasil disemak, hasil luar biasa diklasifikasikan semula, atau kegiatan ekonomi beralih antara sektor yang mempunyai hasil cukai berbeza. Perubahan baki primer struktur sahaja tidak menunjukkan berapa banyak KDNK, inflasi atau pendapatan isi rumah berubah.

Jangan kelirukan petunjuk ini dengan pengganda fiskal. Pengganda menganggarkan tindak balas keluaran terhadap perubahan fiskal yang ditakrifkan berbanding senario andaian; perubahan baki struktur ialah ukuran belanjawan terlaras. Panduan tentang pengganda fiskal menjawab soalan yang berbeza. Baki primer atau struktur juga bukan jumlah hutang awam yang masih belum dibayar; lihat defisit belanjawan dan hutang negara serta nisbah hutang kepada KDNK.

KDNK potensi tidak dapat diperhatikan secara langsung. Ia dianggarkan daripada data yang tidak lengkap tentang kapasiti produktif, lalu boleh berubah apabila data baharu mengenai keluaran, pasaran buruh dan produktiviti tersedia atau model dikemas kini. Hasil cukai dan perbelanjaan terpilih juga bergantung pada komposisi ekonomi. Ledakan yang tertumpu pada keuntungan modal, komoditi atau keuntungan syarikat boleh menjejaskan hasil secara berbeza daripada kenaikan luas dalam gaji dan penggunaan.

Kaedah membuat pilihan tentang anggaran jurang keluaran, keanjalan hasil dan perbelanjaan, sempadan kerajaan, urus niaga luar biasa dan penyebut. Sebuah institusi mungkin melaraskan kitaran harga aset atau langkah sementara sedangkan institusi lain tidak. Anggaran awal boleh disemak walaupun tiada undang-undang cukai baharu kerana sejarah KDNK atau kaedahnya berubah. OECD mengingatkan bahawa anggaran baki struktur mempunyai julat ralat yang besar kerana KDNK potensi dan komponen kitaran tidak pasti. Baca perbincangan OECD tentang baki struktur dengan batasan ini.

Angka terlaras patut dibaca sebagai perbandingan berasaskan model di bawah andaian yang dinyatakan. Ia boleh membantu membezakan perubahan kitaran daripada kedudukan fiskal yang lebih berterusan. Namun angka itu tidak membuktikan niat penggubal dasar, tidak menunjukkan isi rumah yang menanggung beban, dan tidak menentukan sama ada sesuatu cukai atau program perbelanjaan wajar.

Sebelum membandingkan angka, tanyakan:

1. Adakah ukurannya baki keseluruhan, baki primer, CAB, baki struktur atau CAPB?
2. Apakah konvensyen tanda, tempoh fiskal dan liputan kerajaan?
3. Anggaran keluaran potensi, keanjalan kitaran dan pelarasan sekali sahaja yang manakah digunakan?
4. Adakah nisbah menggunakan KDNK sebenar atau potensi, dan adakah asas harga bagi amaun serta KDNK sepadan?
5. Adakah angka itu anggaran awal atau versi yang disemak, dan adakah sumber menerbitkan kaedahnya?

Butiran ini menjelaskan mengapa dua institusi bereputasi boleh menerbitkan baki terlaras yang berbeza untuk negara dan tahun yang sama. Mereka mungkin menggunakan sempadan atau andaian yang berlainan, bukan semestinya melakukan kesilapan aritmetik. Anggap angka itu sebagai anggaran yang ditakrifkan dengan kaedah tertentu, dan sertakan kaedah tersebut apabila membuat perbandingan merentas masa atau negara.