Inflasi Tolakan Kos dan Tarikan Permintaan: Punca serta Perbezaan

Inflasi tarikan permintaan dan inflasi tolakan kos ialah dua cara tradisional untuk menyusun kemungkinan mekanisme inflasi. Dalam penjelasan tarikan permintaan, isi rumah, perniagaan, kerajaan atau pembeli asing mahukan lebih banyak barangan dan perkhidmatan daripada yang dapat dibekalkan pengeluar dengan segera pada harga sedia ada. Firma mungkin bertindak dengan meningkatkan pengeluaran, menggunakan kapasiti dengan lebih giat dan menaikkan harga di tempat permintaan kukuh atau pengeluaran tambahan lebih mahal.

Dalam penjelasan tolakan kos, perbelanjaan pengeluar meningkat atau input penting menjadi lebih sukar diperoleh. Jika firma tidak dapat menyerap keseluruhan kenaikan dengan mengecilkan margin, meningkatkan produktiviti atau menggantikan input tersebut, sebahagian kenaikan mungkin dipindahkan kepada pelanggan melalui harga jualan. Pengeluaran juga boleh menjadi perlahan apabila input yang terbatas mengehadkan jumlah yang boleh dihasilkan. Penerangan pengenalan Federal Reserve Bank of San Francisco menggunakan permintaan yang meningkat lebih cepat daripada kapasiti pengeluaran untuk mekanisme pertama, dan input yang lebih mahal seperti upah atau bahan mentah untuk mekanisme kedua. Penerangan itu turut mengingatkan bahawa sebab sebenar perubahan harga boleh menjadi lebih rumit. {source:frbsfDoctorEconInflationFactors2002}

Kategori ini bukan label yang boleh dibaca terus daripada satu indeks harga. “Inflasi tarikan permintaan” ialah kisah sebab-akibat tentang perbelanjaan berbanding penawaran; “inflasi tolakan kos” pula mengaitkan tekanan harga dengan kos pengeluaran atau penawaran yang terhad. Kenaikan harga ialah pemerhatian. Penjelasan tentang sebab kenaikan itu memerlukan model dan bukti mengenai kuasa yang mempengaruhi pembeli serta penjual.

Istilah ini juga tidak bermaksud setiap peningkatan permintaan menyebabkan inflasi atau setiap kenaikan kos menaikkan kadar inflasi keseluruhan. Perniagaan mungkin memenuhi permintaan yang lebih kukuh dengan menggunakan kapasiti terbiar, penambahbaikan produktiviti atau inventori. Firma boleh menyerap kenaikan kos sementara melalui margin keuntungannya. Hasil makroekonomi bergantung pada skala dan tempoh perubahan, struktur pasaran, pilihan penggantian serta perkara lain yang berubah pada masa yang sama.

Rajah mudah permintaan agregat dan penawaran agregat memberikan gambaran intuitif tentang perbezaan itu. Andaikan, secara hipotetikal, bahawa peningkatan meluas dalam perbelanjaan yang dirancang mengalihkan permintaan ke luar, sedangkan kapasiti pengeluaran mengambil masa untuk menyesuaikan diri. Perniagaan mungkin menjual lebih banyak dan menaikkan harga. Dalam gambaran ringkas ini, harga dan output benar cenderung meningkat dalam jangka pendek. Ini ialah pola buku teks bagi inflasi tarikan permintaan, bukannya dakwaan bahawa semua kejutan permintaan sebenar menghasilkan keputusan yang sama.

Sekarang bayangkan gangguan hipotetikal yang berasingan sehingga satu input pengeluaran penting menjadi sukar diperoleh. Pada setiap harga, firma dapat membekalkan lebih sedikit unit, lalu hubungan penawaran beralih ke dalam. Kesannya boleh berupa harga yang lebih tinggi dan pengeluaran yang lebih rendah berbanding keadaan tanpa gangguan. Ini ialah pola buku teks bagi kejutan penawaran buruk atau inflasi tolakan kos. Contoh tersebut menerangkan mekanisme yang mungkin berlaku; ia tidak membuktikan bahawa mekanisme itu menyebabkan episod tertentu yang diperhatikan.

Model awal ini membantu menerangkan sebab kedua-dua kisah mungkin membawa implikasi berbeza terhadap kegiatan ekonomi. Permintaan yang lebih kukuh boleh menyokong output dan pekerjaan sambil menambah tekanan harga. Kejutan penawaran negatif boleh menaikkan harga dan melemahkan output, lalu mewujudkan pertukaran yang lebih sukar. Ucapan Federal Reserve oleh Frederic Mishkin menghuraikan arah umum kesan kejutan permintaan dan kejutan penawaran buruk serta peranan jangkaan dan dasar. Ucapan itu disampaikan oleh seorang individu pada tarikh tertentu, bukannya panduan dasar semasa. {source:fedMishkinInflationActivity2008}

Rajah menggugurkan banyak perincian. Ia merangkum isi rumah, industri, pekerja, pengimport dan pasaran yang pelbagai kepada dua lengkung. Ia mungkin menggambarkan harga seolah-olah semuanya menyesuaikan diri serentak, sedangkan sesetengah kontrak berubah perlahan dan pasaran lain menetapkan harga semula dengan cepat. Rajah itu sendiri tidak dapat mengenal pasti sama ada perubahan yang diperhatikan bermula daripada permintaan, penawaran, kuasa pasaran, dasar atau gabungan beberapa faktor. Gunakannya untuk membentuk soalan tentang mekanisme, bukan sebagai ujian yang menjadikan satu carta sebagai keputusan sebab-akibat.

Harga dan kuantiti bersama-sama boleh memberikan maklumat lebih banyak berbanding harga sahaja. Dalam pasaran yang dipermudah, peralihan permintaan ke luar cenderung menaikkan kuantiti yang dijual dan harga. Peralihan penawaran negatif cenderung menaikkan harga sambil mengurangkan kuantiti. Jika beberapa kategori produk menunjukkan perubahan harga dan kuantiti yang tidak dijangka dalam arah yang sama, pola itu mungkin selaras dengan tekanan permintaan; pergerakan dalam arah berlawanan pula mungkin selaras dengan tekanan penawaran.

Keselarasan bukan bukti. Kuantiti jualan yang diukur dipengaruhi oleh inventori, masa penghantaran, kualiti produk, perubahan dalam golongan pembeli dan kesesakan rantaian bekalan. Indeks harga boleh menggabungkan item yang harganya bergerak dalam arah berlainan. Jika penawaran dan permintaan berubah serentak, arah kuantiti yang diperhatikan mungkin bergantung pada perubahan mana yang lebih besar. Gangguan bekalan boleh mengurangkan ketersediaan ketika perbelanjaan kecemasan menaikkan permintaan; kedua-dua kisah boleh benar, sementara harga dan kuantiti akhirnya hanya menunjukkan kesan bersihnya.

Analisis Adam Hale Shapiro dari Federal Reserve Bank of San Francisco pada 2022 mengkaji lebih 100 kategori barangan dan perkhidmatan dalam indeks harga perbelanjaan penggunaan peribadi (PCE) Amerika Syarikat. Regresi bergerak dengan tetingkap 10 tahun digunakan untuk menganggar perubahan harga dan kuantiti yang tidak dijangka. Pergerakan sehala dikelaskan sebagai berkaitan dengan permintaan, manakala pergerakan bertentangan dikaitkan dengan penawaran; pergerakan yang secara statistik tidak dapat dibezakan daripada nilai ramalan dikekalkan dalam kategori kabur. Tetingkap data yang dianalisis berakhir pada April 2022. Maka, ini ialah pengelasan berasaskan model dan kaedah tertentu bagi episod sejarah di AS, bukannya penentuan langsung sebab setiap perubahan harga atau anggaran semasa. Sampel dan tempohnya penting; bahagian bagi episod itu tidak patut dianggap kekal atau sejagat. {source:frbsfSupplyDemandInflation2022}

Oleh itu, atribusi sebab memerlukan lebih daripada tanda sesuatu pergerakan. Penyelidik mungkin membandingkan beberapa industri, menggunakan data kos input dan perbelanjaan, mengkaji masa kejadian, meneliti gangguan penawaran serta menguji model alternatif. Kaedah yang berlainan boleh memberikan keputusan berbeza kerana takrif kejutan, data atau soalan andaian balas yang digunakan juga berbeza. Laporan yang teliti membezakan perkara yang diperhatikan, cara analisis mengelaskannya dan perkara yang masih tidak pasti.

Input merangkumi buruh, tenaga, bahan, pengangkutan, sewa, pembiayaan dan barangan perantaraan. Apabila harga salah satu input meningkat, jumlah kos pengeluar mungkin bertambah. Namun, kesannya terhadap kos seunit bergantung pada jumlah input yang diperlukan untuk setiap unit output dan sama ada produktiviti berubah. Firma boleh menerima margin lebih rendah, menaikkan harga, menggantikan input, mereka semula produk, menukar pembekal atau mengurangkan pengeluaran. Tindak balas mungkin berbeza mengikut industri dan masa.

Sebab itulah kenaikan upah sahaja tidak membuktikan berlakunya inflasi tolakan kos. Upah ialah harga yang dibayar untuk buruh, tetapi kos buruh bagi setiap unit output juga bergantung pada jumlah yang dihasilkan pekerja. Jika pampasan sejam meningkat sementara output sejam bertambah baik, kos buruh seunit boleh meningkat lebih perlahan daripada upah, kekal sama atau menurun. Keadaan sebaliknya boleh berlaku apabila produktiviti menjadi perlahan. Kos seunit hanya satu bahagian daripada jumlah kos, dan kenaikan yang diperhatikan tidak membuktikan bahawa firma memindahkan kos itu kepada harga pengguna. Untuk pengiraan kos buruh, lihat Apakah Kos Buruh Seunit? Formula, Produktiviti dan Inflasi.

Gangguan tenaga atau pengangkutan menunjukkan perbezaan antara perubahan harga input dengan inflasi yang meluas dan berterusan. Harga tenaga yang lebih tinggi boleh memberi kesan langsung kepada komponen tenaga dalam bil isi rumah serta menaikkan kos firma yang menggunakan bahan api atau elektrik. Sejauh mana kenaikan itu merebak bergantung pada intensiti penggunaan tenaga, pilihan penggantian, kontrak, margin dan jangkaan firma serta pelanggan tentang tempoh perubahan. Paras harga boleh kekal lebih tinggi selepas sumbangan langsung kepada kadar inflasi mereda, jika harga input berhenti meningkat.

Kenaikan kos juga boleh berlaku ketika permintaan kukuh. Pengeluar yang menghadapi perbelanjaan lebih tinggi mungkin mendapati kos lebih mudah dipindahkan ke harga jika pelanggan masih berbelanja dan penawaran pesaing terhad. Apabila permintaan lemah, firma mungkin menyerap bahagian kos yang lebih besar, mengurangkan output atau kehilangan jualan. Contoh ini menunjukkan sebab soalan tentang kuasa yang menyumbang dan saluran kesannya selalunya lebih tepat daripada memilih satu label eksklusif.

Peristiwa yang sama boleh mempengaruhi kedua-dua belah pasaran. Gangguan mungkin mengurangkan penawaran yang tersedia dan pada masa yang sama mengalihkan perbelanjaan kepada produk pengganti. Sokongan fiskal boleh menaikkan permintaan sedangkan kesesakan pengeluaran mengehadkan tindak balas. Perubahan kadar pertukaran boleh menjadikan input import lebih mahal ketika permintaan domestik turut berubah. Pembinaan semula inventori boleh menghasilkan lonjakan pesanan walaupun kapasiti penghantaran masih terbatas. Dalam setiap keadaan, saluran permintaan dan penawaran boleh saling menguatkan atau mengimbangi.

Masa pengukuran turut merumitkan gambaran. Harga semasa boleh berubah sebelum kontrak, upah atau harga pengguna. Firma mungkin menyimpan inventori buat sementara sebelum menukar harga; pelanggan boleh menangguhkan pembelian; pembekal boleh mengalihkan barang ke tempat lain. Siri bulanan harga dan kuantiti mungkin menangkap fasa berlainan dalam satu proses penyesuaian. Kenaikan harga yang diikuti kemerosotan kuantiti tidak semestinya bermakna kejutan awal hanya berpunca daripada penawaran, dan kenaikan harga bersama output tidak membuktikan kisah permintaan tulen.

Ukuran inflasi yang lebih luas juga menggabungkan pasaran yang sangat berlainan. Sesetengah kategori mungkin menunjukkan pola berkaitan permintaan, sesetengahnya menghadapi kekangan penawaran dan yang lain hampir tidak berubah. Kadar utama boleh meningkat kerana banyak harga naik secara sederhana atau beberapa item berwajaran tinggi melonjak dengan ketara. Komposisinya penting untuk menerangkan pergerakan itu, walaupun angka agregat yang diterbitkan dikira dengan betul.

Membezakan paras harga daripada kadar perubahannya juga berguna. Kejutan input sekali sahaja boleh menaikkan paras harga dan sementara waktu meningkatkan inflasi yang diukur ketika pelarasan itu memasuki perbandingan tahun ke tahun. Jika kejutan tidak berterusan atau merebak, inflasi kemudian boleh menjadi perlahan walaupun harga yang terjejas tidak kembali ke paras sebelumnya. Inflasi yang berterusan lazimnya memerlukan kenaikan harga yang berlanjutan dari masa ke masa atau merebak ke kategori lain; kejutan asal tidak semestinya satu-satunya punca. Kesimpulan yang sesuai bergantung pada indeks, tempoh dan vintaj data.

Kejutan awal mengubah harga relatif: satu barangan atau perkhidmatan menjadi lebih mahal berbanding yang lain. Jangkaan boleh mempengaruhi sama ada perubahan relatif itu kekal setempat atau menjejaskan keputusan lebih luas tentang upah dan penetapan harga. Jika pekerja menjangka inflasi kekal tinggi, mereka mungkin meminta pampasan yang melindungi kuasa beli. Firma yang mengambil kira kos buruh, bahan dan pembiayaan semasa serta akan datang mungkin menukar harga lebih awal atau dengan lebih besar. Keputusan itu boleh menambah ketekalan inflasi, terutamanya jika perniagaan dan pekerja berulang kali menyesuaikan diri dengan inflasi lalu.

Proses ini tidak berlaku secara automatik. Pekerja mungkin mempunyai kuasa tawar-menawar yang terhad atau kontrak upah yang jarang dikemas kini. Perniagaan mungkin tidak dapat memindahkan kos jika pelanggan mudah beralih kepada pesaing. Jangkaan tidak diperhatikan secara langsung: tinjauan bertanya kepada orang atau firma tentang jangkaan mereka, manakala ukuran berasaskan pasaran turut merangkumi premium risiko dan faktor lain. Ukuran berbeza meliputi kumpulan dan ufuk masa yang berbeza, jadi satu bacaan sahaja tidak menentukan sama ada jangkaan stabil atau sejauh mana ia mempengaruhi tingkah laku.

Ucapan Gabenor Federal Reserve Adriana Kugler pada 2025 membincangkan bagaimana keputusan penetapan harga firma boleh mencerminkan permintaan yang dijangka, kos semasa dan yang dijangka, serta jangkaan. Ucapan itu turut menghuraikan cara pekerja dan perniagaan mungkin mengukuhkan inflasi melalui kesan pusingan kedua. Kenyataan tersebut mencerminkan pandangan penceramah; ia bukan ramalan semasa jawatankuasa atau bukti bahawa gelung maklum balas tertentu sedang berlaku. {source:fedKuglerInflationExpectations2025}

Perbezaan antara kesan pusingan pertama dengan kesan pusingan kedua membantu menjadikan dakwaan lebih tepat. Kenaikan terus harga input ialah kesan pusingan pertama pada pasaran yang terjejas dan kos berkaitannya. Pola perubahan upah, harga perkhidmatan atau harga yang lebih meluas kemudian mungkin selaras dengan kesan yang merebak pada pusingan kedua. Untuk mengesahkan penyebaran itu, bukti tentang harga, upah, kontrak, jangkaan dan perjalanan masa diperlukan; ia tidak patut dianggap berlaku hanya kerana satu harga tenaga atau makanan berubah.

Bank pusat lazimnya tidak boleh menghasilkan input yang hilang, membuka semula pelabuhan yang tersekat atau membesarkan hasil tuaian dengan menukar kadar faedah. Dasar monetari terutama berfungsi melalui keadaan kewangan dan permintaan agregat: kadar dasar boleh mempengaruhi kadar pinjaman lain dan keadaan kredit, yang kemudian mempengaruhi perbelanjaan serta pelaburan dengan sela masa. Soalan lazim Federal Reserve menerangkan penghantaran tidak langsung ini dan menegaskan bahawa banyak faktor di luar dasar monetari turut mempengaruhi inflasi dan pekerjaan. Penjelasan itu khusus kepada rangka kerja Federal Reserve A.S. dan tidak menjamin sesuatu hasil. {source:fedInflationEmploymentTransmission2024}

Batasan itu tidak bermakna tekanan harga yang berpunca daripada penawaran tidak relevan kepada dasar monetari. Bank pusat mungkin menilai sama ada kejutan harga awal berkemungkinan menjejaskan jangkaan dan tingkah laku penetapan harga yang lebih luas. Namun, jika bank mengurangkan permintaan agregat untuk menurunkan tekanan inflasi berterusan, ia tidak boleh mengurangkan permintaan secara terpilih hanya di pasaran yang perbelanjaannya berlebihan. Output dan pekerjaan juga mungkin menjadi lemah. Jika setiap kenaikan harga diterima, inflasi lebih luas mungkin berterusan. Pilihan ini melibatkan ketidakpastian, sela masa dan pertukaran, bukannya peraturan mekanikal.

Alat dasar dan pemulihan penawaran berfungsi melalui saluran berlainan. Logistik yang lebih baik, kapasiti pengeluaran yang diperluas, latihan pekerja, persaingan atau input pengganti boleh menangani kekangan penawaran tertentu. Namun, langkah ini mengambil masa dan berada di luar jangkauan langsung dasar kadar faedah. Dasar monetari masih boleh mempengaruhi sejauh mana permintaan menekan kapasiti yang tersedia serta sama ada jangkaan inflasi kekal selaras dengan matlamat bank pusat. Mandat, alat dan aturan institusi berbeza mengikut bidang kuasa.

Jurang output ialah satu kerangka untuk menilai sama ada permintaan berada di atas atau di bawah anggaran kapasiti pengeluaran, tetapi output potensi tidak dapat diperhatikan secara langsung dan anggarannya boleh disemak semula. Oleh itu, bacaan jurang sahaja tidak dapat mengenal pasti kejutan tolakan kos atau menentukan keputusan kadar faedah. Untuk konsep berasingan itu, lihat Apakah Output Gap dan KDNK Potensi? Formula dan Contoh. Keluk Phillips menawarkan satu lagi sudut pandang tentang inflasi dan kelonggaran ekonomi, dengan batasannya serta hubungan yang boleh berubah: Apakah keluk Phillips? Inflasi, pengangguran dan batasnya.

Mulakan dengan ukuran yang dibincangkan. Indeks harga yang mana digunakan, dan adakah ia meliputi harga pengguna, harga pengeluar atau himpunan output domestik yang lebih luas? Adakah perubahan yang dilaporkan bulanan, tahun ke tahun atau dianualkan? Adakah kenyataan itu merujuk paras harga atau kadar inflasi? Sebelum menerangkan pergerakan, kenal pasti siri, tempoh, semakan data dan sama ada kenaikan itu meluas atau tertumpu.

Seterusnya, tanya bukti apakah yang boleh membezakan mekanisme yang dicadangkan. Untuk permintaan, lihat perbelanjaan, jualan, output, penggunaan kapasiti atau tunggakan pesanan berbanding penawaran. Untuk tekanan kos, periksa harga dan ketersediaan input, masa penghantaran serta kuantiti pengeluaran. Data upah memerlukan konteks produktiviti dan kos seunit. Pola harga dan kuantiti boleh membantu, tetapi kejutan bercampur dan hingar pengukuran mungkin menyebabkan hasilnya kekal kabur.

Kemudian asingkan pemerhatian daripada tafsiran sebab-akibat model. “Harga kategori meningkat sementara kuantiti yang diukur menurun” ialah gambaran data. “Kejutan penawaran menyebabkan kenaikan itu” menambah inferens sebab-akibat. Nyatakan kaedah dan batasannya, serta jelaskan apabila bukti tidak dapat membezakan penjelasan. Pendekatan empirikal San Francisco Fed menjadikan ketidakpastian itu kelihatan dengan mengekalkan satu kategori kabur dan tidak memaksa setiap pergerakan diklasifikasikan sebagai penawaran atau permintaan. {source:frbsfSupplyDemandInflation2022}

Akhir sekali, pertimbangkan jangkaan, dasar dan masa. Adakah perubahan harga relatif awal merebak kepada upah dan harga lain atau kekal tertumpu? Bolehkah dasar monetari mempengaruhi permintaan secara luas, dan apakah pertukaran terhadap aktiviti ekonomi? Adakah keadaan penawaran berubah secara berasingan? Penjelasan yang kukuh boleh merangkumi lebih daripada satu punca dan berubah apabila bukti disemak. Kedua-dua label ini membantu menyusun idea; namun, label tersebut tidak menggantikan penerangan mekanisme, skop dan batas bukti.