Mengapa Hasil Bon Korporat Boleh Naik Apabila Hasil Treasury Turun?

Hasil Treasury dan hasil bon korporat saling berkaitan tetapi menjawab soalan yang berbeza. Hasil Treasury mencerminkan harga pasaran hutang kerajaan A.S. bagi tempoh matang tertentu. Hasil bon korporat turut mencerminkan kredit penerbit, ciri bon dan pampasan yang diminta pelabur untuk risiko selain penanda aras Treasury.

Sebab itulah kedua-duanya boleh bergerak dalam arah bertentangan. Permintaan terhadap Treasury boleh meningkat lalu menurunkan hasil kerajaan, sementara pelabur pada masa yang sama kurang bersedia memegang risiko kredit korporat. Jika spread korporat melebar secukupnya, hasil pinjaman syarikat boleh naik walaupun penanda aras turun.

Perbezaan yang sama penting dalam soalan kadar lain. Hasil Treasury 10 tahun boleh naik selepas Fed memotong kadar kerana harga pasarannya mencerminkan jangka masa dan risiko yang berbeza daripada kadar dasar semalaman. Hasil korporat menambah satu lagi lapisan: spread penerbit.

Spread hasil ringkas menolak hasil penanda aras daripada hasil bon korporat. Untuk perbandingan yang berguna, samakan mata wang dan gunakan tempoh matang Treasury atau titik keluk yang hampir dengan masa aliran tunai bon korporat. Menolak hasil Treasury 10 tahun daripada hasil bon korporat jangka pendek boleh mencampurkan kesan tempoh matang ke dalam angka yang kelihatan seperti spread kredit.

Contohnya, jika hasil bon korporat ialah 5.00% dan hasil Treasury dengan tempoh matang yang sebanding ialah 4.00%, perbezaan hasil ringkas ialah 1.00 mata peratusan, atau 100 mata asas. Angka itu menggambarkan perbezaan antara dua hasil pasaran. Ia tidak mengasingkan satu punca, dan ukuran indeks bon yang luas bukanlah spread bagi setiap bon dalam indeks tersebut.

Sesetengah indeks yang banyak dipetik menggunakan spread terlaras opsyen (OAS), bukannya perbezaan hasil mentah. Contohnya, siri ICE BofA U.S. Corporate Index OAS mengagregatkan nilai OAS bon konstituen berbanding keluk spot Treasury, dengan pemberat berdasarkan permodalan pasaran. Siri itu menerangkan indeks dan kaedahnya; ia bukan sebut harga bon individu atau ramalan.

Salah satu sebabnya ialah perubahan penilaian pelabur terhadap keupayaan penerbit membayar apa yang dijanjikan. Aliran tunai yang dijangka lebih lemah, leverage yang lebih tinggi, keperluan pembiayaan semula atau penurunan penarafan boleh mendorong pelabur meminta pampasan lebih besar. Penarafan kredit merumuskan kualiti kredit, tetapi bukan hasil pasaran masa nyata atau jaminan.

Spread juga boleh melebar apabila pelabur meminta pampasan lebih untuk menanggung risiko pasaran, walaupun tiada ramalan baharu tentang mungkir oleh penerbit tertentu. Penyelidikan Federal Reserve tentang premium bon berlebihan menganggap satu komponen spread korporat yang dianggarkan melalui model sebagai berkaitan dengan sentimen pasaran dan selera risiko, berasingan daripada risiko mungkir yang dijangka dalam model itu.

Kecairan juga boleh memainkan peranan. Bon yang lebih sukar atau mahal untuk didagangkan mungkin perlu menawarkan hasil lebih tinggi. Penyelidikan Federal Reserve menggunakan data transaksi menemukan hubungan antara ketidakcairan dan komponen bukan mungkir yang dianggarkan dalam spread bon korporat gred pelaburan bagi sampelnya. Dapatan itu menunjukkan satu saluran yang mungkin; ia tidak menetapkan sumbangan kecairan bagi setiap bon atau tempoh pasaran.

Bekalan dan permintaan, kapasiti kunci kira-kira pengedar, aliran dana dan perbezaan antara kumpulan penarafan juga boleh mempengaruhi spread yang diperhatikan. Pergerakan spread sehari biasanya tidak dapat mengenal pasti pengaruh yang paling dominan.

Bayangkan bon korporat dan Treasury dengan tempoh matang yang hampir sama. Pada mulanya, hasil Treasury ialah 4.00% dan hasil bon korporat 5.00%, jadi perbezaan ringkas ialah 1.00 mata peratusan (100 mata asas).

Kemudian, hasil Treasury yang sebanding turun kepada 3.70%, iaitu penurunan 0.30 mata peratusan (30 mata asas). Jika hasil bon korporat sebaliknya naik kepada 5.10%, perbezaan hasil ringkas menjadi 1.40 mata peratusan (140 mata asas). Hasil korporat naik 0.10 mata peratusan (10 mata asas) kerana pelebaran spread sebanyak 0.40 mata peratusan mengatasi penurunan hasil Treasury sebanyak 0.30 mata peratusan.

Angka ini ialah nilai hipotesis untuk menunjukkan pengiraan, bukan sebut harga semasa. Contoh ini menggunakan spread hasil ringkas bagi tempoh matang yang sama dan mengetepikan pilihan pengukuran lain. Ia bukan pengiraan OAS, ramalan tingkah laku pasaran atau dakwaan bahawa semua bon korporat didagangkan pada spread yang sama.

Spread hasil mentah membandingkan dua angka hasil. Spread terlaras opsyen (OAS) menggunakan model penetapan harga bon untuk mengambil kira opsyen terbenam seperti ciri panggilan. Opsyen itu boleh mengubah jangkaan masa aliran tunai, jadi membandingkan terus hasil bon yang boleh dipanggil dengan hasil Treasury tanpa opsyen panggilan mungkin tidak menyamakan risikonya.

Metodologi indeks bon ICE mentakrifkan OAS melalui anjakan model pada keluk spot kerajaan yang menjadikan aliran tunai terdiskaun sepadan dengan harga pasaran bon. Pengiraan bergantung pada keluk, unjuran aliran tunai dan andaian model, jadi OAS ialah anggaran. Kaedah atau input berlainan boleh menghasilkan nilai berlainan.

OAS bukan ukuran risiko mungkir tulen. Model melaraskan opsyen terbenam, tetapi spread yang tinggal masih boleh mencerminkan kerugian kredit yang dijangka, premium risiko, kecairan dan kesan pasaran lain. Jangan tambah OAS secara mekanikal pada sebut harga Treasury yang dipilih sesuka hati lalu menyebut hasilnya sebagai hasil tepat bon tersebut.

Tidak. Spread yang lebih luas bermakna pelabur meminta perbezaan hasil yang lebih besar atau premium anggaran model untuk memegang bon korporat berbanding penanda arasnya. Kerugian mungkir yang dijangka mungkin sebahagian daripada pampasan itu, tetapi premium risiko dan kecairan juga boleh menjadi faktor. Spread yang disebut bukan kebarangkalian langsung bahawa syarikat akan gagal membuat bayaran.

Model yang menganggarkan mungkir dijangka juga perlu memilih input, tempoh dan andaian. Premium bon berlebihan Federal Reserve ialah baki daripada model yang mengawal jangkaan mungkir; ukuran ini membantu mengkaji selera risiko pelabur, tetapi bukan komponen yang diperhatikan dan dicetak pada sebut harga bon. Asingkan anggaran itu daripada hasil pasaran bon dan penarafan kredit penerbit.

FINRA menerangkan risiko kredit atau risiko mungkir sebagai risiko penerbit gagal membayar faedah atau membayar balik prinsipal. Penarafan boleh membantu menyusun risiko itu, tetapi tidak menjadikan spread sebagai pulangan yang dijanjikan, ramalan mungkir atau perlindungan daripada kerugian.

Dana bon korporat memegang bon dengan tempoh matang, penarafan, ciri panggilan dan keadaan dagangan yang berbeza-beza. Kenaikan harga Treasury boleh membantu bahagian pegangan yang sensitif terhadap kadar faedah, sementara spread korporat yang melebar menekan harga bon. Nilai aset bersih dana boleh mencerminkan kedua-dua kesan itu, bersama pendapatan dan perubahan dalam pegangan.

Kepekaan terhadap kadar faedah dan kepekaan terhadap spread saling berkaitan tetapi berbeza. Tempoh efektif menganggarkan kepekaan harga terhadap perubahan kadar faedah berdasarkan model; tempoh spread menganggarkan kepekaan terhadap perubahan spread. Panduan tempoh ETF bon menerangkan mengapa anggaran tempoh hanya penghampiran peringkat pertama dan mengapa perubahan portfolio lain turut penting.

Harga ETF di bursa juga boleh didagangkan pada premium atau diskaun berbanding nilai aset bersihnya. Jurang harga pasaran itu tidak sama dengan spread kredit bon yang dipegangnya. Panduan hasil SEC berbanding hasil agihan ETF menerangkan perbezaan ukuran hasil dana daripada jumlah pulangan.

Mulakan dengan menamakan instrumen. Adakah angka itu spread hasil satu bon, OAS indeks, purata kumpulan penarafan atau hasil dana? Catat mata wang, penarafan, tempoh matang, ciri opsyen, sumber data dan tarikh pemerhatian.

Kemudian bandingkan perkara yang setara: gunakan titik keluk Treasury yang sepadan dengan tempoh matang bon korporat, dan nyatakan sama ada spread itu perbezaan hasil mentah atau OAS. Periksa sama ada prospek kredit penerbit berubah, dagangan menjadi kurang cair atau permintaan lebih luas terhadap risiko korporat berubah. Keluk Treasury juga boleh bergerak secara berasingan; panduan keluk hasil menerangkan sebab kecerunannya ialah ukuran yang berlainan.

Akhir sekali, nyatakan pemerhatian sebelum menetapkan punca. “Hasil bon korporat naik sementara hasil Treasury yang sepadan turun” ialah kenyataan yang boleh disahkan. “Spread membuktikan risiko mungkir meningkat sebanyak jumlah yang sama” tidak dapat disokong oleh spread sahaja. Spread ialah ukuran pasaran yang berguna, tetapi maknanya bergantung pada bon, penanda aras, pengiraan dan tarikhnya.