Keluk-J dan Syarat Marshall–Lerner: Mengapa Imbangan Dagangan Boleh Merosot Dahulu

Biarkan E bermaksud bilangan unit mata wang domestik H yang diperlukan untuk membeli satu unit mata wang asing F.

Jika E meningkat daripada 100 H/F kepada 110 H/F, mata wang domestik telah susut nilai: lebih banyak H kini diperlukan untuk membeli F yang sama.

Dengan sebut harga songsang, F bagi setiap H, bilangannya pula menurun.

Nyatakan arah sebut harga sebelum mengatakan mata wang “naik” atau “turun”.

Di sini, imbangan dagangan ialah nilai eksport tolak nilai import, diukur dalam H bagi tempoh yang dinyatakan.

Dalam contoh ringkas barangan, B_H = penerimaan eksport dalam H − bayaran import dalam H.

Semak sama ada imbangan yang diterbitkan meliputi barangan sahaja atau barangan dan perkhidmatan.

Imbangan dagangan bukan keseluruhan akaun semasa, yang turut merangkumi pendapatan primer dan pindahan. {source:imfWeo2007ExchangeRatesExternalAdjustment}

Imbangan dalam mata wang domestik ialah ukuran nilai nominal.

Ia menggabungkan harga dan kuantiti selepas jumlah ditukar kepada H.

Imbangan yang diukur dalam mata wang lain, indeks volum eksport tolak import dan indeks kadar pertukaran efektif benar menjawab soalan yang berlainan.

Terma perdagangan dan imbangan dagangan menerangkan sebab harga relatif dan nilai dagangan yang direkodkan boleh bergerak secara berbeza.

Keluk-J ialah nama bagi satu kemungkinan corak masa selepas susut nilai mata wang.

Jika imbangan dagangan dalam mata wang domestik mula-mula merosot, kemudian meningkat, grafnya mungkin menyerupai huruf J.

Kemerosotan awal boleh berlaku sementara harga kontrak dan kuantiti pesanan lambat berubah; pemulihan kemudian mungkin berlaku jika harga relatif mendorong pembeli mengurangkan import dan pelanggan asing membeli lebih banyak eksport.

Bentuk itu bukan hukum, ramalan atau preskripsi dasar.

Laluan jangka pendek boleh berbeza, bentuk J mungkin tidak kelihatan, atau tiada pemulihan pada akhirnya.

Kadar pertukaran boleh bergerak serentak dengan permintaan, bekalan, harga komoditi, keadaan pembiayaan atau kejutan lain yang mempengaruhi dagangan.

Urutan yang diperhatikan sahaja tidak menunjukkan bahawa susut nilai mata wang menjadi puncanya. {source:imfWp16107ExternalAdjustmentOilExporters}

Syarat Marshall–Lerner mengemukakan soalan yang berbeza: dalam model yang dipermudah, adakah tindak balas kuantiti import dan eksport terhadap harga relatif cukup kuat untuk mengimbangi kesan harga terhadap imbangan dagangan dalam mata wang domestik?

Ini ialah syarat keanjalan, bukannya nama bagi corak masa.

Sebuah negara boleh memenuhi syarat keanjalan jangka panjang tetapi masih menyaksikan imbangan merosot dahulu jika kuantiti bertindak balas dengan kelewatan.

Perubahan kadar pertukaran boleh mengubah harga dalam mata wang domestik bagi invois bermata wang asing sebaik sahaja invois itu ditukar.

Namun, barangan yang sudah dipesan, dihantar atau dilindungi kontrak mungkin tidak dapat dinilai semula atau digantikan dengan segera.

Oleh itu, volum import boleh kekal hampir pada paras sebelumnya walaupun jumlah yang dibayar dalam H berubah.

Volum eksport juga mengambil masa untuk bertindak balas.

Pembeli di luar negara mungkin perlu mencari pembekal, merundingkan semula kontrak atau melaraskan rancangan pengeluaran.

Pengeksport mungkin menghadapi had kapasiti atau bergantung pada bahan import yang kosnya dalam mata wang domestik telah meningkat.

Harga eksport yang lebih kompetitif tidak serta-merta menghasilkan bekalan yang lebih banyak.

Kertas kerja IMF oleh Behar dan Fouejieu menghuraikan kesan harga sebagai serta-merta dan kesan kuantiti yang berpotensi sebagai lazimnya tertangguh. {source:imfWp16107ExternalAdjustmentOilExporters}

Kajian Rizab Persekutuan mendapati tindak balas aliran dagangan dan penerusan kadar pertukaran kepada harga berbeza antara Amerika Syarikat dengan Jepun. {source:fedIfdp456ExchangeRatesPricesExternalAdjustmentUsJapan}

<!-- learn:figure -->

Angka berikut direka untuk menjelaskan perakaunan.

Angka ini bukan data pemerhatian atau ramalan.

Anggap mata wang domestik ialah H, mata wang asing ialah F dan E ialah H bagi setiap F.

Anggap juga imbangan bermula pada sifar, harga eksport melekit dalam H, import diinvois dalam F dan ditukar sepenuhnya kepada H, manakala kuantiti tidak berubah serta-merta.

Pada sebut harga awal 100 H/F, andaikan 100 unit eksport dijual pada harga H10 seunit.

Penerimaan eksport ialah H1,000.

Andaikan 100 unit import berharga F0.10 seunit; pada E = 100 H/F, setiap unit berharga H10, maka bil import juga H1,000.

Imbangan dalam mata wang domestik ialah H0.

Kini E meningkat 10% kepada 110 H/F.

Dalam tempoh pertama, kekalkan kuantiti yang diandaikan.

Penerimaan eksport kekal 100 × H10 = H1,000.

Invois import dalam mata wang asing kekal F0.10 seunit, tetapi penukaran menaikkan harga dalam mata wang domestik kepada H11.

Bil import menjadi 100 × H11 = H1,100, lalu imbangan merosot kepada −H100.

Bagi pelarasan kemudian yang diandaikan secara berasingan, biarkan harga unit dalam mata wang domestik kekal H10 dan H11; jumlah eksport meningkat kepada 120 unit dan import menurun kepada 90 unit.

Penerimaan eksport ialah H1,200 dan bil import ialah H990, maka imbangan kini +H210.

Laluan H0 → −H100 → +H210 menggambarkan satu kemungkinan keluk-J.

Hasil itu bergantung pada andaian harga dan volum yang dinyatakan; ia bukan tindak balas tipikal atau terjamin.

Contoh keluk-J terdahulu mengandaikan bahawa penukaran invois import dalam mata wang asing mengubah sepenuhnya harganya dalam H.

Sekarang, semata-mata untuk ilustrasi, andaikan hanya 40% perubahan kadar pertukaran diteruskan kepada harga unit import dalam tempoh pertama.

Sebut harga meningkat daripada 100 H/F kepada 110 H/F, iaitu kenaikan 10%, tetapi andaikan harga import H10 hanya mencerminkan 40% perubahan itu.

Dalam pengiraan linear yang dipermudah ini, harga import menjadi H10 × (1 + 0.40 × 0.10) = H10.40.

Jika kuantiti yang diandaikan kekal 100 unit, bil import ialah H1,040 berbanding penerimaan eksport H1,000, maka imbangan ialah −H40.

Kemerosotan awal ini lebih kecil daripada −H100 dalam contoh penukaran penuh di atas.

Kadar 40% direka untuk menunjukkan aritmetik dan bukan anggaran yang diperhatikan.

Di sini, penerusan bermaksud perubahan kadar pertukaran sampai kepada harga import di sempadan; ini tidak bermakna kos pengimport sudah diteruskan kepada harga runcit atau inflasi pengguna.

Penerusan yang berbeza mengubah harga relatif yang dihadapi pembeli, maka jumlah keanjalan daripada model penerusan penuh tidak boleh menjadi ujian tunggal bagi tindak balas imbangan dagangan. {source:imfWeo2007ExchangeRatesExternalAdjustment}

Dalam kes tradisional yang dipermudah, imbangan dagangan bermula pada sifar, perubahan kadar pertukaran diteruskan sepenuhnya kepada harga import di dalam dan luar negara, dan keanjalan diukur berbanding harga relatif.

Di bawah andaian itu, susut nilai mata wang meningkatkan imbangan dagangan nominal dalam mata wang domestik jika jumlah nilai mutlak keanjalan harga permintaan eksport dan import melebihi satu: |ε_X| + |ε_M| > 1.

Keanjalan di sini mengukur kekuatan tindak balas volum eksport dan import terhadap harga relatif.

Dengan penerusan yang tidak penuh, ambang mudah jumlah melebihi satu tidak memadai: syarat yang relevan turut bergantung pada kesan perubahan kadar pertukaran terhadap harga import dan eksport serta terma perdagangan. {source:imfWeo2007ExchangeRatesExternalAdjustment}

Ambang itu bukan hukum sejagat bagi setiap perubahan kadar pertukaran.

Jika dagangan bermula dengan defisit atau lebihan, nilai eksport dan import tidak sama, maka wajaran awalnya penting; ujian mudah jumlah melebihi satu tidak boleh digunakan sendirian.

Walaupun syarat jangka panjang dipenuhi, syarat itu tidak menyatakan berapa bulan atau suku tahun yang diperlukan untuk kuantiti diselaraskan.

Kertas kerja Behar dan Fouejieu menekankan kesan harga dan volum yang saling bersaing serta menyatakan bahawa penemuan empirik tentang keluk-J berbeza antara kajian yang ditelitinya. {source:imfWp16107ExternalAdjustmentOilExporters}

Keanjalan harga menerangkan perubahan kuantiti diminta dalam peratus apabila harga yang dihadapi pembeli berubah sebanyak 1%.

Jika kenaikan harga mengurangkan kuantiti diminta, keanjalannya negatif; sebab itulah formula tradisional menjumlahkan nilai mutlak.

Keanjalan dengan nilai mutlak 0.7 bermaksud penurunan harga 10% sepadan dengan kira-kira 7% lebih banyak kuantiti berhampiran titik permulaan.

Ini ialah penghampiran setempat; ini tidak bermakna perubahan harga yang besar menghasilkan tindak balas volum dalam perkadaran yang sama tepat.

Bagi ilustrasi rekaan, andaikan nilai mutlak keanjalan permintaan eksport ialah 0.7 dan keanjalan permintaan import ialah 0.6.

Jumlahnya 1.3, tetapi nilai contoh ini bukan pemerhatian dan tidak meramalkan peningkatan bagi mana-mana negara.

Hasil jumlah melebihi satu hanya terpakai bersama andaian tradisional, termasuk kedudukan dagangan yang pada awalnya seimbang dan penerusan penuh kepada harga import relevan di dalam dan luar negara.

Keanjalan boleh berbeza mengikut liputan produk dan tempoh masa.

Pembeli mungkin mempunyai sedikit pilihan lain semasa kontrak masih tetap, kemudian bertindak balas dengan lebih kuat selepas mereka boleh bertukar pembekal atau sumber bekalan.

Perubahan nilai seunit yang diukur juga boleh mencerminkan perubahan campuran produk yang didagangkan, bukannya perubahan harga bagi produk yang sama.

Semak sampel, tempoh dan takrif harga sebelum menganggap keanjalan anggaran sebagai ciri negara yang stabil. {source:imfWeo2007ExchangeRatesExternalAdjustment}

Dalam akaun barangan yang ringkas, nilai eksport ialah harga unit dalam mata wang domestik didarab dengan kuantiti eksport; nilai import dikira dengan cara yang sama.

Oleh itu, perubahan imbangan dagangan menggabungkan perubahan harga eksport dan import dengan perubahan kuantiti yang didagangkan.

Dalam contoh rekaan, andaikan harga unit import meningkat daripada H100 kepada H104 sementara kuantiti turun daripada 100 kepada 98 unit.

Bil baharu ialah H104 × 98 = H10,192, iaitu 1.92% lebih tinggi daripada H10,000 sebelumnya.

Aritmetik ini menunjukkan bagaimana harga unit yang lebih tinggi dan kuantiti yang lebih rendah boleh saling mengimbangi sebahagiannya; ini bukan anggaran tindak balas permintaan sebenar.

Selepas perubahan kadar pertukaran, bil import mungkin meningkat dengan lebih kecil jika kuantiti jatuh, atau kenaikannya mungkin muncul kemudian jika harga sempadan berubah dengan kelewatan.

Bagi eksport, bezakan harga yang dilihat pembeli asing, penerimaan yang ditukar kepada H dan bilangan unit yang dijual.

Nilai penerimaan eksport dalam H boleh berubah melalui penukaran walaupun harga jualan dalam mata wang asing tidak berubah, maka hasil sahaja tidak menunjukkan tindak balas permintaan asing.

Pendaraban ini ialah penguraian perakaunan, bukannya cara mengenal pasti punca.

Bandingkan ukuran harga dan volum yang sepadan dari segi mata wang, liputan produk dan tempoh sebelum mengaitkan perubahan imbangan dengan salah satu komponennya. {source:imfWeo2007ExchangeRatesExternalAdjustment}

Penerusan kadar pertukaran kepada harga dan mata wang invois penting. Jika pengeksport mengekalkan harga dalam mata wang asing, harga import dalam mata wang domestik boleh meningkat seiring E.

Jika harga melekit dalam mata wang pembeli, atau pembekal menyerap sebahagian perubahan melalui marginnya, tindak balas harga tempatan mungkin lebih kecil atau tertangguh.

Harga yang dikekalkan dalam mata wang pengeksport ialah penetapan harga dalam mata wang pengeluar; harga yang ditetapkan dalam mata wang pembeli ialah penetapan harga dalam mata wang pembeli (mata wang tempatan).

Oleh itu, “mata wang susut nilai 10%” tidak bermakna setiap harga import dan eksport berubah tepat 10%. {source:imfWeo2007ExchangeRatesExternalAdjustment} {source:fedIfdp456ExchangeRatesPricesExternalAdjustmentUsJapan}

Pendapatan isi rumah dan kos pengeluaran turut penting.

Susut nilai boleh mengurangkan kuasa beli sebenar isi rumah apabila harga import meningkat. {source:imfWp16107ExternalAdjustmentOilExporters}

Pengeksport yang menggunakan bahan api, mesin atau komponen import mungkin berdepan kos lebih tinggi, lalu menghadapi kekangan untuk menambah pengeluaran. {source:imfWp16107ExternalAdjustmentOilExporters}

Tindak balas bekalan eksport yang lemah boleh menghalang kesan volum yang diandaikan dalam lakaran buku teks. {source:imfWp16107ExternalAdjustmentOilExporters}

Dasar fiskal ialah saluran yang berasingan: perbelanjaan kerajaan juga boleh mempengaruhi import dan imbangan luaran, khususnya dalam ekonomi pengeksport minyak.

Behar dan Fouejieu menganalisis saluran fiskal ini secara berasingan daripada tindak balas kadar pertukaran. {source:imfWp16107ExternalAdjustmentOilExporters}

Kedudukan awal dan campuran produk penting. Negara yang mengimport input penting atau mempunyai sedikit pengganti domestik mungkin hanya mengurangkan kuantiti import sedikit.

Pengeksport yang mempunyai kapasiti tidak digunakan mungkin lebih mudah menambah jualan berbanding pengeksport yang hampir mencapai had kapasiti.

Harga komoditi, kontrak jangka panjang dan bahagian barangan berbanding perkhidmatan semuanya boleh mengubah imbangan yang diukur.

Tiada satu angka keanjalan yang menyelesaikan semua keadaan.

Kadar pertukaran efektif benar ialah ukuran berwajaran perdagangan yang dilaraskan bagi harga relatif, bukannya sebut harga nominal dua hala.

Gunakannya untuk soalan yang dijawabnya dan asingkannya daripada imbangan dagangan dalam mata wang domestik.

Akaun semasa dan imbangan dagangan menerangkan sempadan akaun luaran yang lebih luas.

NEER dan REER menerangkan indeks kadar pertukaran efektif. {source:fedIfdp456ExchangeRatesPricesExternalAdjustmentUsJapan}

Mula-mula, selaraskan tarikh perubahan kadar pertukaran dengan tempoh yang diliputi statistik harga dan volum dagangan.

Indeks harga import di sempadan yang bergerak sebelum volum import atau eksport boleh sepadan dengan laluan pelarasan yang mungkin, tetapi ini tidak membuktikan bahawa laluan itu menyebabkan perubahan tersebut.

Perbandingan kadar pertukaran bulanan dengan data dagangan suku tahunan boleh membuat tarikh kontrak, tempoh penghantaran atau tetingkap tinjauan kelihatan seperti kelewatan ekonomi.

Semak kekerapan, tempoh rujukan, pelarasan bermusim dan liputan produk; kemudian bandingkan perkara yang setara.

Nilai dagangan sahaja tidak dapat memisahkan kesan harga daripada kesan volum.

Jika tersedia, teliti bersama harga seunit import dan eksport dalam mata wang domestik, indeks volum, mata wang invois, liputan dan semakan data yang dibuat kemudian.

Nilai seunit boleh berubah kerana campuran barangan berubah, jadi nilai itu tidak semestinya harga bersih bagi produk yang sama.

Imbangan nominal dan indeks volum boleh bergerak ke arah berbeza tanpa percanggahan jika takrif atau tarikh pemerhatian berbeza. {source:imfWp16107ExternalAdjustmentOilExporters} {source:fedIfdp456ExchangeRatesPricesExternalAdjustmentUsJapan}

Walaupun selepas urutan masa diperiksa, sebab-akibat memerlukan bukti yang berasingan.

Permintaan domestik dan asing, kos komoditi, keadaan pembiayaan atau kejutan lain boleh berubah serentak dengan kadar pertukaran.

Graf berbentuk J menunjukkan urutan yang diperhatikan; tanpa perbandingan kontrafaktual, graf itu tidak mengenal pasti kesan kadar pertukaran.

Mula-mula, kenal pasti sebut harga dan arahnya: adakah angka yang lebih tinggi bermakna H melemah atau mengukuh?

Kemudian, kenal pasti mata wang, liputan dan tempoh bagi imbangan itu.

Pernyataan tentang nilai dagangan barangan dalam mata wang tempatan tidak semestinya pernyataan tentang volum import dan eksport atau keseluruhan akaun semasa.

Seterusnya, semak harga dan kuantiti secara berasingan.

Teliti mata wang invois, sejauh mana perubahan kadar pertukaran diteruskan kepada harga, masa kontrak, volum import dan eksport serta sebarang input import.

Akhir sekali, bezakan keluk-J jangka pendek yang mungkin berlaku daripada andaian di sebalik syarat Marshall–Lerner.

Laporkan data dan tempoh sampel yang diperhatikan; jangan jadikan mana-mana konsep sebagai ramalan tentang kesan susut nilai pada masa hadapan.